«Με ιδιαίτερη χαρά καλωσορίζω τους εκπροσώπους των Καππαδοκικών συλλόγων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα στα Φάρσαλα. Και η χαρά μου είναι διπλή γιατί για δεύτερη χρονιά γίνεται το μεγάλο αυτό πολιτιστικό γεγονός για τον προσφυγικό κόσμο, το “Γαβούστιμα”, η Πανελλήνια Σύναξη των Καππαδοκών, στην εκλογική μου περιφέρεια, τη Λάρισα. Πέρσι στη γενέτειρά μου τα Βούναινα, και φέτος στα Φάρσαλα του Αχιλλέα». Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε τον χαιρετισμό του ο αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης Μάξιμος Χαρακοπουλος στο 19ο Γαβούστιμα.
Ο Μικρασιάτης στην καταγωγή βουλευτής, που στο περσινό Γαβούστιμα ανακηρύχθηκε «Άξιος των Καππαδοκών», τόνισε με νόημα ότι «οι Καππαδόκες ήταν οι ακρίτες των συνόρων της χιλιόχρονης, ένδοξης αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, που οι Φράγκοι τον 16ο αιώνα ονόμασαν βυζαντινή. Με πρώτο τον χιλιοτραγουδισμένο Βασίλειο Διογένη Άκριτα ήταν αυτοί που φύλαγαν τις Θερμοπύλες της Ρωμιοσύνης και της Ορθοδοξίας. Και οι απόγονοι των προσφύγων, μετά την μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, φυλάττουν στη νέα πατρίδα τα ιερά και τα όσια, τις Θερμοπύλες της εθνικής και θρησκευτικής μας συνείδησης. Σε πείσμα διαφόρων ανιστόρητων που επιχειρούν να απαξιώσουν τα εθνικά μας σύμβολα, την σημαία μας, και να υποτιμήσουν τη ορθόδοξη παράδοσή μας. Αυτή την παράδοση οφείλουμε να μεταλαμπαδεύσουμε κι εμείς στα παιδιά μας».
Ο Μ. Χαρακοπουλος με τον αντιπρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Καππαδοκικών Σωματείων Γ. Μαρταβαντζή
και τη γγ Β. Παπαδοπούλου
Ο Θεσσαλός πολιτικός και συγγραφέας εξήγησε ότι «η ενσωμάτωση των προσφύγων και ιδιαίτερα των Καππαδοκών που πολλές φορές αγνοούσαν το γλωσσικό κώδικα επικοινωνίας ήταν τραυματική. Θυμάμαι τα λόγια πρόσφυγα πρώτης γενιάς κατά την εκπόνηση της διδακτορικής μου διατριβής, που εκδόθηκε σε βιβλίο με τον τίτλο “Ρωμιοί της Καππαδοκίας” και με τίμησαν προλογίζοντάς το ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. “Αχ Τζάνετ τι τραβήξαμε ένας Θεός ξέρει! Στην πατρίδα (εννοεί τη Μικρασία) μας έλεγαν γκιαούρηδες και όταν ήρθαμε εδώ μας φώναζαν τουρκόσπορους” ήταν τα λόγια του αείμνηστου Παναγιώτη Χατζηλιάδη από τη Σουλούτσοβα της επαρχίας Νίγδης.
»Οι πρόσφυγες παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν ρίζωσαν και διακρίθηκαν στην Ελλάδα. Η γη της Καππαδοκίας ανέδειξε τον τελευταίο άγιο, σύγχρονο των ημερών μας, τον γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη από τα Φάρασα. Η Καππαδοκία προσέφερε τον έναν από τους δυο νομπελίστες ποιητές μας, τον Γεώργιο Σεφέρη. Αλλά και ο βραβευθείς με Όσκαρ, για την ταινία του “Αμέρικα-Αμέρικα”, σκηνοθέτης Ηλίας Καζάν, από την Καππαδοκία προερχόταν. Και βεβαίως εμβληματικές προσωπικότητες με παγκόσμια ακτινοβολία στο χώρο της οικονομίας, όπως ο Αριστοτέλης Ωνάσης και ο Πρόδρομος Μποδοσάκης Αθανασιάδης ήταν Καππαδόκες».
Άποψη του κόσμου που κατέκλυσε την κλειστή αγορά Φαρσάλων
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος συνέχισε λέγοντας ότι «δυο είναι κάθε χρόνο τα σημαντικά γεγονότα για τους προσφυγογενείς από την Καππαδοκία. Το “Γαβούστιμα”, η Πανελλήνια Σύναξη Καππαδοκών, και σημαντικότερο το ετήσιο προσκύνημα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην αγιοτόκο γη. Θα ήθελα, εδώ από τα Φάρσαλα και το 19ο Γαβούστιμα, να απευθύνω έκκληση σε κάθε πατριώτη, σε κάθε Έλληνα που έχει συναίσθηση του ιστορικού βάρους που κουβαλάμε ως έθνος στις πλάτες μας για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης των αλησμόνητων πατρίδων της καθ’ ημάς Ανατολής, και ιδιαίτερα σε όσους έλκουν καταγωγή από τα Ματωμένα Χώματα της Μικρασίας. Μη λησμονάτε την Καππαδοκία! Στηρίξτε το προσκύνημα της Καππαδοκίας.
Κυκλικός χορός Καππαδοκών με παραδοσιακές στολές
Χάρη στις άοκνες προσπάθειες του πατριάρχη του Γένους, τον οποίο έχω την ευλογία τα τελευταία σχεδόν 15 χρόνια να συνοδεύω στην αγιοτόκο γη, ακούγεται η ρωμαίικη λαλιά και ορθόδοξοι ψαλμοί σε αλειτούργητες για δεκαετίες, μετά την σφαγή της Σμύρνης, εκκλησίες. Έχουμε χρέος να ανάβουμε ένα αγιοκέρι για όσους αφήσαμε πίσω, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Τους ειρηνικώς και μαρτυρικές τελειωθέντες. Θα παρακαλούσα την Πανελλήνια Ένωση Καππαδοκικών Σωματείων να δει πώς κάθε χρόνο κάποιοι Σύλλογοι θα οργανώνουν το προσκύνημα των μελών τους στην Καππαδοκία. Είναι χρέος και υπόσχεση…».
