Στα «Πρόσωπα που έγραψαν την ιστορία μας» του Μουσείου Ιστορίας της ΑΕΚ παρουσιάζεται ένας ακόμη άνθρωπος, που η ιστοριογραφία της ομάδας έχει εντελώς παραγνωρίσει, μολονότι είναι από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες, που έχουν καθίσει στον προεδρικό θώκο του συλλόγου.
Πρόκειται για τον Γεώργιο Μελά, που διατέλεσε πρόεδρος την πενταετία 1948-1953 και βοήθησε σημαντικά τη ομάδα να μεγαλουργήσει σε όλα τα επίπεδα.
Δεν υπάρχουν δα πολλοί πρόεδροι της ΑΕΚ -και γενικότερα ποδοσφαιρικών ομάδων- που έχουν διατελέσει επί δεκαετίες υπουργοί, βουλευτές και διπλωμάτες με θητεία στις πιο υψηλές θέσεις και ενεργή συμμετοχή στις πιο θριαμβευτικές στιγμές του Ελληνισμού, που διπλασίασαν την επικράτεια της πατρίδας. Αλλά και ως πρόεδρος της ΑΕΚ, η προσφορά του στον σύλλογο υπήρξε πολυετής και τεράστια.
Αναλυτικά:
«Ο Γεώργιος (Τζώρτζης) Μελάς γεννιέται το 1894 σε μεγαλοαστικό περιβάλλον, γιος του Βίκτωρος Μελά και ανιψιός του θρυλικού Παύλου Μελά. Σπουδάζει νομικά στην Αθήνα και κατόπιν εισέρχεται στο διπλωματικό σώμα. Είναι τα χρόνια που η διαφωνία του βασιλιά Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου ως προς την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ΠΠ οδηγεί στον εθνικό διχασμό. Ο Μελάς αποφασίζει να συνταχτεί με τον Βενιζέλο και τον ακολουθεί στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που αποτελεί την απαρχή μιας πολυετούς σχέσης φιλίας και συνεργασίας.
Μετά το τέλος του Α΄ΠΠ ο Μελάς συμμετέχει ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στο Συνέδριο Ειρήνης του Παρισιού και έχει σημαντική συμβολή στην υπογραφή της θριαμβευτικής για την Ελλάδα Συνθήκης των Σεβρών. Ωστόσο, μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920, παραιτείται από το διπλωματικό σώμα και μεταβαίνει στη Μικρά Ασία, όπου ως εθελοντής πολεμάει στον Σαγγάριο και τραυματίζεται. Μετά την κατάρρευση του μετώπου και τη Μικρασιατική Καταστροφή καλείται από τον Πλαστήρα να επανέλθει στη διπλωματία και αναλαμβάνει σημαντική θέση του Υπουργείο Εξωτερικών, από την οποία συνεργάζεται εκ νέου στενά με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στην τελευταία περίοδο της πρωθυπουργίας του (1928-1933).
Μετά τον θάνατο του Βενιζέλου ο Μελάς αρχίζει να πολιτεύεται με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1936 αλλά η πρώτη του κοινοβουλευτική συμμετοχή διακόπτεται από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1937 του Ιωάννη Μεταξά. Ο Μελάς εντάσσεται στη μυστική αντικαθεστωτική οργάνωση της «Φιλικής Εταιρείας», η οποία κινείται για την ανατροπή της δικτατορίας. Οι προσπάθειές της, ωστόσο, αποτυγχάνουν, και δεκάδες μέλη της, συμπεριλαμβανομένου του Μελά, συλλαμβάνονται το 1938 και φυλακίζονται.
Μετά την απελευθέρωση ο Μελάς χρίζεται για πρώτη φορά υπουργός στην κυβέρνηση Πλαστήρα του 1945 και εκλέγεται βουλευτής στις εκλογές του 1946. Στα επόμενα χρόνια διατελεί υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις του Κέντρου, του Θεμιστοκλή Σοφούλη, του Αλέξανδρου Διομήδη αλλά και του Γεωργίου Παπανδρέου αργότερα. Ενδιάμεσα, το 1954, ύστερα από πρόσκληση του Αλέξανδρου Παπάγου, αναλαμβάνει τη θέση του πρεσβευτή την Ελλάδα στη Ουάσιγκτον. Ο Παπάγος αναθέτει το καίριο αυτό πόστο στον Μελά, μολονότι ανήκει στην αντίπαλη πολιτικά παράταξη, γιατί προσβλέπει στις ικανότητές του στον χειρισμό του Κυπριακού, που βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Αργότερα στη δεκαετία του ‘50 υπηρετεί ως πρεσβευτής της Ελλάδας στην Κούβα και το Μεξικό.
