Πατριώτης και προσηλωμένος στις ποντιακές παραδόσεις με τη σκέψη πάντα στην πατρίδα αλλά και στους συμπατριώτες ήταν ο Χρίστος Φραγκουλίδης, που συνέδεσε τη ζωή του με τα καπνά, την παραγωγή και εμπορία τους ήδη από τη γενέτειρά του τα Πλάτανα της Τραπεζούντας αλλά και αργότερα όταν εγκαταστάθηκε στο Αικατερίνονταρ και τη Θεσσαλονίκη όπου και άφησε την τελευταία του πνοή σαν σήμερα στις 8 Μαρτίου 1946.
Ο Χρίστος Φραγκουλίδης υπήρξε ακραιφνής Πόντιος, σύμφωνα με τον Αντώνη Ι. Σουρμέλη που έγραψε λίγες μέρες αργότερα για εκείνον στα «Χρονικά του Πόντου», επισημαίνοντας ότι ήταν έντιμος και βοηθούσε όλους όσοι είχαν όρεξη να εργαστούν και να προοδεύσουν.
Ασχολήθηκε από παιδί με τα καπνά και δεν σταμάτησε ούτε μια μέρα. Πολύ αργότερα η εργατικότητά του εκτιμήθηκε από την καπνεμπορική και καπνοβιομηχανική εταιρεία Nobles στη Ρωσία και μετά την εγκατάστασή του στο Αικατερίνονταρ (σημερινό Κρασνοντάρ) του ανέθεσαν εν λευκώ και για τριάντα χρόνια την προμήθεια καπνών της περιοχής Κουμπάν.
Το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τον βρήκε στην Κωνσταντινούπολη και στην ίδια καπνοβιομηχανία.
Ο πατριωτισμός του δεν του επέτρεψε να αποδεχθεί την εντολή για να αναλάβει υπηρεσία σε άλλη χώρα διότι επρόκειτο για κράτος που πολέμησε κατά της Ελλάδας.
Η εταιρεία σεβάστηκε τη θέση του και του ανέθεσε να αναλάβει υπηρεσία στην Ελλάδα όπου και εργάστηκε μέχρι την κρατικοποίηση των Πολωνικών Καπνοβιομηχανιών. Μετά την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, ο Φραγκουλίδης λειτούργησε ως κεντρικός προμηθευτής και διαμεσολαβητής για το Πολωνικό Μονοπώλιο Καπνού. Η Θεσσαλονίκη, ως το μεγαλύτερο καπνεμπορικό κέντρο των Βαλκανίων, του επέτρεψε να συγκεντρώνει ποιοτικά καπνά από τη Μακεδονία και τη Θράκη, τα οποία εξήγαγε στην ανατολική Ευρώπη. Η επιχείρησή του και οι αποθηκευτικοί χώροι που χρησιμοποιούσε η εταιρεία Nobles (ή συνδεδεμένοι με αυτή οίκοι) εντοπίζονταν κυρίως στην περιοχή των «Φράγκων» και κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό, όπου συγκεντρώνονταν οι μεγαλύτερες εξαγωγικές εταιρείες της εποχής.
Παρών στις ποντιακές συγκεντρώσεις και πάντα ευχάριστος ο Φραγκουλίδης δήλωνε πάντα υπερήφανος για την καταγωγή του και δεν έκρυβε τις σκέψεις για επιστροφή στον Πόντο, αν και ήξερε πως δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση.
Η περίοδος της Κατοχής και τα δεινά αυτής κλόνισαν την υγεία του και του αφαίρεσαν την ικμάδα της δραστηριότητάς του. Ωστόσο ο θάνατός του αιφνιδίασε τους δικούς του ανθρώπους αφού ήρθε μετά από λίγες μέρες αδιαθεσίας και χωρίς να υπάρχουν κάποια σοβαρά συμπτώματα.
Οικογένεια Φραγκουλίδη
Ήταν μια από τις γνωστές οικογένειες των Πλατάνων που μαζί με τις οικογένειες Μαυρίδη και Καλλιβάζη ασχολούνταν με την παραγωγή εκλεκτών καπνών και στήριζαν οικονομικά ναούς και σχολεία της περιοχής. Τα Πλάτανα (Akçaabat) ήταν η έδρα της «Ελληνικής Καπνεμπορικής Εταιρείας» και οι έμποροι εκεί είχαν στενούς δεσμούς με γαλλικούς και αυστριακούς οίκους. Πολλοί ήταν οι καπνέμποροι από την Τραπεζούντα, που εκμεταλλευόμενοι τη γεωγραφική εγγύτητα, συνεργάστηκαν με μεγάλες καπνοβιομηχανίες ή ακόμα και ίδρυσαν εμπορικούς οίκους σε πόλεις όπως η Οδησσός, το Ροστόφ και η Κριμαία.
Κατά την περίοδο της Γενοκτονίας, των διωγμών και της Ανταλλαγής οι καπνέμποροι που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς μετέφεραν τις δραστηριότητές τους σε κέντρα καπνεμπορίου στην Ελλάδα, όπως ήταν η Θεσσαλονίκη, η Καβάλα, η Δράμα και ο Πειραιάς.
Η εταιρεία Nobles (ή Noblesse κατά άλλες μαρτυρίες) με την οποία συνδέεται ο Χρίστος Φραγκουλίδης συνδέεται στενά με την ιστορία του καπνεμπορίου και της καπνοβιομηχανίας. Το όνομα «Noblesse» χρησιμοποιήθηκε ως σήμα κατατεθέν (brand) για εκλεκτά χαρμάνια καπνού, κυρίως ανατολικού τύπου (oriental tobacco), τα οποία εξάγονταν από τα λιμάνια της Τραπεζούντας και των Πλατάνων.
