Στο Πρωτοχώρι Κοζάνης, η Ανάσταση δεν περιορίζεται στους τοίχους της εκκλησίας. Βγαίνει στους δρόμους, περνά από σπίτι σε σπίτι και γίνεται υπόθεση ολόκληρης της κοινότητας.
Την Κυριακή του Πάσχα, ιερέας και πιστοί, μικροί και μεγάλοι, κρατώντας τις λαμπάδες τους, διασχίζουν το παλιό χωριό, μεταφέροντας το Άγιο Φως σε κάθε γειτονιά. Το φως γίνεται πορεία, η ευλογία γίνεται μοίρασμα και η ελπίδα κοινή.
Οι κάτοικοι περιμένουν στις αυλές και στα κατώφλια των σπιτιών τους για να προσκυνήσουν και να πάρουν λίγο από το Άγιο Φως. Η στιγμή αποκτά έναν ιδιαίτερα ανθρώπινο και βαθιά συμβολικό χαρακτήρα, καθώς η Ανάσταση «μοιράζεται» κυριολεκτικά από σπίτι σε σπίτι.
Μέσα σε αυτή την κατανυκτική ατμόσφαιρα, αντηχεί η γνώριμη φράση: «100… 200… 600… Η Ανάσταση»
Μια φωνή που δεν λειτουργεί απλώς ως καταμέτρηση, αλλά εκφράζει την προσφορά, την πίστη και τη συμμετοχή των κατοίκων στο έθιμο.
Πρόκειται για ένα μοναδικό τοπικό έθιμο, που κρατά ζωντανή τη συλλογική μνήμη και ενισχύει τους δεσμούς της κοινότητας.
Έτσι, στο Πρωτοχώρι η Ανάσταση παραμένει μια βιωματική εμπειρία που ενώνει τους ανθρώπους και συνεχίζει να μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.
