Η νέα τοποθέτηση της Άγκυρας για τη σχεδιαζόμενη βάση στρατιωτικών drones στη Ρόδο δεν προσθέτει κάποια πρωτόγνωρη απειλή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αποτυπώνει όμως τη σταθερή προσπάθεια της Τουρκίας να συνδέει κάθε ελληνική αμυντική κίνηση στα νησιά με τις πάγιες αξιώσεις της περί αποστρατιωτικοποίησης.
Πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας υποστήριξαν ότι η πιθανή δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο παραβιάζει, κατά την τουρκική θέση, το καθεστώς του νησιού και θα μπορούσε να βλάψει την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο.
Η αναφορά έγινε με αφορμή τον ελληνικό σχεδιασμό για τη δημιουργία μόνιμων υποδομών στο αεροδρόμιο Μαριτσών, οι οποίες θα υποστηρίζουν την ανάπτυξη, τη συντήρηση και τη λειτουργία των αμερικανικής κατασκευής V-BAT.
Η Ρόδος αναμένεται να αποτελέσει τη δεύτερη ελληνική βάση στρατιωτικών drones μετά τη Σκύρο, ενισχύοντας το δίκτυο επιτήρησης και συλλογής πληροφοριών στο ανατολικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο.
Από τη Ρόδο στους Patriot
Στο ίδιο πλαίσιο, η Άγκυρα χαρακτήρισε «θετικό βήμα» την απόφαση μεταφοράς του συστήματος αεράμυνας Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη, παρουσιάζοντάς την ως κίνηση αντιστροφής της στρατιωτικοποίησης των νησιών.
Η τουρκική ανάγνωση παραβλέπει το γεγονός ότι η μεταφορά συνδέεται με τον ευρύτερο ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό και τις ανάγκες προστασίας κρίσιμων εγκαταστάσεων στην Κρήτη, ανάμεσά τους και η βάση της Σούδας, μέσα σε ένα ασταθές περιβάλλον στην ανατολική Μεσόγειο.
Αυτό που επιδιώκει η Τουρκία δεν αφορά μόνο τη θέση ενός οπλικού συστήματος ή μιας βάσης. Επιχειρεί να καθιερώσει την αντίληψη ότι κάθε ελληνική στρατιωτική ή τεχνική δραστηριότητα στο ανατολικό Αιγαίο πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις τουρκικές ενστάσεις.
Η ευρύτερη εικόνα στο Αιγαίο
Η ίδια λογική εμφανίζεται στις τουρκικές ανακοινώσεις για τα θαλάσσια πάρκα, στη «Γαλάζια Πατρίδα» και στο ζήτημα του ηλεκτρικού καλωδίου Ελλάδας-Κύπρου.
Η Άγκυρα δηλώνει ότι δεν αντιτίθεται κατ’ αρχήν στην πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων, ζητά όμως προηγούμενη διπλωματική επικοινωνία για εργασίες σε θαλάσσιες περιοχές τις οποίες θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δική της δικαιοδοσία. Η Αθήνα, αντίθετα, διαχωρίζει την ενημέρωση για λόγους ασφαλούς ναυσιπλοΐας από την αναζήτηση άδειας.
Αυτή ακριβώς η διαφορά βρίσκεται στον πυρήνα της αντιπαράθεσης: εάν η ενημέρωση μετατραπεί στην πράξη σε συναίνεση, η Τουρκία θα έχει πετύχει να αποκτήσει λόγο σε δραστηριότητες που η Ελλάδα θεωρεί ότι ασκεί στο πλαίσιο των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.
