Σε μια εποχή που η κυβέρνηση «κούρεψε» ακόμη και τα 360 ευρώ της σύνταξης του ΟΓΑ, ο Κώστας Σημίτης διεκδίκησε και πήρε την περασμένη εβδομάδα από το υπουργείο Οικονομικών αποζημίωση 25.000 ευρώ ως θύμα τρομοκρατικής ενέργειας!
Η απόφαση υπεγράφη από το υπουργείο της οδού Νίκης και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αφού ο πρώην πρωθυπουργός επέμεινε στην αξίωσή του για χρηματική αποζημίωση, με αιχμή τις δυο εμπρηστικές επιθέσεις που έγιναν στο γραφείο του με γκαζάκια και με διαφορά 26 μηνών.
Η πρώτη επίθεση σημειώθηκε στον πέμπτο όροφο της οδού Ακαδημίας 35 στις 28 Ιανουαρίου 2010 και η δεύτερη στις 3 Απριλίου 2012. Για την επίθεση του 2010 την ευθύνη ανέλαβε η «Επαναστατική Απελευθερωτική Δράση», η οποία σε ηλεκτρονική προκήρυξη ανέφερε ότι ο Κ. Σημίτης επελέγη ως πρόσωπο «που συμβολίζει την πολιτική και οικονομική εξουσία».
Νόμιμο και… ηθικό!
Επικαλούμενος το άρθρο 6 του νόμου 1897/1990 περί «απονομής συντάξεως και παροχής βοηθείας σε θύματα τρομοκρατίας», ο Κ. Σημίτης απευθύνθηκε με επίσημο αίτημά του στο υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να εισπράξει τη νόμιμη αποζημίωση για τις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στο γραφείο του, αλλά και για την ηθική βλάβη που υπέστη ο ίδιος από την επίθεση των τρομοκρατών.
Ο συγκεκριμένος νόμος τού δίνει το «πράσινο φως» να εγείρει οικονομικές αξιώσεις, καθώς προβλέπει ότι «έμμισθοι ή άμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, πολιτικοί ή στρατιωτικοί που υφίστανται υλικές ζημιές εξαιτίας ή εξ αφορμής τρομοκρατικής πράξης, που έγινε σε βάρος τους λόγω της ιδιότητάς τους, έχουν δικαίωμα να αποζημιωθούν από το Δημόσιο».
Η πράξη του πρώην πρωθυπουργού κινείται εντός νομικού πλαισίου, αφού κι άλλοι πολιτικοί κατά το παρελθόν έχουν κάνει χρήση των ίδιων διατάξεων. Ο συνδικαλιστής αστυνομικός Αντώνης Λιακόπουλος είχε καταγγείλει μάλιστα κατά το παρελθόν πως ο Γιώργος Βουλγαράκης για την επίθεση που είχε δεχτεί το 2006 ως υπουργός στο σπίτι του στον Λυκαβηττό είχε πάρει με διαδικασίες-εξπρές μια γενναία αποζημίωση, όταν οι αστυνομικοί-θύματα της τρομοκρατίας έτρεχαν για χρόνια από υπηρεσία σε υπηρεσία προκειμένου να αποζημιωθούν.
Νόμιμο λοιπόν είναι αυτό που έκανε ο Κ. Σημίτης. Ηθικό είναι όμως να διεκδικεί ένας πολιτικός με μεγάλη ακίνητη περιουσία και παχυλές καταθέσεις τα 25.000 ευρώ, όταν τα νοικοκυριά στενάζουν και η επιβίωση της χώρας κρέμεται από μία λεπτή κλωστή; Προφανώς ο πρώην πρωθυπουργός θεώρησε ότι η διεκδίκησή του είναι απολύτως φυσιολογική, γι’ αυτό και πιεστικά επέμεινε στο αίτημά του. Εως ότου, την περασμένη εβδομάδα, η απόφαση υπεγράφη και δόθηκε εντολή τα χρήματα να κατευθυνθούν προς τον τραπεζικό λογαριασμό του.
Πάντως, τόσο αυτή η υπόθεση όσο και μία άλλη που απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα του Τύπου πριν από περίπου έναν χρόνο και αφορούσε τη δικαστική διαμάχη του πρώην πρωθυπουργού με το Δημόσιο για ένα μέρος του αιγιαλού στη θέση Γκράβες, στους Αγίους Θεοδώρους, αποδεικνύουν ότι ο Κ. Σημίτης, σε ό,τι αφορά ακίνητη ή κινητή περιουσία, δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του. Διεκδικεί μέχρι και το τελευταίο σεντ που θεωρεί ότι του ανήκει. Κι ας μην το έχει πραγματικά ανάγκη.
Στην περίπτωσή του, τα 25.000 ευρώ της κρατικής αποζημίωσης δεν είναι τίποτα άλλα παρά ένα επιπλέον ποσό στις καταθέσεις του. Το τελευταίο πόθεν έσχες του πρώην πρωθυπουργού, που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2011, αφορούσε στο οικονομικό έτος 2009 και ήταν εξόχως αποκαλυπτικό για την οικονομική και περιουσιακή του κατάσταση. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, οι ετήσιες αποδοχές του πρώην πρωθυπουργού έφταναν τα 224.000 ευρώ (εκ των οποίων τα 98.000 ευρώ προέρχονταν από τη βουλευτική αποζημίωση), ενώ οι ατομικές καταθέσεις του, σε διάφορες τράπεζες, ήταν 96.000 ευρώ.
Οι τραπεζικοί λογαριασμοί της συζύγου του Δάφνης άθροιζαν ένα επιπλέον ποσό της τάξης των 369.829 ευρώ. Το ζεύγος Σημίτη διατηρεί από κοινού μεγάλα και μικρά ακίνητα στην οδό Ακαδημίας, στην Πάτρα, στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, στο Κορακοχώρι Ηλείας, στην Ελάτη Τρικάλων και στη Μεσσήνη.
Στο προσωπικό τους περιουσιολόγιο συγκαταλέγονται επίσης και πολλά αγροτεμάχια.
Πηγή: tromaktiko.gr