Αποτελεί αναντίρρητα εντυπωσιακό γεγονός ότι ο πολυάσχολος αυτός άνθρωπος, βρίσκει τα αποθέματα χρόνου και ενέργειας να υπηρετήσει από τη θέση του προέδρου και τον αγαπημένο του σύλλογο, την ΑΕΚ. Η θητεία του ξεκινά το 1948 και, με αλλεπάλληλες επανεκλογές (ο πρόεδρος και η διοίκηση του συλλόγου εκλεγόταν τότε κάθε χρόνο, στην ετήσια γενική συνέλευση των μελών), διαρκεί για πέντε ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1953, όταν και αναχωρεί για τις ΗΠΑ, προκειμένου να αναλάβει πρεσβευτής στις ΗΠΑ.
Συνιστά σοβαρή παράλειψη ότι η πενταετής θητεία του Μελά είναι ως τώρα άγνωστη στον κόσμο της ΑΕΚ, αλλά ακόμη και στον ίδιο τον σύλλογο• είναι χαρακτηριστικό ότι στον τόμο των 90 ετών αναφέρεται ότι ήταν πρόεδρος φευγαλέα το 1951-1952! Και δεν είναι μόνο ότι το διάστημα της προεδρίας του ήταν μακρύ, αλλά κυρίως ότι πάνω απ’ όλα ήταν εξαιρετικά παραγωγικό και επιτυχημένο, σε όλα τα επίπεδα.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, η διοίκηση Μελά είναι αυτή που φέρνει στην ΑΕΚ τον πρωτοπόρο Βρετανό προπονητή Τζακ Μπίμπι, ο οποίος δημιουργεί μια πολύ δυνατή ομάδα, που κατακτά τα διαδοχικά Κύπελλα Ελλάδος 1949 και 1950, ενώ με τρόπους παρασκηνιακά ύποπτους, τής στερείται η δυνατότητα να διεκδικήσει τα πρωταθλήματα Ελλάδας 1950 και 1952, για τα οποία φαντάζει το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Αλλά και μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση του Μπίμπι η διοίκηση Μελά φέρνει στην ΑΕΚ ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα προπονητή που έχουν έρθει ποτέ στην Ελλάδα, τον σπουδαίο Ιταλό Μάριο Μανιότσι, θρύλο του κάλτσιο και… της Λιβόρνο.
Η θητεία του Μελά έχει, ωστόσο, μία διάσταση που ξεπερνά το αγωνιστικό κομμάτι. Είναι η εποχή που η ΑΕΚ προσπαθεί, με πελώριες θυσίες και κόπους, να ανοικοδομήσει το γήπεδό της στη Νέα Φιλαδέλφεια και να το καταστήσει έδρα αντάξια του βεληνεκούς και της δημοφιλίας του συλλόγου. Όταν αναλαμβάνει ο Μελάς το 1948, το γήπεδο, που έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται από την Ένωση για τους αγώνες της μόλις το 1938, δεν έχει παρά μία μικρή εξέδρα 600 ατόμων, που έχει κατασκευαστεί το 1946. Ο Γεώργιος Μελάς, σε συνετή οικονομική διαχείριση, αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πόρου (και αρκετών από την προσωπική του περιουσία) αλλά και των υψηλών διασυνδέσεών του κατορθώνει στο τέλος της θητείας του το 1953 να παραδώσει ένα εντελώς διαφορετικό γήπεδο, με πέντε θύρες και χωρητικότητα δεκαπλάσια αυτής που παρέλαβε. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι, αν ο Νίκος Γκούμας υπήρξε ο διαμορφωτής του «Σταδίου ΑΕΚ», ο Γεώργιος Μελάς υπήρξε ο θεμελιωτής του.
Τέλος, μιας και ΑΕΚ δεν είναι μόνο το ποδοσφαιρικό τμήμα, αναφορά πρέπει να γίνει και στο γεγονός ότι επί προεδρίας Μελά κατασκευάστηκε και το πρώτο γήπεδο μπάσκετ της ΑΕΚ στην οδό Καππαδοκίας, γεγονός που συνέβαλε στη δημιουργία της μεγάλης ομάδας που κυριάρχησε στο ελληνικό μπάσκετ από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και έπειτα. Επίσης, στα χρόνια της θητείας του δυνάμωσαν ακόμη περισσότερο τμήματα στα οποία η Ένωση ήταν παραδοσιακά πολύ ισχυρή, όπως ο στίβος και η ποδηλασία.
Μία σπουδαία φυσιογνωμία με τεράστια προσφορά στην ΑΕΚ, που έχει γράψει τη δική του σελίδα στην ιστορία της, και αξίζει την αναγνώριση και την ευγνωμοσύνη των Ενωσιτών».
