Σε μια περίοδο που η σταθερότητα και ο αμοιβαίος σεβασμός αποτελούν θεμέλιο λίθο για τις τοπικές κοινωνίες του Αιγαίου, η δράση σωματείων εκτός ελληνικών συνόρων επιχειρεί να δημιουργήσει ατζέντα με διχαστικό περιεχόμενο. Η πρόσφατη πρωτοβουλία του Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσου με έδρα τη Σμύρνη, προκάλεσε την άμεση και τεκμηριωμένη αντίδραση των Συλλόγων Ποντίων Ρόδου «Ο Διγενής» και Κω «Ο Ξενιτέας», υπενθυμίζοντας πως η εθνική κυριαρχία δεν είναι διαπραγματεύσιμη ενώ η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να παραχαραχθεί με τεχνάσματα.
Το ζήτημα ανέκυψε με αφορμή την ανακοίνωση του τουρκικού συλλόγου, στο πλαίσιο προετοιμασίας εκδήλωσης αφιερωμένης στον Μουσταφά Κεμάλ στο άλλοτε Κορδελιό (Καρσίγιακα). Όπως αναφέρει το ηλεκτρονικό μέσο ενημέρωσης dimokratiki.gr σε δημοσίευμά του με τίτλο Σύλλογος της Σμύρνης διεκδικεί «τουρκική ταυτότητα» και δίγλωσσα σχολεία για τους μουσουλμάνους της Ρόδου και της Κω, ο τουρκικός σύλλογος διατύπωσε ευθείες αξιώσεις προς το ελληνικό κράτος.
Ζήτησε την αναγνώριση «τουρκικής πολιτιστικής ταυτότητας» για τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας στα Δωδεκάνησα, την επαναλειτουργία δήθεν κλειστών σχολείων και την προστασία οθωμανικών μνημείων, χρησιμοποιώντας τον όρο soydaş (ομοεθνείς).
Η τοποθέτηση αυτή παραγνωρίζει πλήρως το νομικό και ιστορικό καθεστώς των νησιών, επιχειρώντας να μετατρέψει μια θρησκευτική κοινότητα Ελλήνων πολιτών σε εθνοτική μειονότητα με δεσμούς προς ένα τρίτο κράτος.
Η αλήθεια και η απάντηση των Ποντίων
Οι Σύλλογοι Ποντίων Ρόδου και Κω, με δημόσια τοποθέτησή τους, έδωσαν σαφείς και αδιαπραγμάτευτες απαντήσεις. Υπογράμμισαν ότι οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας στη Ρόδο και την Κω είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, ζουν αρμονικά μαζί μας και δεν έχουν ανάγκη από αυτόκλητους «προστάτες» από τη Σμύρνη.
Υπενθύμισαν τον ιστορικό ρόλο του Μουσταφά Κεμάλ, συνδέοντάς τον με τον ξεριζωμό και τις διώξεις του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Καππαδοκίας. Μάλιστα, επικαλέστηκαν τη διεθνή βιβλιογραφία –όπως το έργο Atatürk in the Nazi Imagination του ιστορικού Στέφαν Ίχριγκ– για να αναδείξουν τα σκοτεινά σημεία της κεμαλικής κληρονομιάς. Οι σύλλογοι ξεκαθάρισαν πως κάθε απόπειρα εργαλειοποίησης των μουσουλμάνων κατοίκων της περιοχής θα βρίσκει απέναντί της τη σταθερή διεκδίκηση της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας και την υπεράσπιση της ιστορικής μνήμης.
Από νομικής πλευράς, οι αξιώσεις του συλλόγου στερούνται κάθε ερείσματος. Στην Ελλάδα, η μόνη αναγνωρισμένη μειονότητα είναι η μουσουλμανική της Θράκης, βάσει της Συνθήκης της Λοζάνης (1923), η οποία ορίζεται θρησκευτικά και όχι εθνοτικά.
Τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα το 1947 με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, αποτελώντας αναπόσπαστο εθνικό κομμάτι με ισότιμους Έλληνες πολίτες που απολαμβάνουν τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά τους.
Ως προς την πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά, τα οθωμανικά μνημεία στη Ρόδο προστατεύονται αυστηρά από την ελληνική νομοθεσία και διεθνείς οργανισμούς όπως η UNESCO, σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζουν ιστορικά μνημεία του ελληνισμού στη γειτονική χώρα.
Η κοινωνική ειρήνη και η αρμονική συμβίωση στα νησιά του Αιγαίου βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό και στους νόμους του κράτους, στοιχεία που δεν επιτρέπεται να υπονομεύονται από εθνικιστικές σκοπιμότητες και τεχνητές διεργασίες έξω από τα ελληνικά σύνορα.
