Ο Παναγιώτης Ταχτσίδης μιλάει για την πορεία του στο Καμπιονάτο, την Εθνική ομάδα, τον νέο του συμπαίκτη, Βασίλη Τοροσίδη και τις σχέσεις του με τους συμπαίκτες και τον προπονητή του στη Ρόμα.
Η τηλεφωνική μας επικοινωνία είχε “ξεκινήσει” λίγες μέρες πριν το παιχνίδι πρωταθλήματος με την Μπολόνια κι ενώ είχε μεσολαβήσει ο πρώτος ημιτελικός του Κυπέλλου με την Ίντερ. Το πρώτο του γκολ στο Καμπιονάτο στο “Ρενάτο νταλ‘ Άρα” στην ισοπαλία (3-3) με τους “ροσομπλού”, επέσπευσε το τηλεφωνικό μας ραντεβού και σήμερα (29/01) σας παρουσιάζουμε την συνέντευξη του 21χρονου Έλληνα αμυντικού μέσου των “τζιαλορόσι”, Παναγιώτη Ταχτσίδη, που έχει “κλέψει” την καρδιά του Τσέχου προπονητή της Ρόμα, Ζντένεκ Ζέμαν.
– Πως είναι να χρίζεσαι σκόρερ στο Καμπιονάτο για πρώτη φορά;
«Αυτό ήταν το δεύτερο γκολ που πετυχαίνω φέτος, αλλά το πρώτο που μέτρησε! Είχα σκοράρει και το πρώτο γκολ στη νίκη μας με 4-2 επί της Φιορεντίνα, αλλά έγινε λάθος και παρ’ ότι εγώ έκανα όλη την ενέργεια και το σουτ, η στατιστική υπηρεσία το χρέωσε στον Καστάν που ακούμπησε την μπάλα όταν είχε περάσει την γραμμή…»
– Άρα το προχθεσινό ήταν το πρώτο έγκυρο… Πως ήταν το συναίσθημα;
«Όμορφο, αλλά ήταν λίγο περίεργο το ματς, οπότε δεν το ευχαριστήθηκα όσο θα ήθελα… Για μας, η ισοπαλία στη Μπολόνια ήταν κάτι σαν ήττα, γιατί έχουμε μείνει αρκετά πίσω από τις πρώτες θέσεις στην βαθμολογία, οπότε καταλαβαίνετε ότι η ατμόσφαιρα μετά το ματς δεν ήταν και η ιδανική…»
– Η πρώτη σου χρονιά στη Ρόμα εξελίσσεται κάτι περισσότερο από ικανοποιητικά. Βρίσκεσαι στις βασικές επιλογές του προπονητή σου και χάρη στις εμφανίσεις σου, ο Φερνάντο Σάντος σε κάλεσε στην Εθνική ομάδα…
«Σίγουρα μέχρι στιγμής, η εφετινή χρονιά πάει από το καλό στο καλύτερο για μένα. Τα δύο προηγούμενα χρόνια στην Serie Β, αποτέλεσαν “μεγάλο σχολείο” για μένα, στη διάρκεια των οποίων απέκτησα εμπειρίες, αντιμετώπισα δυσκολίες, έγινα πιο δυνατός, έμαθα αρκετά πράγματα και κατάλαβα πολύ περισσότερα… Αυτό που έχει σημασία τελικά, δεν είναι σε ποια ομάδα παίζεις και σε ποια κατηγορία, αλλά τι κάνεις μέσα στο γήπεδο! Αν αποδεικνύεις συνεχώς ότι μπορείς να ανταποκριθείς, τότε δεν αποκλείεται να ανοίξει και η πόρτα μίας μεγάλης ομάδας, όπως συνέβη με την περίπτωσή μου…»
– Αυτό που είναι παράξενο όσον αφορά στην δική σου την περίπτωση, είναι ότι έφυγες από την Ελλάδα υπογράφοντας στην Τζένοα, αλλά τελικά δεν αγωνίστηκες ποτέ στην ομάδα του μεγάλου λιμανιού της Ιταλίας…
«Αυτή είναι και η δική μου απορία, αλλά φαίνεται πως η κατάσταση στη Τζένοα ήταν πολύπλοκη και ίσως γι’ αυτό να μην μου δόθηκε η ευκαιρία… Εγώ ακολούθησα όλες τις κατευθύνσεις που μου έδωσαν οι άνθρωποι του συλλόγου και κοίταξα να εκμεταλλευτώ τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν στις ομάδες που έπαιξα ως δανεικός… Δεν τα παράτησα ποτέ… Προσπαθούσα συνεχώς με στόχο να αγωνιστώ κάποια στιγμή στο Καμπιονάτο και χαίρομαι πολύ που τα κατάφερα, έστω κι αν αυτό δε συνέβη στη Γένοβα…»
– Πως προέκυψε το ενδιαφέρον της Ρόμα; Είναι προφανές ότι κάποιοι άνθρωποι που συνεργάζονται με τον σύλλογο της ιταλικής πρωτεύουσας, παρακολούθησαν την περυσινή σου πορεία στη Βερόνα και σε πρότειναν στο τεχνικό τιμ της ομάδας…
