Η Ανατολή, από την εποχή του Βυζαντίου, αποτελούσε μια πολύτιμη πηγή μουσικών θησαυρών. Η μουσική της ακολούθησε μελωδικούς δρόμους, τα λεγόμενα μακάμια, σαν τα ρυάκια και τα ποταμάκια που διαρρέουν τα βουνά του Πόντου, της Παφλαγονίας, της Φρυγίας, της Μυσίας, της Καππαδοκίας, της Αρμενίας και του Κουρδιστάν…
Τα περισσότερα από τα σημερινά παραδοσιακά τραγούδια της Ανατολής βασίζονται στα μακάμια, που έχουν αντιστοιχία με τους ήχους της εκκλησιαστικής βυζαντινής μουσικής.
Στο βίντεο (που αλιεύσαμε από το facebook) δύο Αρμενόπουλα με ντουντούκ, μόλις έξι και επτά χρόνων, μας αφήνουν άναυδους για άλλη μια φορά και αναγεννούν την ελπίδα που λέει ότι η Ανατολή ζει και δεν πρόκειται να πεθάνει, και ότι δεν πρόκειται να στερέψει ποτέ αυτή η πηγή των μουσικών θησαυρών, παρά την καταπίεση και τη βαρβαρότητα που επέβαλε πρώτα ο κεμαλισμός και τώρα το φανατικό ισλάμ.
Άφεριμ τσοτζουκλάρ…
