Τον γνωρίζουμε ως μπαχαρικό, αλλά η κινεζική αγορά θα τον μάθει ως… φάρμακο. Ο κρόκος Κοζάνης, το «χρυσάφι» της ελληνικής γης, ετοιμάζεται για το ταξίδι του το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει σε περίπου τρεις μήνες – θα πρόκειται για το αποτέλεσμα της δουλειάς που άρχισαν πριν από δύο χρόνια οι κροκοπαραγωγοί σε συνεργασία με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
«Στις 25 Αυγούστου θα στείλουμε στο αρμόδιο υπουργείο της Κίνας φάκελο με τα έγγραφα που απαιτούνται, και εκτιμώ ότι εντός του επόμενου τριμήνου θα πάρουμε την ειδική άδεια για εισαγωγή του κρόκου στη μακρινή αγορά», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης Νίκος Πατσιούρας. Ακόμα, τόνισε ότι τα οικονομικά οφέλη θα είναι σημαντικά τόσο για τους παραγωγούς όσο και για την Ελλάδα.
Η παραδοσιακή καλλιέργεια του κρόκου συνεχίζει να αποτελεί μαγνήτη για τους νέους παραγωγούς, αλλά και για όσους θέλουν να μπουν τώρα στην αγροτική παραγωγή. «Με την ανεργία στην Κοζάνη και τη δυτική Μακεδονία γενικότερα να καλπάζει, οι επιστήμονες γύρισαν στα χωράφια αποδεικνύοντας ότι στην Ελλάδα της κρίσης αν κάποιος επιθυμεί να είναι παραγωγικός τότε σίγουρα θα βρει διέξοδο», αναφέρει ο Νίκος Πατσιούρας.
(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Δημήτρης Στραβού)
Πατρίδα του κρόκου θεωρείται η αρχαία Μεσοποταμία. Οι Μινωίτες τον χρησιμοποιούσαν ως βαφή αλλά και στη μαγειρική, η βασίλισσα Κλεοπάτρα και οι Φαραώ τον θεωρούσαν αρωματική και σαγηνευτική ουσία, οι Άραβες (που τον εισήγαγαν στην Ισπανία τον 10ο αιώνα) τον είχαν ως αναισθητικό.
Ο Στράβωνας και ο Διοσκουρίδης αναφέρουν τις φαρμακευτικές, καρυκευτικές και βαφικές ιδιότητες του κρόκου, ενώ ο Θεόφραστος κάνει λόγο για το «κρόκινο μύρον» το οποίο λαμβάνεται από το φυτό. Ο Διοσκουρίδης, επίσης, τον συνιστούσε για παθήσεις της μήτρας, ενώ ο Γαληνός για τους πόνους των ματιών.
Χρυσάφι της ελληνικής γης
Η Ελλάδα μαζί με την Ισπανία και την Ιταλία είναι οι μοναδικές ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες καλλιεργείται ο κρόκος. Σήμερα στην ελληνική παραγωγή απασχολούνται περίπου 1.000 οικογένειες που καλλιεργούν συνολικά 6.000 στρέμματα, εκ των οποίων τα 1.000 είναι βιολογική καλλιέργεια.
Φέτος θα παραχθούν 4 τόνοι, και ήδη οι μισοί έχουν αγοραστεί.
«Το μεγαλύτερο μέρος από το υπόλοιπο 50% είναι και αυτό κλεισμένο μέσω παραγγελιών, αλλά πάντα φροντίζουμε να κρατάμε μικρή ποσότητα προκειμένου να στείλουμε ως δείγμα στις νέες αγορές που πολεμάμε να εισέλθουμε, αυτές των Αμερικής και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων», εξήγησε ο Νίκος Πατσιούρας.
(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Χρήστος Μπλέτσος)
Ένα κιλό πωλείται από 1.350 έως 1.500 ευρώ. Ένα στρέμμα αποδίδει από 700 γραμμάρια έως ένα κιλό, και η καλλιέργεια του κρόκου απαιτεί ακραίες συνθήκες, δηλαδή ξηρό και θερμό καλοκαίρι και κρύο χειμώνα. Η συγκομιδή γίνεται τέλη Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου, από το ξημέρωμα έως τις 10 το πρωί καθώς το λουλούδι ανοίγει την αυγή και μαραίνεται γρήγορα, με αποτέλεσμα τα στίγματα να χάνουν το χρώμα και το άρωμά τους.
Ο πρόεδρος του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης εξηγεί ότι πλεονέκτημα των Ελλήνων παραγωγών είναι η συσπείρωσή τους, και η ομαδική δουλειά που γίνεται μέσω των συνεταιρισμών ώστε «να ανοίξει ο δρόμος και για τις νέες γενιές».