«Απ’ ότι έμαθα εκ των υστέρων, έτσι έγινε, αλλά εγώ δεν είχα ιδέα! Η υπόθεση της μετεγγραφής μου ήταν σαν παραμύθι με το τέλειο happy-end! Τον περασμένο Ιούνιο, έκανα διακοπές με την κοπέλα μου στη Σκιάθο, όταν μου τηλεφώνησε ο ατζέντης μου, ο Γιάννης ο Ευαγγελόπουλος και μου είπε έτσι απλά: “Πάρε τη Βικτώρια και πάμε ένα διήμερο στη Ρώμη για ψώνια!” Όταν φτάσαμε, μου είπε ότι πρέπει να περάσει για λίγο από τα γραφεία της Ρόμα για μία σύντομη συνάντηση και με κάλεσε να ανέβω μαζί του, για να τα δω από κοντά! Μόλις μπήκαμε μέσα και αντιλήφθηκα ότι οι άνθρωποι της ομάδας με περίμεναν, δεν μπορούσα να το πιστέψω! Νόμιζα ότι ονειρευόμουν! Να φανταστείτε ότι πήρα τηλέφωνο τους γονείς μου και τους είπα ότι υπέγραψα στη Ρόμα και μου απάντησαν, “καλά σ’ εμάς βρήκες να κάνεις πλάκα;”…»
– Από τότε που υπέγραψες το πενταετές συμβόλαιο με τους “τζιαλορόσι”, νιώθεις μεγαλύτερες τις ευθύνες σου;
«Αυτό το νιώθω από τότε που έφυγα από την Ελλάδα και πήγα στο εξωτερικό! Τίποτε δεν ήρθε εύκολα, πέρασα δύσκολες αλλά συνάμα χρήσιμες στιγμές που με βοήθησαν να γίνω πιο δυνατός και πλέον είμαι υποχρεωμένος να αποδεικνύω συνεχώς ότι αξίζω να αγωνίζομαι σε αυτό το σύλλογο και αυτό το πρωτάθλημα…»
– Πως βίωσες τις πρώτες σου στιγμές σαν παίκτης της Ρόμα; Είχες άγχος στη διάρκεια της προετοιμασίας;
«Στην αρχή ήμουν αγχωμένος, αλλά νομίζω αυτό ήταν λογικό! Πολύ γρήγορα, όμως, όλοι συμπαίκτες μου με έκαναν να αισθανθώ πολύ άνετα και απέδειξαν ότι εκτός από μεγάλοι ποδοσφαιριστές, είναι και σπουδαίες προσωπικότητες! Δεν μου πήρε πολύ χρόνο να εξοικειωθώ και πλέον αισθάνομαι λες και είμαι χρόνια στην ομάδα…»
– Έχεις ήδη αγωνιστεί σε 16 από τα 22 εφετινά παιχνίδια του Καμπιονάτο… Αισθάνεσαι ότι έχεις κερδίσει την εμπιστοσύνη του Ζντένεκ Ζέμαν;
«Δεν σκέφτομαι έτσι, γιατί σε αυτό το επίπεδο δεν έχεις την πολυτέλεια να χαλαρώνεις και να θεωρείς ότι πλέον είσαι βασικός! Αντίθετα, πρέπει να είσαι σε συνεχή εγρήγορση γιατί μ’ έναν προπονητή τόσο ακριβοδίκαιο όσο ο κ. Ζέμαν, πάντα θα παίζουν οι καλύτεροι… Δεν υπολογίζει ονόματα και καριέρες και χρησιμοποιεί εκείνους που δουλεύουν σκληρά στις προπονήσεις και του αποδεικνύουν ότι βρίσκονται στην καλύτερη κατάσταση…»
– Κάτι που σημαίνει ότι δεν απολαμβάνεις τυχαία την εμπιστοσύνη του;
«Εγώ απλά ακολουθώ τις εντολές του και προσπαθώ να εφαρμόσω στο γήπεδο τις οδηγίες που μου δίνει…»
– Φέτος αγωνίζεσαι ως αμυντικό χαφ… Στην Ελλάδα σε θυμόμαστε περισσότερο σαν “δεκάρι”…
«Από τότε ξεκίνησα το ποδόσφαιρο έπαιζα σαν επιθετικό χαφ… Απλά στην Ιταλία, δεν παίζουν με καθαρόαιμα “δεκάρια”, οπότε ο coach θέλησε να με χρησιμοποιήσει σε αυτή τη θέση, η οποία νομίζω ότι μου ταιριάζει απόλυτα…»
– Η απόδοσή σου στο ιταλικό πρωτάθλημα, πάντως, ανάγκασε τον Φερνάντο Σάντος να σε καλέσει στην Εθνική ομάδα…
«Αυτό το ξέρει ο ομοσπονδιακός τεχνικός και οι συνεργάτες του! Σίγουρα, χάρηκα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία για την πρώτη μου διεθνή συμμετοχή γιατί η πρόσκληση στην Εθνική ομάδα αποτελεί την ύψιστη συμμετοχή για έναν ποδοσφαιριστή… Μακάρι να συνεχίσω να βρίσκομαι στις επιλογές του…»
