Μπορεί τυπικά το Δρέπανο να μην συγκαταλέγεται στα ποντιοχώρια της Κοζάνης (όπως π.χ. η Ακρινή ή ο Άγιος Δημήτριος), είναι όμως ένας τόπος όπου οι πρόσφυγες από τον Πόντο και την ευρύτερη Μικρασία βρήκαν εύφορη γη, ρίζωσαν και έβγαλαν καρπούς. Αυτό το όμορφο χωριό μέχρι πολύ πρόσφατα (όπως και πολλά άλλα χωριά – αν όχι όλα), δεν είχε ονόματα στους δρόμους του. Μικρό το κακό, θα πείτε, αφού όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και ο ταχυδρόμος δεν χρειάζεται ιδιαίτερη καθοδήγηση.
Ωστόσο, η ονοματοδοσία στους δρόμους ενός χωριού ή μιας πόλης δεν επιτελεί μόνο αυτόν το σκοπό. Δρόμοι, λεωφόροι και σοκάκια φέρουν μια σταγόνα από την ιστορία του τόπου, όσο μικρός κι αν είναι.
Κάπως έτσι, πριν από δύο χρόνια ξεκίνησε μια πρωτοβουλία να «βαφτιστούν» και οι δρόμοι του Δρεπάνου. Γράφαμε τότε: «Συνολικά 115 ονόματα, όσοι και οι δρόμοι του χωριού, θα τοποθετηθούν στις οδούς του Δρεπάνου. Μεταξύ αυτών, υπάρχουν και κάποια ονόματα τοπικών παραγόντων, οι οποίοι είχαν τη δική τους συνεισφορά στην ιστορία της περιοχής».
Την επιτροπή ονοματοδοσίας αποτελούσαν οι: Φώτης Παπαδημητρίου (πρόεδρος του Δρεπάνου), Νίκος Αδαμίδης (πρώην διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου και πρώην μεταπτυχιακός φοιτητής του Κωνσταντίνου Φωτιάδη), Γιώργος Καρακάσης (διευθυντής του 10ου Δημοτικού Σχολείου Κοζάνης), Παύλος Ταγτεβερενίδης (διευθυντής του Μουσικού Σχολείου Πτολεμαΐδας) και Ειρήνη Παπαδοπούλου (πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών).
Για την επιλογή των ονομάτων η επιτροπή απευθύνθηκε τότε στον Κ. Φωτιάδη, και σήμερα (από τις 3 Φεβρουαρίου για την ακρίβεια) ο Οδυσσέας Ελύτης, η Διδώ Σωτηρίου, ο Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Χρήστος Σαμουηλίδης, ο Χρύσανθος Τραπεζούντας, ο Χρύσανθος Θεοδωρίδης και ο Χρυσόστομος Σμύρνης συνυπάρχουν με τον Βασίλη Καρρά, τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη, τον Δημήτρη Ψαθά, αλλά και τον Γιώργο Ποζίδη, την Ελένη Μεντεσίδου, τον Οδυσσέα Δημητριάδη, τον Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη κ.ο.κ
Στους δρόμους του Δρεπάνου η Σινώπη συνορεύει με την Αργυρούπολη και τη μαρτυρική Αμάσεια, ο Γεώργιος Κανδηλάπτης γειτονεύει με τον Νίκο Ξανθόπουλο και τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη.
Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας ήταν εξαρχής να μην χαθούν στο χρόνο τα ονόματα τεράστιων προσωπικοτήτων, αλλά και για τους κατοίκους «να ξέρουν την ιστορία του ονόματος που έχουν κοντά στο σπίτι τους. Να μάθουν, για παράδειγμα, ποιος ήταν ο Λεωνίδας Ιασονίδης ή ο Φίλων Κτενίδης, και την προσφορά τους στον ποντιακό ελληνισμό», είχε πει σχετικά το 2024 ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης στο pontosnews.gr και τον Ρωμανό Κοντογιαννίδη.
Και ο Νίκος Αδαμίδης είχε συμπληρώσει: «Πιστεύω ότι οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς των παιδιών οφείλουν να κάνουν έρευνα για το κάθε όνομα και να μάθουν στα παιδιά τους την ιστορία του. Βασικός μας στόχος είναι να μη χαθεί η μνήμη κάποιων προσωπικοτήτων που δεν συμπεριλαμβάνονται σήμερα στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας».
Την ανακοίνωση ότι το έργο επετεύχθη, έκανε ο πρόεδρος της κοινότητας Φώτης Παπαδημητρίου, στη σελίδα του στο facebook:
