Την 1η Απριλίου του 1822, εν μέσω της Ελληνικής Επανάστασης, οι εργαζόμενοι τυπογράφοι του Τυπογραφείου της Διοίκησης (πρόγονος του σημερινού Εθνικού Τυπογραφείου), εκπροσωπούμενοι από τυπογράφο Κωνσταντίνο Τόμπρα, απευθύνονται στο Μινιστέριο (Υπουργείο) της Οικονομίας ζητώντας οικονομική ενίσχυση ενόψει των εορτών του Πάσχα, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
«Επειδή και κατ’ αυτάς έφτασαν αι του Πάσχα εορτάσιμοι ημέραι και θέλομεν ν’ αγοράσωμεν άλλος παπούτσια, άλλος τζουράπια και άλλος άλλο τι, δια τούτο παρακαλούμεν το Μινιστέριον να μας δώση ολίγα γρόσια δια ν’ απεράσωμεν ταύτας τας εορτασίμους ημέρας, αναπληρούντες τας χρείας μας».
Την ίδια περίοδο, ο Μινίστρος (Υπουργός) των Εσωτερικών και προσωρινός Μινίστρος του Πολέμου ζητά από το Μινιστέριο Οικονομίας να δοθούν στο προσωπικό του Τακτικού Σώματος της Διοικήσεως για την ημέρα του Πάσχα από 150 οκάδες κρέας βοδινό, 100 οκάδες κρασί και 20 οκάδες ρύζι.
Είναι τα πρώτα αιτήματα χορήγησης του δώρου του Πάσχα σε υπαλλήλους πριν από 204 χρόνια, στις απαρχές της ελληνικής διοίκησης, αίτημα που παραμένει και σήμερα επίκαιρο.