– Συζητώντας με τους συμπαίκτες σου, τι είδους απόψεις ακούς για το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου αλλά και την πορεία της Εθνικής ομάδας;
«Οι πιο πολλοί ρωτάνε να μάθουν πόσο πολύ έχει πληγεί η χώρα μας από την κρίση και τι επίπτωση έχει στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών, των προπονητών και των παραγόντων, “βγάζουν το καπέλο” στην Εθνική ομάδα και εκτιμούν πολύ τους Έλληνες ποδοσφαιριστές… Δεν είναι τυχαίο που ολοένα και πιο πολλοί μπαίνουν στο στόχαστρο των ιταλικών ομάδων…»
– Όλα αυτά που ακούγονται περί δυσαρέσκειας των “τιφόζι” της Ρόμα προς τον προπονητή αλλά και προς εσένα, λόγω του ότι ο Ζέμαν δεν χρησιμοποιεί πολύ τον Ντε Ρόσι, έχουν βάση; Πρόσφατα, διαβάσαμε κάποιες δηλώσεις του αρχηγού σας, Φραντσέσκο Τότι, που ζήτησε από τους οργανωμένους της Ρόμα, “να σε αφήσουν ήσυχο”…
«Αυτό είναι ένα θέμα που έχει πάρει διαστάσεις από τον Τύπο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα… Έχω άριστες σχέσεις και με τον Ντανιέλε (σ.σ.: Ντε Ρόσι) και με όλα τα παιδιά…»
– Χάρηκες με την έλευση του Τοροσίδη στην ομάδα;
«Χάρηκα πιο πολύ γιατί ένας ακόμη Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής βιώνει την εκπληκτική εμπειρία του να παίζεις στο Καμπιονάτο! Ο Βασίλης είναι σπουδαίος παίκτης με τίτλους, διακρίσεις και μεγάλη εμπειρία και χαίρομαι πολύ που αποφάσισε να κάνει το μεγάλο άλμα για το εξωτερικό και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα… »
– Που σ’ αρέσει πιο πολύ να ζεις, στη Ρώμη ή στο Ναύπλιο;
(Γελάει!!!)… Αυτή είναι ωραία ερώτηση… Παντού όμορφα είναι, αρκεί να έχεις καλή παρέα και αντικείμενο ενασχόλησης που να σε γεμίζει… Αν υπάρχουν αυτά, με τον καιρό συνηθίζεις παντού… Είμαι τυχερός που έχω μαζί μου την κοπέλα και με στηρίζει πολύ ηθικά…»
– Ακούγεσαι πολύ πιο ώριμος και κατασταλαγμένος και ακόμη δεν έχει κλείσει τα 22 σου χρόνια;
«Ζω μόνος μου από την ηλικία των 14 ετών, έχω περάσει πολλά, έχω κάνει λάθη κι έχω μάθει απ’ αυτά… Όταν είσαι μόνος σου, μακριά από την οικογένειά σου, κάποια στιγμή, θες δεν θες, ωριμάζεις… Έμαθα να έχω επιμονή και υπομονή, να μην βάζω κάτω το κεφάλι και να ξεπερνάω τις δυσκολίες… Κάνω τον σταυρό μου για να έχω υγεία και να συνεχίσω να παίζω το ίδιο καλά και καλύτερα…»
– Πιστεύεις στον Θεό;
«Πάρα πολύ…»
– Πριν φύγεις για την Ιταλία, πέρασες από την ΑΕΚ, η οποία φέτος διανύει την πιο δύσκολη χρονιά στην ιστορία της… Πρόλαβες να δεθείς καθόλου με την “Ένωση”;
«Να σου πω την αλήθεια πολύ λίγο, γιατί ήμουν μικρός και δεν έκατσα πολύ καιρό στην ομάδα… Δεν ξεχνάω βέβαια ότι η ΑΕΚ ήταν η ομάδα που με ανέδειξε και πάντα θα την έχω στην καρδιά μου…»
– Στενοχωριέσαι με την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, τόσο αγωνιστικά όσο και διοικητικά;
«Στενοχωριέμαι γενικά με την κατάντια του ελληνικού πρωταθλήματος! Δεν είναι μόνο η ΑΕΚ… Είναι ο Παναθηναϊκός και πολλές άλλες ομάδες που στο παρελθόν διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο στις αγωνιστικές ισορροπίες της Superleague. Ελπίζω να αλλάξει αυτή η κατάσταση, να επέλθει εξυγίανση στο ελληνικό πρωτάθλημα και να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα…»
Πηγή: gazzetta.gr
