Μήνυμα για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων απηύθυνε η γενική πρόξενος της Ελλάδας στη Μελβούρνη Δήμητρα Γεωργαντζόγλου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και απόδοσης τιμής στα θύματα του ξεριζωμού και των διωγμών.
Σε μια χρονιά με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συμπληρώνονται 107 χρόνια από την έναρξη της πιο σκληρής φάσης της Γενοκτονίας των Ποντίων, η Ελληνίδα διπλωμάτης χαρακτήρισε τη 19η Μαΐου ημέρα πένθους αλλά και συλλογικής μνήμης για το Έθνος.
Όπως ανέφερε, η ημέρα αποτελεί αφορμή για να αποδοθεί φόρος τιμής στον ποντιακό ελληνισμό που ξεριζώθηκε βίαια από τις πατρογονικές του εστίες και βίωσε μια μεθοδευμένη και συστηματική γενοκτονία.
Στο μήνυμά της έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη μακρά ιστορική πορεία των Ελλήνων του Πόντου, σημειώνοντας ότι κατάφεραν να διατηρήσουν ζωντανό τον ελληνικό πολιτισμό και τη γλώσσα, αναπτύσσοντας σημαντική παρουσία στον δημόσιο βίο των περιοχών όπου ζούσαν.
Υπενθύμισε ακόμη πως τουλάχιστον 353.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ όσοι επέζησαν πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, είτε προς τη μητέρα πατρίδα είτε προς μακρινούς τόπους, όπως η Αυστραλία.
Από τον ξεριζωμό στη δημιουργία
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη διαδρομή των προσφύγων μετά τον ξεριζωμό, σημειώνοντας ότι όσοι σώθηκαν προσπάθησαν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους μέσα από τις στάχτες της καταστροφής, κουβαλώντας όμως μαζί τους μνήμες, παραδόσεις και αξίες που παρέμειναν αναλλοίωτες στον χρόνο.
Όπως τόνισε, στις περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα –από τη Μακεδονία και τη Θράκη έως την Αθήνα και άλλες περιοχές– οι Πόντιοι κατάφεραν, παρά τις δυσκολίες, να ξεχωρίσουν με την εργατικότητα και τη δυναμική παρουσία τους.
Αντίστοιχη, όπως σημείωσε, παραμένει και η πορεία του ποντιακού ελληνισμού στην Αυστραλία, όπου οι απόγονοι των προσφύγων συνεχίζουν να διακρίνονται, διατηρώντας ζωντανή την ιστορική και πολιτιστική τους ταυτότητα.
Κλείνοντας το μήνυμά της, η Δήμητρα Γεωργαντζόγλου υπογράμμισε ότι ο ποντιακός ελληνισμός δεν χάθηκε παρά τις προσπάθειες αφανισμού του, καθώς οι επιζώντες διατήρησαν τις παραδόσεις, τα ήθη, τα έθιμα και το θρησκευτικό τους συναίσθημα.
«Είναι χρέος και καθήκον όλων μας να διατηρούμε ζωντανή την ιστορική μνήμη» σημείωσε, αναδεικνύοντας τη σημασία της μεταφοράς της ιστορικής αλήθειας στις επόμενες γενιές.
