Μια μοναδική θεατρική παράσταση που συνδύασε την ιστορική αφήγηση με τη διαπολιτισμικότητα παρουσίασε η Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης με θέμα την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία.
Το «Ταξίδι του Αλέξανδρου», που έγραψε ο δικηγόρος και συγγραφέας Κωνσταντίνος Καλυμνιός, είχε στόχο να εξερευνήσει όχι μόνο την κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους διαφορετικοί πολιτισμοί διασταυρώθηκαν στο χρόνο πέρα από τα γεωγραφικά σύνορα.
Προφορικές μαρτυρίες, χορογραφίες, ποιητική αφήγηση, ιστορική δραματοποίηση και μουσική ενσωματώθηκαν στην παράσταση που σκηνοθέτησε ο πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης Πίτερ Στεφανίδης, ο οποίος εμπνεύστηκε και το θέμα της.
Η αφήγηση ξεδιπλώθηκε μέσα από μια σειρά μονολόγων που εκφωνήθηκαν από ιστορικούς μάρτυρες-πρόσωπα όπως ο Αριστοτέλης, οι Βαβυλώνιοι γραμματείς, οι Ινδοί αυτοκράτορες και η μητέρα του Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα.
Αντί να ακολουθήσει μια γραμμική βιογραφική αφήγηση, η δομή επέτρεψε μια ευρεία προοπτική στο χαρακτήρα και τις πράξεις του Μεγαλέξανδρου, μιας μορφής που αμφισβήτησε τα όρια – τόσο τα φυσικά όσο και τα φιλοσοφικά.
Ένα ιδιαίτερα έντονο χαρακτηριστικό της παράστασης ήταν η ενσωμάτωση παραδοσιακών χορών από τη Μακεδονία, τον Πόντο, τη Φλώρινα, την Αρμενία, την Ασσυρία και την Ινδία σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.
Τον Πόντο εκπροσώπησαν οι «Ακρίτες του Πόντου» Μελβούρνης, και το συλλογικό φινάλε, με το τραγούδι «Μακεδονία ξακουστή», κέρδισε το πιο θερμό χειροκρότημα του κοινού.
Ωστόσο, τις εντυπώσεις κέρδισε η ερμηνεία του συγκεκριμένου τραγουδιού με ένα κινέζικο erhu, το δίχορδο μουσικό όργανο με δοξάρι, γνωστό στον Δυτικό κόσμο ως κινέζικο βιολί, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο σε παραδοσιακές όσο και σε σύγχρονες μουσικές ενορχηστρώσεις.
Ο συνδυασμός του ελληνικού ύμνου με το αρχαίο κινεζικό όργανο συνόψισε το ευρύτερο μήνυμα της παράστασης, ότι δηλαδή η πολιτιστική ταυτότητα δεν αλλοιώνεται μέσω της ανταλλαγής, αντίθετα εμπλουτίζεται και μπορεί να αποδώσει σημαντικές πολιτιστικές καταγραφές.
«Θέλαμε να προσφέρουμε όχι μόνο μια αφήγηση για τον Αλέξανδρο, αλλά μια εμπειρία που ενσάρκωσε το όραμά του, φέρνοντας τους λαούς κοντά, σε διαφορετικούς πολιτισμούς, μέσω της τέχνης», δήλωσε μετά την ολοκλήρωση της παράστασης ο Π. Στεφανίδης.
«Μέσω της συνεργασίας με τις αρμενικές, ασσυριακές και ινδικές κοινότητες της Μελβούρνης, αναγνωρίσαμε όλοι στοιχεία της κοινής μας κληρονομιάς στη διαδικασία. Απόψε, πιστεύω ότι πετύχαμε κάτι μεγαλύτερο από μια παράσταση: μια στιγμή ενότητας και αμοιβαίας αναγνώρισης», σημείωσε χαρακτηριστικά.
