Ήταν μόλις πέντε ετών όταν, με τον πατέρα του να λείπει, πήρε μια λύρα από την ντουλάπα και άρχισε να μιμείται τις κινήσεις που είχε παρακολουθήσει τόσες φορές. Για τον Βαγγέλη Πεσιρίδη, εκείνη η παιδική στιγμή έγινε η αρχή μιας σχέσης ζωής με την ποντιακή μουσική.
Η ιστορία του βρίσκεται στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ Σώμα και ψυχή, ο Πόντος ζει – Body and Soul, Pontos Lives, παραγωγής της Christiana Kalfas και της 25th Visual.
Με τη συμμετοχή μελών της Ποντιακής Εστίας Μασαχουσέτης, του υπεύθυνου του χορευτικού και νέων χορευτών, η ταινία παρακολουθεί τη μετάδοση της μουσικής παράδοσης στην ομογένεια.
Ο Βαγγέλης Πεσιρίδης μιλά για την κληρονομιά του πατέρα του και τη δική του αφοσίωση στο παίξιμο, τη διδασκαλία και την ενθάρρυνση των νεότερων. «Είναι δώρο. Όχι μόνο από τον πατέρα μου, αλλά και από τον Θεό», λέει για τη σχέση του με τη λύρα.
Από την ηχογράφηση του παππού στη φωνή του εγγονού
Η οικογενειακή συνέχεια αποτυπώνεται και σε ένα τραγούδι. Το 2018, ο Βαγγέλης Πεσιρίδης ερμήνευσε το «Για τ’ εμέτερτς», το οποίο ο παππούς του, Μιχάλης «Μίσας» Πεσιρίδης, είχε ηχογραφήσει το 1995, σε δίσκο του Κώστα Καραπαναγιωτίδη.
Είκοσι τρία χρόνια χώριζαν τις δύο ηχογραφήσεις.
Ο εγγονός έδινε τη δική του φωνή σε ένα κομμάτι της οικογενειακής μουσικής μνήμης, συνεχίζοντας μαζί με τον αδελφό του, Μιχάλη, την παράδοση του πατέρα και του παππού τους.
Η σκέψη του φτάνει και στην επόμενη γενιά: στον γιο του, στον οποίο έδωσε το όνομα του πατέρα του, με την ελπίδα η μουσική να συνεχίσει τη διαδρομή της μέσα στην οικογένεια.
Γύρω από αυτή την προσωπική ιστορία υπάρχει μια κοινότητα με μακρά παρουσία: η Ποντιακή Εστία της Βοστόνης ιδρύθηκε το 1970 και εξακολουθεί να αποτελεί σημείο συνάντησης της ποντιακής ομογένειας.
Το ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμο στο Vimeo, από την 25th Visual:
