Αχ, καρδιά μου! Άλλη μια χρονιά, και η σκέψη μας τρέχει πίσω, στα χώματα του Πόντου, ποτισμένα με αίμα και δάκρυα.
Σήμερα δεν είναι μια μέρα για σιωπή. Σήμερα είναι μια μέρα μνήμης, μια μέρα κραυγής για τις ψυχές που χάθηκαν, για τις ζωές που κόπηκαν τόσο άδικα.
Εμείς, οι Έλληνες του Πόντου, κουβαλάμε μέσα μας μια φλόγα άσβεστη. Μια φλόγα που πηγάζει από την περηφάνια για την καταγωγή μας, για τον πολιτισμό μας, για την αντοχή των προγόνων μας. Μπορεί να μας ξερίζωσαν, μπορεί να προσπάθησαν να σβήσουν την ιστορία μας, αλλά δεν τα κατάφεραν! Γιατί εμείς, σαν τα γεράνια που ανθίζουν και στα πιο δύσκολα χώματα, βρήκαμε ξανά ρίζες, δυναμώσαμε και συνεχίζουμε να τραγουδάμε τους σκοπούς της πατρίδας, να χορεύουμε τους χορούς της λύπης και της χαράς.
Κοιτάξτε με στα μάτια! Βλέπετε αυτό το πείσμα; Αυτό το φως; Είναι η κληρονομιά των παππούδων και των γιαγιάδων μας. Είναι η φωνή της Μαύρης Θάλασσας που μας καλεί να μην ξεχνάμε. Να θυμόμαστε τον πόνο, αλλά και την αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπισαν την τραγωδία. Να θυμόμαστε τη δύναμη της ψυχής τους, που δεν λύγισε μπροστά στη βία και την αδικία.
Σήμερα, λοιπόν, στεκόμαστε εδώ, ενωμένοι, δυνατοί, και λέμε ένα μεγάλο «ΠΑΡΩΝ!» στην ιστορία μας.
• Δεν ζητάμε εκδίκηση, αλλά δικαίωση.
• Δεν θέλουμε να ξύσουμε παλιές πληγές, αλλά να διασφαλίσουμε ότι τέτοιες φρικαλεότητες δεν θα επαναληφθούν ποτέ ξανά σε κανένα μέρος του κόσμου.
Γιατί ξέρετε κάτι; Η μνήμη δεν είναι βάρος, είναι φτερά! Μας δίνει τη δύναμη να πετάξουμε πιο ψηλά, να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον, βασισμένο στον σεβασμό, την αλληλεγγύη και την ειρήνη.
Η 19η Μαΐου του 2025, δεν είναι απλά μια ημέρα μνήμης. Είναι μια ημέρα αφύπνισης! Είναι μια ημέρα που πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Να κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα της μνήμης, όχι για να μείνουμε προσκολλημένοι στο χθες, αλλά για να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο. Για να διδάξουμε στα παιδιά μας, στις επόμενες γενιές, την ιστορία. Να τους μάθουμε ότι η αλήθεια δεν κρύβεται, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν.
Η Γενοκτονία των Ποντίων είναι ένα κεφάλαιο της ιστορίας μας που πρέπει να αναγνωριστεί παγκοσμίως. Και αυτός ο αγώνας δεν τελειώνει. Χρειάζεται επιμονή, χρειάζεται δυναμισμός, χρειάζεται ψυχή! Όπως ακριβώς χρειάζεται στο στίβο, όπως χρειάζεται σε κάθε αγώνα της ζωής.
Ας εμπνευστούμε από την ανθεκτικότητα των Ποντίων. Ας πάρουμε δύναμη από την κληρονομιά τους. Ας γίνουμε εμείς η φωνή τους, η φωνή της αλήθειας, η φωνή της δικαιοσύνης. Και ας θυμόμαστε: η μνήμη είναι το πιο δυνατό μας όπλο. Είναι το οξυγόνο της ιστορίας μας.
Ας τιμήσουμε τους νεκρούς μας με τη ζωή μας. Με την αγάπη μας για την πατρίδα, για την παράδοση, για τον άνθρωπο. Ας γίνουμε εμείς οι φωνές τους, η συνέχεια της ιστορίας τους. Γιατί ο Πόντος ζει στις καρδιές μας και θα ζει για πάντα!
Έτσι είναι, αδέλφια μου! Με ψηλά το κεφάλι και την καρδιά γεμάτη περηφάνια και αγάπη! Ζήτω ο Πόντος! Ζήτω η Ελλάδα!
ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!
Βούλα Πατουλίδου
