Μ’ ένα ωραίο πολιτικό παραμύθι και πρωταγωνιστές ήρωες που κατάφεραν να νικήσουν τους κακούς και να σώσουν την πατρίδα, γιορτάζουν σήμερα στην Τουρκία την πρώτη επέτειο από το «αποτυχημένο» πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, από όπου ο Τούρκος πρόεδρος κατάφερε να βγει πιο ισχυρός και πιο… δικτάτορας. Γιατί ακόμα κι αν ανήκει κανείς σε εκείνους οι οποίοι πίστευαν ότι είχε περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που θα μπορούσε να εκδηλωθεί πραξικόπημα στη σύγχρονη Τουρκία, τα όσα συνέβησαν πριν από ένα χρόνο δεν αφήνουν αμφιβολία πως η γειτονική χώρα είναι ένα καζάνι που βράζει και όπου τίποτα δεν αποκλείεται να γίνει. Αρκεί να ξέρεις να χειραγωγήσεις το σύστημα.
Ακόμα και η αποτυχία του ίδιου του πραξικοπήματος αποτελεί απόδειξη της αποσύνθεσης του τουρκικού κράτους, μιας δημοκρατίας που ήταν στα σπάργανα αλλά πλέον παραπαίει, οδεύοντας γοργά στη δικτατορία.
Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς το καθεστώς που τις τελευταίες 365 ημέρες διαπράττει μια νέα γενοκτονία, διαφορετική μεν από εκείνες που διέπραξε η προκάτοχος Οθωμανική Αυτοκρατορία σε βάρος Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά γενοκτονία; Με πρόφαση την προάσπιση της δημοκρατίας περισσότεροι από 150.000 κρατικοί αξιωματούχοι έχασαν τη δουλειά τους, τουλάχιστον 50.000 πολιτικοί, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, δικαστικοί, ακαδημαϊκοί, ακτιβιστές φυλακίστηκαν, αδιευκρίνιστος αριθμός Τούρκων πολιτών «εξαφανίστηκαν» και δεκάδες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο.
Συλλήψεις στρατιωτικών και στρατιωτών γίνονταν συνεχώς εκείνες τις μέρες
σε διαφορετικές περιοχές της Τουρκίας (φωτ.: ΑΠΕ-EPA/Tolga Bozoglu)
Κάποιοι έκριναν είτε πως είχαν σχέση με την απόπειρα του πραξικοπήματος, είτε πως κάπως συνδέονταν με τον κατά την Άγκυρα ενορχηστρωτή αυτού, αυτοεξόριστο στις ΗΠΑ ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν. Έτσι κι αλλιώς αντίλογος δεν επιτρέπεται να υπάρχει. Αλλά και να υπάρχει, το νέο κράτος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι φτιαγμένο στα μέτρα του και με τους ανθρώπους του. Ούτε καν τραπεζικό λογαριασμό σε τράπεζα που συνδεόταν με τον Γκιουλέν δεν μπορούσες να έχεις και να μην θεωρηθείς ύποπτος για συνωμοσία!
Η νέα Τουρκία και η νέα γενοκτονία είναι εδώ
Αδιαμφισβήτητα η Τουρκία του Ερντογάν είναι μια νέα Τουρκία. Δυστυχώς όμως όχι η Τουρκία που πολλοί ήλπιζαν πως θα γίνει. Τα δημόσια έργα που προχωρούν ταχύτατα σε όλη τη χώρα είναι και τα μόνο που μαρτυρούν… πρόοδο.
Το τουρκικό κράτος έχει γίνει πιο βαθύ παρά ποτέ, κι αν δεν είσαι με τον πρόεδρο είσαι προδότης.
