Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015, και δεκάδες λεωφορεία με χιλιάδες χορευτές και συνοδούς καταφθάνουν στο κλειστό γήπεδο Λευκόβρυσης Κοζάνης για το 11ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών.
Ώρες πιο πριν, έχουν ξεκινήσει από διάφορες περιοχές της Ελλάδας: Αθήνα, Πάτρα, Αλεξανδρούπολη, Κέρκυρα, Γιάννενα, Λάρισα, Ρόδο, Δράμα, Θεσσαλονίκη… Μέσα στα πούλμαν κουβέντα αλλά και μουσική και τραγούδι και πειράγματα…
Σε κάθε λεωφορείο όλο και μια λύρα θα κελαηδά. Όλο και κάποιος χτύπος νταουλιού θα αγγέλλει το μεγάλο αυτό γεγονός.
Από όποια πόλη ή χωριό περνούν, αφήνουν το στίγμα τους, την αύρα τους, φερμένη από τα ευωδιαστά παρχάρεα των Ποντικών Άλπεων.
Κάποιοι ίσως να φτάνουν κουρασμένοι και ταλαιπωρημένοι από τις ώρες του ταξιδιού. Όμως…. Όσα αρνητικά συναισθήματα τέτοια να έχει κάποιος, την ώρα που φορά την ποντιακή φορεσιά τα ξεχνά όλα κι επικεντρώνεται στο στόχο. Να πιάσει το χέρι του διπλανού του, να τα σηκώσει ψηλά, να χτυπήσει με δύναμη τα πόδια στο έδαφος και να φωνάξει δυνατά «Πόντος», την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι ακούν τον χτύπο της καρδιάς του. Της μοναδικής, ενωμένης, ποντιακής καρδιάς.
Γι’ αυτήν την καρδιά μίλησε αναφερόμενος στην παρουσία του στο Φεστιβάλ, ο Πόντιος ηθοποιός Τάκης Βαμβακίδης.
Αυτό είναι το Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών. Το μήνυμα ότι η καρδιά των γενοκτονημένων προγόνων χτυπά ακόμα.
Το αποτύπωσε σε δηλώσεις του εκτός βήματος και ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, Χρήστος Τοπαλίδης.
Χαμόγελα και αισιοδοξία παντού. Μουσικές που αγαλλιάζουν την ψυχή σου. Χοροί που σε εκστασιάζουν.
Και σαν φτάνει το τέλος του, δίνουν όλοι ξανά, και εις τους αιώνας των αιώνων, ραντεβού –γνωστοί και άγνωστοι, νέοι φίλοι– για το επόμενο φεστιβάλ.
Πόντος έν άστρον φωτεινόν,
οψέ, οσήμερον και πάντα.
Κείμενο, βίντεο, φωτογραφίες: Βασίλης Καρυοφυλλίδης.
