«Ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Ούλοφ Πάλμε είναι νεκρός. Τον πυροβόλησαν απόψε στο κέντρο της Στοκχόλμης και πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο Σάμπατσμπεργκ…» Αυτό το απόσπασμα ακούστηκε τη νύχτα της Παρασκευής 28 Φεβρουαρίου 1986 από το σουηδικό ραδιόφωνο. Ήταν μία έκτακτη ραδιοφωνική μετάδοση στη 01:10 τη νύχτα.
Έχουν γραφεί βιβλία, έχουν γυριστεί ταινίες, ντοκυμαντέρ, τηλεοπτικές σειρές… Ασφαλή συμπεράσματα για το ποιος τον σκότωσε και κυρίως «γιατί» δεν υπάρχουν.
Ένας άνθρωπος του υποκόσμου, καταδικάστηκε πρωτοδίκως, με τη μαρτυρία της χήρας του, Λίσμπεθ Πάλμε, η οποία ήταν παρούσα την ώρα της δολοφονίας. Αθωώθηκε στο εφετείο, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η μία και μοναδική μάρτυς. Για τους ηθικούς αυτουργούς οι εικασίες πολλές, δεδομένου ότι Ούλοφ Πάλμε διατύπωνε πάντα ισχυρές πολιτικές θέσεις που προκαλούσαν συζητήσεις στη διεθνή σκηνή.
Η οξεία κριτική του εναντίον των ΗΠΑ για τον πόλεμο του Βιετνάμ, οι εκστρατείες του εναντίον των πυρηνικών όπλων, η καταδίκη του απαρτχάιντ, η οικονομική και πολιτική υποστήριξή του στο Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο και την Οργάνωση Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, η συνάντησή του με τον Φιντέλ Κάστρο, είχαν δημιουργήσει πολέμιους σε όλο τον κόσμο, ενώ οι απόψεις του δημιούργησαν μεγάλη εχθρότητα από τους δεξιούς της Σουηδίας.
Ο Ούλοφ Πάλμε συχνά κυκλοφορούσε χωρίς σωματοφύλακες και η νύχτα της δολοφονίας του ήταν μία από αυτές τις περιπτώσεις. Επιστρέφοντας πεζός στο σπίτι του από έναν κινηματογράφο με τη σύζυγό του Λίσμπεθ, το ζευγάρι έπεσε θύμα επίθεσης στον κεντρικό δρόμο Σάμπατσμπεργκ της Στοκχόλμης. Τον Πάλμε τον πυροβόλησαν δύο φορές στο στομάχι και τη σύζυγό του στην πλάτη.
Σε μια εποχή που η Ευρώπη σηκώνει φράχτες παντού, η μόνιμη επωδός του όταν απευθυνόταν στους συμπολίτες, του «κάτοικοι αυτής της χώρας», αντί του αναμενόμενου «σουηδικέ λαέ», αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Αυτό επισημαίνει μιλώντας στο pontos-news για την πολιτική παρακαταθήκη του Πάλμε ο δημοσιογράφος Νίκος Σερβετάς που έζησε και δούλεψε πολλά χρόνια στη Σουηδία.