Χάνεις τη δουλειά σου, μπαίνεις φυλακή, γίνεσαι απόκληρος, δεν σου πρέπει ούτε καν σύμφωνη με τους ιερούς νόμους του Ισλάμ κηδεία. Εξαφανίζεσαι και είναι σαν να μην υπήρξες ποτέ. Η οικογένειά σου στιγματίζεται και οι ζωές όλων καταστρέφονται. Και για να ζήσεις μια καλύτερη ζωή σε υποχρεώνουν να φύγεις από την πατρίδα σου και να αφήσεις πίσω όλα όσα έφτιαξες με τα χέρια σου, με τους κόπους σου. Σε στέλνουν σε μια πορεία θανάτου από όπου, σήμερα, σε αντίθεση με όσα τράβηξαν οι χριστιανοί της Ανατολής από το 1913 έως το 1923, έχεις πολλές ελπίδες να βγεις ζωντανός, αλλά θα είσαι πραγματικά;
Ποια είναι η αλήθεια
Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί κάποιοι αποφάσισαν, χωρίς ουσιαστικά να μπορούν να το αποδείξουν ή τουλάχιστον να έχουν δημοσιοποιήσει τα ατράνταχτα στοιχεία που λένε ότι έχουν, πως πίσω από την απόπειρα ανατροπής του Ερντογάν βρίσκεται ο Φετουλάχ Γκιουλέν. Μόνο αυτό ακούμε ένα χρόνο τώρα: «Ο Γκιούλεν είναι ο εχθρός, αυτός που έφτιαξε το «παράλληλο κράτος» με στόχο τη δημοκρατία». Μπορεί και να είναι.
Ο εφιάλτης του Ερντογάν, ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν (φωτ.: EPA / Selahattin Sevi)
Τα στοιχεία δεν βλέπουμε. Διαρροές υπάρχουν στον τουρκικό Τύπο, έγινε και μια Εξεταστική Επιτροπή στην τουρκική Εθνοσυνέλευση και αυτό ήταν όλο. Κι αν αυτό ήταν αρκετό για τον λαό της Τουρκίας για να συμφωνήσει στο ποιος είναι ο ένοχος, προφανώς τα περιβόητα στοιχεία που υπάρχουν δεν ήταν αρκετά ώστε οι ΗΠΑ να προχωρήσουν στην έκδοσή του Γκιούλεν. Ούτε καν η τουρκική διασπορά δεν έχει δύναμη να επηρεάσει προς αυτή την κατεύθυνση. Τα διαπραγματευτικά χαρτιά φαίνεται να είναι κίβδηλα και σίγουρα δεν μοιάζουν με άσους.
Άραγε θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια; Το πραξικόπημα πράγματι απέτυχε ή μήπως εξυπηρέτησε αυτούς που το έστησαν για να γεννηθεί η σημερινή Τουρκία; Ίσως μάθουμε μετά από 10ετίες, ίσως και ποτέ. Θα εξαρτηθεί από το πώς θα επιλέξει να πορευτεί ο τουρκικός λαός. Εάν θα βρει τη δύναμη να αλλάξει τη μοίρα του και να χτίσει ένα δημοκρατικό μέλλον για τις γενιές που έρχονται.
Κι αυτό προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, τη συμφιλίωση με την Ιστορία και φυσικά την αναγνώριση όχι μόνο όλων των εγκλημάτων της Τουρκίας αλλά και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε βάρος Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Ο τουρκικός λαός πρέπει να κατανοήσει ότι ο Ερντογάν δημιουργεί μια Τουρκία δική του, μια χώρα της οποίας το προφίλ θα αντικατοπτρίζει εκείνον στα χρόνια που έρχονται και που ίσως καταρρεύσει όταν εκείνος δεν θα υπάρχει πια. Η περιοχή χρειάζεται και οι καιροί απαιτούν σταθερότητα. Η Τουρκία που πλάθει ο Ερντογάν, με τις πολιτικές γενοκτονίας που εφαρμόζει, δεν μπορεί να πάει μακριά και η Ευρώπη δεν μπορεί να μείνει απλός παρατηρητής.
Πόπη Παπαγεωργίου
