Πρόσωπο με πολλούς φίλους αλλά και εχθρούς, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποτέλεσε ορόσημο στην πολιτική ζωή της σύγχρονης Ελλάδας επί πολλές δεκαετίες και μέχρι σήμερα στη 01:00 τα ξημερώματα που έφυγε από τη ζωή ήταν ο μακροβιότερος πολιτικός με τη μεγαλύτερη πολιτική εμπειρία. Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 31 Μαΐου, στις 15:00, στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ η ταφή του θα γίνει την Πέμπτη το απόγευμα στα Χανιά.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήρθε στον κόσμο στις 18 Οκτωβρίου 1918 στα Χάνια και ήταν ο δευτερότοκος γιος του δημοσιογράφου και πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη.
Πολιτικός ήταν και ο παππούς του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος μάλιστα είχε ιδρύσει και το κόμμα των «Ξυπόλητων» (Φιλελευθέρων), ενώ ο εκλιπών ήταν και μικρανηψιός του Ελευθέριου Βενιζέλου. Τα παιδικά του τα πέρασε στα Χανιά. Τελείωσε το Πρακτικό Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τις μεταπτυχιακές σπουδές του τις έκανε στη Δυτική Γερμανία.
Ανδρέας Παπανδρέου και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
Το 1941, πήρε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός στις επιχειρήσεις του Μακεδονικού Μετώπου. Το διάστημα 1942-1944, άσκησε τη δικηγορία στην Κρήτη, ενώ κατά τη διάρκεια της κατοχής, πρωτοστάτησε στη δημιουργία αντιστασιακών οργανώσεων. Συνελήφθη δύο φορές από τους Γερμανούς και καταδικάστηκε σε θάνατο. Για την αντιστασιακή του δράση τιμήθηκε με τα μετάλλια Εθνικής Αντιστάσεως από την Ελλάδα και τη Βρετανία.
Στο παρελθόν, ωστόσο, ήταν πολλοί εκείνοι που κατηγόρησαν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για «συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις» περιφέροντας μάλιστα στον Τύπο μια σειρά φωτογραφικών την αυθεντικότητα των οποίων αμφισβητούν εξίσου πολλοί.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με τους «Βενιζελικούς Φιλελεύθερους» το 1946, σε ηλικία 28 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1951, έγινε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου του Γεώργιου Παπανδρέου και συμμετείχε στον «ανένδοτο αγώνα» κατά της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Το 1964, πρωταγωνίστησε στις ενδοκομματικές διενέξεις που συγκλόνισαν την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, ενώ το Νοέμβριο του ίδιου έτους ήρθε σε ρήξη με τον συνάδελφό του αναπληρωτή υπουργό Συντονισμού και μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου, που οξύνθηκε με την αμφιλεγόμενη αποκάλυψη μυστικής οργάνωσης στο στρατό (υπόθεση «Ασπίδα») και είχε ως αποτέλεσμα την προσωρινή απομάκρυνση από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1965, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα «Ιουλιανά» που οδήγησαν στην απομάκρυνση της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου από το βασιλιά Κωνσταντίνο Β’ και στο σχηματισμό αλλεπάλληλων κυβερνήσεων από πρώην στελέχη της Ένωσης Κέντρου που αποχώρησαν από το κόμμα.
Την 21η Απριλίου 1967, συνελήφθη από τη δικτατορία των συνταγματαρχών και κρατήθηκε σε καθεστώς περιορισμού, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με την αμνηστία του Δεκεμβρίου 1967 και ύστερα διέφυγε στη Γαλλία, όπου παρέμεινε περίπου 5,5 χρόνια συμμετέχοντας ενεργά στη δράση κατά του στρατιωτικού καθεστώτος.
Εδώ με τη Ντόρα Μπακογιάννη την περίοδο που εκείνη ήταν υπουργός Εξωτερικών, σε δεξίωση στο προεδρικό μέγαρο (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Μαργαρίτα Κιάου)
Το 1973, επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά μετά το πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου συνελήφθη και πάλι για να ελευθερωθεί τελικά τον Ιούλιο του 1974, όταν ανατράπηκε η δικτατορία. Στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974, συμμετείχε ως ανεξάρτητος υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Συνδυασμού Νομού Χανίων, αλλά αν και πήρε 11.322 ψήφους, δεν εξελέγη βουλευτής, παρότι κατετάγη δεύτερος σε αριθμό ψήφων στο νομό. Το 1977, συμμετείχε στις εκλογές της 20ης Νοεμβρίου και εξελέγη στην περιφέρεια Χανίων ως αρχηγός του νεοσυσταθέντος από τον ίδιο κόμματος Νεοφιλελευθέρων. Το 1978, προσχώρησε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και το 1981 ορίστηκε κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος.
Από την εκλογή του στην ηγεσία της ΝΔ
Την 1η Σεπτεμβρίου 1984, εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με 70 ψήφους έναντι 42 του δεύτερου υποψήφιου Κωστή Στεφανόπουλου.
Το 1990 μετά την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας, ορκίστηκε πρωθυπουργός της χώρας. Η κυβέρνηση έχασε τη δεδηλωμένη και προκήρυξε εκλογές για τις 10 Οκτωβρίου 1993, τις οποίες έχασε από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.
Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος και έκτοτε παρέμεινε βουλευτής (και επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ) έως τις 11 Φεβρουαρίου 2004, οπότε αποχώρησε από την ενεργό πολιτική, ύστερα από παρουσία 58 χρόνων.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τη σύζυγό του Μαρίκα σε επιστημονικό συμπόσιο του Ιδρύματος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με θέμα «Από τον ανένδοτο στη δικτατορία» (φωτ.: ΑΠΕ / Παντελής Σαΐτας)
Από το 1953 ήταν παντρεμένος με την Μαρίκα Γιανούκου και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, ενώ είχαν την ευτυχία να γνωρίσει πολλά εγγόνια και δισέγγονα. Από τα παιδιά τους, η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασχολήθηκαν ενεργά με την πολιτική, με τον δεύτερο να έχει πάρει τα ηνία της Νέας Δημοκρατίας και να διεκδικεί την πρωθυπουργία της χώρας. Πολιτική καριέρα ακολουθεί και ο εγγονός του, γιος της Ντόρας και του Παύλου Μπακογιάννη, Κώστας Μπακογιάννης που είναι περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας.
Κυριάκος και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στα νέα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στο Μοσχάτο
