Όνειρό του είναι να αλλάξει το Σύνταγμα στην Τουρκία και να εισαγάγει ένα ισχυρό προεδρικό σύστημα. Οι επικριτές του λένε ότι στόχος του είναι να γίνει ένας νέος «σουλτάνος» και να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες. Ο Ταγίπ Ερντογάν, ωστόσο, έξι ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, βλέπει ότι για πρώτη φορά το πολιτικό σκηνικό εξαρτάται από αστάθμητες μεταβλητές – κάτι που σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανό το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) ίσως αναγκαστεί να κάνει το πρωτοφανές και να συγκροτήσει κυβέρνηση συνασπισμού. Αν συμβεί αυτό τότε ο Ερντογάν δεν θα έχει τα 3/5 που χρειάζεται για να αλλάξει το Σύνταγμα, και στην πραγματικότητα δεν θα έχει ούτε την πλειοψηφία των εδρών.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο προς την αυτοδυναμία δεν είναι ούτε το κεντροαριστερό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, ούτε το ακροδεξιό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης. Ο απρόβλεπτος παράγοντας των βουλευτικών εκλογών είναι το φιλοκουρδικό κόμμα HDP που φαίνεται να μαζεύει τις ψήφους όσων ανησυχούν για τον αυταρχισμό του Ταγίπ Ερντογάν· αν το HDP καταφέρει και περάσει το όριο του 10%, μπαίνει στην τουρκική εθνοσυνέλευση με περίπου 70 έδρες και ως εκ τούτου χαλάει τα σχέδια του Τούρκου προέδρου.
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δίνουν στο AKP 42% ενώ το φιλοκουρδικό κόμμα ξεπερνάει πλέον το 10% σε μια πορεία που χαρακτηρίζεται μη αναστρέψιμη. Αν και εκ θέσεως ο Ερντογάν πρέπει να είναι υπεράνω κομμάτων, εντούτοις σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία έχει βγει μπροστά· δεν περνάει ούτε μία μέρα χωρίς κάποια ομιλία του, σε σημείο που να επισκιάζει ακόμα και τον πρόεδρο του κόμματος και πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου.
H Le Monde σχολιάζει ότι σε αυτές τις εκλογές ο μεγαλύτερος αντίπαλος του AKP είναι το ίδιο το AKP και ότι η προσωποποίηση του καθεστώτος δεν έκανε καλό σε έναν Ταγίπ Ερντογάν που έχει την τάση να αποφασίζει για τα πάντα: από το επιτόκιο της Κεντρικής Τράπεζας μέχρι τον αριθμό των παιδιών που πρέπει να γεννά η κάθε Τουρκάλα. Από την άλλη, οι μειονότητες στην Τουρκία δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι τον τρόπο με τον οποίο ο Τούρκος πρόεδρος χειραγωγεί τη θρησκεία και χρησιμοποιεί το Κοράνι για προπαγανδιστικούς σκοπούς.
