Παρά το γεγονός ότι πολλά σημεία του θρυλικού Μαρακανά ήταν άδεια (προφανώς λόγω των ακριβών εισιτηρίων), από την τελετή έναρξης των 15ων Παραολυμπιακών Αγώνων δεν έλειπαν η μουσική, το κέφι, ο χορός, τα χρώματα και η ζωντάνια. Στο ίδιο μοτίβο με την τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων, το Ρίο ανέδειξε την κουλτούρα των Βραζιλιάνων και έστειλε το μήνυμα πως «η καρδιά δεν έχει όρια. Όλοι μας έχουμε καρδιά».
Οι διοργανωτές καλωσόρισαν τους θεατές, αλλά και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών, με ένα βίντεο.
Πρωταγωνιστής ο πρόεδρος της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής, σερ Φίλιπ Κρέιβεν, ο οποίος έκανε μια διαδρομή από το κέντρο αποκατάστασης αναπήρων πολέμου στο νοσοκομείο Στόουκ Μάντεβιλ (εκεί όπου γεννήθηκε η ιδέα των Αγώνων), μέχρι το Ρίο. Στη συνέχεια, ο ίδιος, από το Μαρακανά αυτή τη φορά, έδωσε το σύνθημα για την αντίστροφη μέτρηση.
Ο Άαρον Γουίλζ, αθλητής των extreme sports που βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο, κατέβηκε μια ειδικά διαμορφωμένη ράμπα, και περνώντας μέσα από ένα ειδικό πάνελ έστειλε το μήνυμα ότι «η αναπηρία είναι απλώς η αρχή της δημιουργίας πραγμάτων και καταστάσεων που δεν μπορεί να ζήσει ένας αρτιμελής».
Στην τελετή έναρξης το… παρών έδωσαν ο κύκλος της σάμπα, αλλά και οι πασίγνωστες παραλίες του Ρίο, με τον Βραζιλιάνο Παραολυμπιονίκη των 15 μεταλλίων Ντάνιελ Ντίας να κολυμπά σε μια ψηφιακή πισίνα με κρυστάλλινα νερά, και να στέλνει το μήνυμα ότι οι θάλασσες είναι για όλους.
(Φωτ.: Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή / Νίκος Καρανικόλας)
Την παρέλαση των αποστολών άνοιξαν οι Ανεξάρτητοι Παραολυμπιακοί Αθλητές, μια ομάδα που δημιουργήθηκε μετά από ελληνική πρόταση. Πρώτος μπήκε στο Μαρακανά ο Αλ Χουσεΐν, Σύρος πρόσφυγας που ζει, εργάζεται και προπονείται στην Ελλάδα. Σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής ο Παραολυμπιονίκης στο μπότσια Γρηγόρης Πολυχρονίδης.
Στα… δυσάρεστα της τελετής, οι αποδοκιμασίες στο πρόσωπο του νέου προέδρου της Βραζιλίας Μισέλ Τέμερ, ο οποίος αναγκάστηκε να κάνει βιαστικά την έναρξη των Αγώνων.
Στα πιο εντυπωσιακά στιγμιότυπα, οι πάνω από 400 ηθοποιοί-χορευτές οι οποίοι με μπαστούνια που διέθεταν ειδικό φωτισμό έκαναν μέρα το απόλυτο σκοτάδι που δημιουργήθηκε στο Μαρακανά. Ακόμα, οι χορευτές παρουσίασαν μια παραλλαγή του «Ανθρώπου του Βιτρούβιου», του διάσημου σχεδίου του Λεονάρντο ντε Βίντσι.
(Φωτ.: EPA / Marcelo Sayao)
Η είσοδος της σημαίας της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής έγινε με παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρά κινητικά προβλήματα. Ωστόσο, όλο το Μαρακανά σηκώθηκε να χειροκροτήσει την Μάρσια Μαλσάρ, Παραολυμπιονίκη το 1984, που μπήκε στο στάδιο με τη δάδα της ολυμπιακής φλόγας. Κρατώντας στο δεξί της χέρι το ειδικό μπαστούνι, και υπό καταρρακτώδη βροχή, η αθλήτρια έχασε την ισορροπία της και έπεσε στο έδαφος. Όμως, δεν το έβαλε κάτω. Σηκώθηκε όρθια, χωρίς τη βοήθεια των ανθρώπων που έσπευσαν να τη σηκώσουν.
What defines us is how well we rise after falling. #ProudParalympian #Paralympics https://t.co/GE3RNoAfMv
— Paralympic Games (@Paralympics) September 8, 2016
Το βωμό άναψε ο «χρυσός» Τσοντοάλντο Σίλβα, για τον οποίο οι 15οι Παραολυμπιακοί του Ρίο είναι και οι τελευταίοι.
(Φωτ.: EPA / Jens Buttner)
Το σκηνικό που είχε στηθεί στο Μαρακανά για το άναμμα του βωμού παρέπεμπε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ανάπηρος. Όμως, ως δια μαγείας, τα απροσπέλαστα σκαλοπάτια έγιναν ένας βατός διάδρομος που του επέτρεψε να βρεθεί στην κορυφή.
