Από τους ήχους της λύρας που αντηχούσαν στο προσφυγικό Πρωτοχώρι και τα Αλωνάκια Κοζάνης μέχρι τις μεγάλες ποντιακές πίστες της ομογένειας στην Αυστραλία και την Αμερική, ο Στάθης Παρχαρίδης υπήρξε μια γνήσια φωνή που κουβαλούσε ακέραιο το βάρος της τραπεζουνταίικής κληρονομιάς.
Το αιφνίδιο φευγιό του σήμερα, από ανακοπή καρδιάς αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό όχι μόνο στην οικογένεια, τους φίλους και τους συνεργάτες του αλλά και στο ποντιακό κοινό που έβλεπε στο πρόσωπό του έναν καλλιτέχνη πιστό στη μουσική παράδοση της αλησμόνητης πατρίδας.
Γεννημένος το 1967, στην Κοζάνη, μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια όπου η ποντιακή μούσα παραδιδόταν από γενιά σε γενιά, δεν θα μπορούσε παρά να εξελιχθεί και ο ίδιος σ’ έναν ακάματο εργάτη του ποντιακού τραγουδιού.
Επηρεασμένος από τον παππού του Ευστάθιο Παρχαρίδη (Γραντζά), τον πατέρα του Αναστάσιο και τον θείο του Χρήστο Παρχαρίδη (Τσαφέτα), ξεκίνησε ως αυτοδίδακτος στη λύρα. Στη συνέχεια, μαζί με τον αδελφό του Αλέξη Παρχαρίδη, χάραξαν μια σπουδαία επαγγελματική τροχιά στο ποντιακό τραγούδι.
Καταταγμένος στα πρώτα ονόματα της γενιάς του, εδραίωσε την παρουσία του με προσωπικές δισκογραφικές δουλειές, όπως τα άλμπουμ Το γεσιρόπον, Μια βραδιά με τον Στάθη Παρχαρίδη και Το φεγγιτοβέρ’ σε συνεργασία με την εταιρεία VASIPAP, ενώ συμμετείχε και σε πληθώρα παραγωγών συναδέλφων του.
Εμφανίστηκε στα μεγαλύτερα ποντιακά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης («Κορτσόπον», «Λεμόνα», «Δυτικό Μέγαρο», «Μίθριο», «Αυλαία», «Παρακάθ’», «Ζιλ»).
Ταξίδεψε την ποντιακή μουσική σε όλη την Ελλάδα και τον ελληνισμό της διασποράς, με εμφανίσεις σε Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Σουηδία, ΗΠΑ και Αυστραλία.
Πέρα από την ερμηνεία, υπήρξε ένας άξιος δάσκαλος. Διετέλεσε χοροδιδάσκαλος, χοράρχης και δάσκαλος ποντιακής λύρας σε πολλούς συλλόγους της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ παράλληλα διοργάνωσε και συντόνισε δεκάδες μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις.
Η πολύχρονη προσφορά του αφήνει μια σπουδαία παρακαταθήκη στον ποντιακό πολιτισμό, την οποία συνεχίζει πλέον επάξια ο γιος του Αναστάσιος Παρχαρίδης.
Η είδηση του θανάτου του έχει προκαλέσει σοκ στην ποντιακή οικογένεια. Ένας-ένας οι άνθρωποι που τον γνώριζαν, οι σύλλογοι με τους οποίους είχε συνεργαστεί τον αποχαιρετούν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ελαφρόν να έν’ το χώμαν!
