Η φυματίωση παραμένει η πρώτη αιτία θανάτου από μολυσματική νόσο στον κόσμο, αφού μόνο πέρσι περίπου 1,23 εκατ. άνθρωποι πέθαναν από αυτήν, ανακοίνωσε χθες ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, υπογραμμίζοντας πόσο εύθραυστη είναι η πρόοδος που έχει επιτευχθεί για την αντιμετώπισή της.
Οι θάνατοι λόγω φυματίωσης μειώθηκαν κατά 3% σε σύγκριση με το 2023 και ο αριθμός των κρουσμάτων μειώθηκε επίσης, κατά περίπου 2% παγκοσμίως, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΠΟΥ.
Υπολογίζεται ότι 10,7 εκατομμύρια άνθρωποι προσβλήθηκαν το 2024: 5,8 εκατομμύρια άνδρες, 3,7 εκατομμύρια γυναίκες και 1,2 εκατ. παιδιά.
Η φυματίωση είναι μια ιάσιμη ασθένεια που μπορεί να προληφθεί. Προκαλείται από βακτήριο που συνήθως προσβάλλει τους πνεύμονες. Μεταδίδεται μέσω του αέρα, συνηθέστερα όταν ο ασθενής βήχει ή φταρνίζεται.
«Για πρώτη φορά μετά την πανδημία της Covid-19 που διατάραξε τις υπηρεσίες υγείας, τα κρούσματα και οι θάνατοι μειώθηκαν» είπε η Τερέζα Κασάεβα, η επικεφαλής του τμήματος HIV, φυματίωσης, ηπατίτιδας και σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων. «Οι δημοσιονομικές περικοπές και η επιδημία απειλούσαν να εξαλείψουν την πρόοδο που επιτύχαμε με δυσκολία, αλλά χάρη στην πολιτική δέσμευση, τις επενδύσεις και τη διεθνή αλληλεγγύη, μπορούμε να αναστρέψουμε την τάση και να εξαλείψουμε αυτή τη μάστιγα, μια για πάντα», τόνισε.
#Tuberculosis (TB) is preventable and curable.
Yet, it remains one of the world’s deadliest infectious killers, claiming 1.23 million lives in 2024.
The WHO Global Tuberculosis Report 2025 talks about the gains made so far and the challenges ahead due to severe funding cuts:… pic.twitter.com/GckTJe79Ow
— World Health Organization (WHO) (@WHO) November 12, 2025
Η χρηματοδότηση για την καταπολέμηση της φυματίωσης παραμένει στάσιμη από το 2020. Πέρσι ήταν διαθέσιμα 5,9 δισ. δολάρια για την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία. Το ποσό αυτό είναι ένα κλάσμα αυτού που απαιτείται (22 δισ. δολάρια) για την κάλυψη των αναγκών μέχρι το 2027.
Το 2024 τα ⅔ των κρουσμάτων περιορίζονταν σε οκτώ χώρες: Ινδία (25%), Ινδονησία (10%), Φιλιππίνες (6,8%), Κίνα (6,5%), Πακιστάν (6,3%), Νιγηρία (4,8%), ΛΔ Κονγκό (3,9%) και Μπανγκλαντές (3,6%). Οι πέντε βασικότεροι παράγοντες κινδύνου είναι ο υποσιτισμός, η μόλυνση από τον ιό HIV, ο διαβήτης, το κάπνισμα και τα προβλήματα υγείας λόγω κατανάλωσης αλκοόλ.
Ο ΠΟΥ υπολογίζει ότι η ταχεία πρόσβαση σε θεραπείες έσωσε 83 εκατομμύρια ζωές από το 2000.
