Τα πράσα (λατινική ονομασία: Allium porrum, της οικογένειας Liliacae) είναι ένα λαχανικό που καλλιεργείται εύκολα ακόμη και σε δύσκολα εδάφη. Αποτελούσε βασικό στοιχείο της διατροφής των Αιγυπτίων και των κατοίκων της Μεσοποταμίας τουλάχιστον από τη 2η χιλιετία π.Χ. και μετά, ενώ κατείχε υψηλή θέση και στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων.
Ο Αριστοτέλης αναφέρεται στη χρήση του πράσου ως φαρμάκου για το λαιμό, και πίστευε ότι σ’ αυτό οφείλει την καθαρή φωνή της η πέρδικα. Και για τον Νέρωνα λέγεται ότι κατανάλωνε πράσα για να κάνει τη δική του φωνή δυνατότερη.
Πρόκειται για ποώδες φυτό που συγγενεύει στενά με το κρεμμύδι, είναι ανθεκτικό, κατάγεται από τη Μέση Ανατολή και από τις χώρες της ανατολικής Μεσογείου, και διαδόθηκε στην Ευρώπη από τους Ρωμαίους. Καλλιεργείται για το βολβό και τα φύλλα του.
Ένα ολόκληρο πράσο παρέχει μόλις 54 θερμίδες, κι έτσι μπορεί να προσθέσει όγκο και γεύση στο γεύμα μας χωρίς να μας φορτώσει θερμίδες, ενώ χρησιμεύει ως μια εξαιρετική πηγή βιταμινών και φυτοθρεπτικών συστατικών. Μελέτες έδειξαν πως το πράσο δίκαια «διεκδικεί» μια θέση στη διατροφή μας, μια και τα οφέλη του είναι πολλά.
Οι περισσότερες μελέτες συσχετίζουν την κατανάλωσή του με την καλή υγεία της καρδιάς
Τα πράσα αποτελούνται από νερό σε ποσοστό 90% και περιέχουν τα φλαβονοειδή που προστατεύουν από μερικές μορφές καρκίνου, όπως του εντέρου άλλα και του μαστού. Η ιδιότητά τους αυτή αποδίδεται τόσο στην κερκετίνη, όσο και σε άλλες περιεχόμενες σε αυτά ουσίες που αναστέλλουν τους καρκινικούς όγκους. Συγχρόνως περιέχουν μεταλλικά στοιχεία και βιταμίνες (Α, Κ, C, αλλά και βιταμίνες του συμπλέγματος Β) που έχουν αποδεδειγμένα οφέλη για την υγεία. Επίσης, είναι καλή πηγή σιδήρου.
Αν αυτά δεν αρκούν, επιπλέον τα πράσα αποτελούν πηγή λουτεΐνης και ζεαξανθίνης (ενώσεις που συμβάλλουν στην υγιή όραση).
Προστατεύουν τους ιστούς των ματιών από την οξειδωτική βλάβη (επιβλαβή οξείδωση του DNA και των κυτταρικών μεμβρανών) φιλτράροντας τις βλαβερές ακτίνες του φωτός, και μπορούν να προστατέψουν από τον καταρράκτη και την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Ακόμη, το πράσο είναι πλούσιο σε ένα φυσικό φλαβονοειδές, την καμφερόλη, η οποία έχει επιβεβαιώσει επανειλημμένα σε έρευνες την προστατευτική της δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα. Η μεγάλη περιεκτικότητά του πράσου σε φυλλικό οξύ είναι επίσης πολύ σημαντική για την υγεία της καρδιάς.
Κι άλλο ένα καλό: τα πράσα είναι πλούσια σε κάλιο, το οποίο προκαλεί διούρηση, συμβάλλοντας έτσι στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Γι’ αυτό το λαχανικό αυτό , και ιδιαίτερα ο χυμός του, συνιστώνται ιδιαίτερα για τα υπερτασικά άτομα.
Τα πράσα βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει μολύνσεις και φλεγμονές. Εξαιτίας της ιδιότητάς τους αυτής, η συχνή κατανάλωσή τους βοηθά ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αρθρίτιδας και φλεγμονών του ουροποιητικού συστήματος. Λόγω της περιεκτικότητάς του σε πτητικά έλαια, ο χυμός του πράσου έχει ευεργετική δράση για το αναπνευστικό σύστημα – έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη γρίπη ή το κρυολόγημα.
Από την αρχαιότητα είναι γνωστές και οι αφροδισιακές ιδιότητες του πράσου (όπως επίσης και του κρεμμυδιού και του σκόρδου). Η αφροδισιακή δράση του πράσου, ωστόσο, ενισχύεται όταν συνδυάζεται με το σέλινο.
Όταν το πράσο κόβεται, οι ενώσεις μετατρέπονται σε αλλισίνη με ενζυματική αντίδραση. Εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει ότι η αλλισίνη μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης και ότι έχει αντιβακτηριδιακή, αντιική και αντιμυκητιακή δράση. Επίσης, η αλλισίνη μειώνει τη δυσκαμψία των αιμοφόρων αγγείων, μειώνοντας έτσι την πίεση του αίματος, αναστέλλει το σχηματισμό θρόμβων και βοηθά στη μείωση του κινδύνου στεφανιαίας νόσου, αγγειακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων.
Τα πράσα συμβάλλουν και στη ρύθμιση της λειτουργίας του εντέρου
Λόγω της περιεκτικότητάς τους σε φυτικές ίνες, τα πράσα συμβάλουν στη ρύθμιση της λειτουργίας του εντέρου μέσω της αύξησης της κινητικότητάς του. Επίσης, βοηθούν στην υπερίσχυση των ωφέλιμων βακτηρίων του παχέος εντέρου (δρουν σαν πρεβιοτικά), με αποτέλεσμα την καλή πέψη και τη μείωση της εντερικών φουσκωμάτων.
Το μαγνήσιο, ο φώσφορος και το φολικό οξύ είναι ουσιώδη θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την υγιή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Έτσι η συχνή κατανάλωση πράσου, που περιέχει αυτά τα στοιχεία σε αφθονία, βοηθά στη βελτίωση της συγκέντρωσης και ενισχύει τη μνήμη και την ικανότητα του εγκεφάλου να επεξεργάζεται πληροφορίες. Επίσης, το πράσο μπορεί να βοηθήσει να ξεμεθύσετε γρηγορότερα!
- Διαλέξτε πράσα όχι πολύ μεγάλα σε μέγεθος, με φρέσκα και έντονα πράσινα φύλλα. Χωρίς να καθαριστούν διατηρούνται στο ψυγείο τυλιγμένα σε πλαστική σακούλα έως δύο εβδομάδες. Αν καθαριστούν και κοπούν σε μικρά κομμάτια μπορούν να διατηρηθούν στην κατάψυξη για τρεις μήνες.
- Εάν θέλετε να ενισχύσετε τη δράση του, κόψτε το πράσο και αφήστε το για 5΄ πριν το μαγειρέψετε. Έτσι επιτρέπετε τη μετατροπή της αλιΐνης σε αλλισίνη, μια ουσία με ευεργετικές επιδράσεις στον οργανισμό.
- Άτομα με προβλήματα στα νεφρά και τη χοληδόχο κύστη θα πρέπει να αποφεύγουν την τακτική κατανάλωση του λαχανικού, κι αυτό γιατί τα πράσα περιέχουν σημαντικές ποσότητες οξαλικών αλάτων, τα οποία σε υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να οδηγήσουν στο σχηματισμό οξαλικών λίθων στα νεφρά ή κάποια φλεγμονή στο έντερο.
(Πηγή: medlabgr.blogspot.com)
