Ο Τηλέμαχος Μουράτοφ (Μουρατίδης) γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ελληνικό χωριό Βίτιαζεβο της νότιας Ρωσίας.
Ο νεαρός Πόντιος (είναι μόλις 35 ετών) ζει και σήμερα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, γεγονός για το οποίο υπερηφανεύεται, και παρά τις σπουδές του που τον έκαναν πλουσιότερο σε γνώσεις, επιλέγει συχνά το ρόλο του ψάλτη.
Ο σταυρός στην είσοδο του Βίτιαζεβο
Ο Βασίλης Τσενκελίδης του pontos-news.gr τον βρήκε στο Βίτιαζεβο και του ζήτησε να μιλήσει για τη ζωή του.
«Αγαπώ το χωριό μου. Εδώ μπορώ να προσφέρω και να είμαι χρήσιμος για τους Έλληνες συγχωριανούς μου. Είμαι στέλεχος του τοπικού ελληνικού συλλόγου και ψάλτης στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Η εκκλησία μας είναι καινούρια. Το παλιό κτήριο καταστράφηκε επί Σοβιετικής Ένωσης.
»Ψέλνω και ελληνικά. Ο κόσμος με παροτρύνει να γίνω παπάς, όμως εγώ δεν νιώθω έτοιμος να κάνω τόσο μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου», είπε ο Τηλέμαχος στο pontos-news.gr.
Ιατρική και μουσική ενδιέφεραν τον Τηλέμαχο από τα παιδικά του χρόνια. Τελείωσε τελικά την Πνευματική Σχολή στο Ροστόβ του Ντον και ύστερα τη Θεολογική στη Σταυρούπολη. Νιώθει όμως ότι όσα έκανε ήταν στο σωστό δρόμο.
«Η πίστη γιατρεύει τους ανθρώπους και η μουσική δεν είναι μόνο για διασκέδαση. Βρήκα το δρόμο μου. Σε αυτό με βοήθησαν άνθρωποι και παράγοντες. Είναι απίστευτο μάλιστα ότι όπου κι αν πήγαινα έβρισκα Έλληνες!
»Στο Ροστόβ με βοήθησε ο καθηγητής, πατέρας Ολέγκ Γρηγοριάδης (Ντόμπρινσκι). Η πνευματική του φλόγα επηρέασε θετικά κι εμένα και άλλους φοιτητές. Στη Σταυρούπολη μεγάλο ρόλο στη ζωή μου έπαιξαν ο επικεφαλής της Σχολής Γεδεών και ο διευθυντής του ελληνικού σχολείου της περιοχής Νικόλαος Ματσουκατίδης.
»Ο πρώτος ήξερε ακόμα και την αρχαία ελληνική γλώσσα και ο δεύτερος ήταν παράδειγμα εκπαιδευτικού και ηγέτη. Ο Νικόλαος Ματσουκατίδης με βοήθησε με τις ανεκτίμητες συμβουλές του και κατέβαλε προσπάθειες να πάρω υποτροφία από την Αρχιεπισκοπή της Κύπρου. Εκτός από αυτούς τους αξιόλογους ανθρώπους, βοήθεια μου έδωσε και ο ελληνικός σύλλογος του χωριού μου, άνθρωποι όπως ο Βαλέριος Ασλάνοφ και ο Γεώργιος Μαυρόπουλος».
Μετά τις σπουδές του στη Σταυρούπολη ο Τηλέμαχος Μουράτοφ έλαβε πρόσκληση να επισκεφτεί την Αρχιεπισκοπή της Κύπρου. Εκεί του δόθηκε η ευκαιρία να ζήσει τρεις μήνες στο μοναστήρι. Ο Τηλέμαχος μαζί με τους Έλληνες, Ρουμάνους, Βούλγαρους και Σέρβους μοναχούς απορροφούσε την ελληνική γνώση. Η επαφή του με τον ελληνικό ορθόδοξο πολιτισμό του ξύπνησε το ενδιαφέρον και για τη βυζαντινή μουσική. Ο Τηλέμαχος έμεινε στην Κύπρο για δυο χρόνια.
Οι γνώσεις που απέκτησε σε Ρωσία και Κύπρο τον κάνουν περιζήτητο στο ελληνικό χωριό του Καυκάσου. Μετά από δεκαετίες ζωής έξω από το εθνικό κορμό, οι Πόντιοι της Ρωσίας αρχίζουν και ξεχνούν την μητρική τους γλώσσα και παρακολουθούν τις λειτουργίες στη ρωσική. Ο Μουράτοφ με τις γνώσεις του δίνει μια εναλλακτική…
«Πρέπει να βασιστούμε στην ορθόδοξη πίστη και στη γνώση της μητρικής ελληνικής γλώσσας», είναι η πρότασή του για να ζήσει ο ελληνισμός εκτός ελλαδικού χώρου. Ο ίδιος πρωτοστατεί.
