Το άλογο συνεχίζει να αποτελεί μέρος της παράδοσης ακόμα και σήμερα στο Καρς και το Αρνταχάν, με τους κατοίκους να διατηρούν αρκετά άλογα παλαιότερης ράτσας, τα οποία ιππεύουν άνδρες και γυναίκες, τις περισσότερες φορές χωρίς σέλα.
Εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι πολλοί εκτρέφουν άλογα τα οποία εκπαιδεύονται σε ένα ειδικό τρόπο τρεξίματος, το αραβάν ή ραχβάν, που είναι τρέξιμο χωρίς καλπασμό!
Μάλιστα πριν από λίγες μέρες, στις 6 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε και ένας από τους καθιερωμένους στην περιοχή αγώνες, υπό τους ήχους παραδοσιακής κουρδικής μουσικής μια και ο νομός κατοικείται σε ποσοστό 40% από Κούρδους.
Στον αγώνα πήραν μέρος 60 ιππείς με τα άλογά τους, από τους νομούς Αρνταχάν, Καρς, Ερζερούμ, Τοκάτης, Μαρντίν, Μπίτλις και Σιίρτ, ενώ τα δώρα που δόθηκαν στους νικητές των διαφόρων κατηγοριών έφτασαν έως και 3.000 λίρες Τουρκίας (950 ευρώ).
Τα ελληνικά χωριά του Αρνταχάν
Μέχρι την αποχώρηση των Ελλήνων από την περιοχή το 1820, στη διοικητική περιφέρεια του Αρνταχάν υπήρχαν επτά ελληνικά χωριά: το Γκιουλεπέρτ, το Κάτω Τοροσχόφ, το Μπαγντάτ, το Μπεμπερέκ, το Σιντισκόμ, το Φαχρέλ και το Χάσκιοϊ.
Το Γκιουλεπέρτ είναι ένα από τα παλιότερα ελληνικά χωριά του Καυκάσου. Ιδρύθηκε το 1830 από Έλληνες κυρίως από την περιοχή της Ματσούκας. Οι κάτοικοι ξεριζώθηκαν δύο φορές, το 1914 και το 1920.
Το 1921, οπότε με τη Συνθήκη του Καρς επικυρώθηκε η παραχώρηση του Αρνταχάν στην Τουρκία, οι Πόντιοι έφυγαν για την Ελλάδα.
Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν σε χωριά των νομών Κιλκίς (Ακρίτας, Ηλιόλουστο, Μεταμόρφωση, Κεντρικό, Μελισσουργό, Παλαιό Γυναικόκαστρο, Αντιγόνεια, Διπόταμο, Σεβαστό, Κριστώνη), Σερρών (Λευκώνας) Ημαθίας (Άνω Κοπανό, Άγιο Γεώργιο, Τριπόταμο, Ραχία), Πέλλας (Νέα Ζωή), Θεσσαλονίκης (Φίλυρο, Πανόραμα, Πολίχνη), Δράμας (Μαυρόβατο) και Φλώρινας (Φανό).
- Με πληροφορίες από τον ταξιδιωτικό οδηγό του Σάββα Καλεντερίδη Ανατολικός Πόντος (εκδ. Ινφογνώμων).
