Ένα αγαλματίδιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται εξαιρετικά σπάνιο και μοναδικό, βρίσκεται στο επίκεντρο ποινικής δίκης που διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Στο εδώλιο κάθονται δύο άνδρες, ηλικίας 63 και 66 ετών, που κατηγορούνται ότι το κατείχαν και διαπραγματεύονταν την πώλησή του έναντι 7 εκατ. ευρώ, ωστόσο αμφισβητούν τη γνησιότητά του, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για απομίμηση.
Πρωτοδίκως είχαν καταδικαστεί σε κάθειρξη 8 ετών ο καθένας για υπεξαίρεση αρχαιοτήτων από κοινού, κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση.
Την εκ νέου ενοχή τους ζήτησε ο εισαγγελέας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, τονίζοντας ότι πρόκειται για σπουδαίο αρχαιολογικό αντικείμενο. Επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, γνωμοδοτήσεις-εκτιμήσεις επιτροπής ειδικών που ορίστηκε από το υπουργείο Πολιτισμού η οποία προσδιόρισε χρονικά το αγαλματίδιο στον 2ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα δε με έγγραφα της δικογραφίας, η αξία του αποτιμάται σε 900.000 ευρώ.
«Γνώριζαν ότι κατέχουν αρχαία και μάλιστα σπουδαία» τόνισε στην αγόρευσή του ο εισαγγελικός λειτουργός, αναφερόμενος παράλληλα και σε άλλες αρχαιότητες που βρέθηκαν στα σπίτια τους. Πρόκειται για μια μπρούτζινη προτομή αγοριού που τοποθετείται στον 2ο αιώνα μ.Χ., δύο νομίσματα, εκ των οποίων το ένα τοποθετείται μεταξύ 525-500 π.Χ. και το άλλο στους βυζαντινούς χρόνους.
Η συνολική αξία των συγκεκριμένων αντικειμένων, όπως ανέφερε ο εισαγγελέας υπερβαίνει τα 1,2 εκατ. ευρώ. Αντίθετα, για μια μπρούτζινη προτομή φιλοσόφου που είχε κατασχεθεί και περιλαμβάνεται στην ίδια δικογραφία, ο εισαγγελέας είπε ότι δεν υπάγεται στο νόμο περί αρχαιοτήτων.
Καταθέτοντας στο δικαστήριο ως μάρτυρας και αναφερόμενη στο αγαλματίδιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ύψους 60 εκατ., συντηρήτρια αρχαιοτήτων ανέφερε ότι πρόκειται για μοναδικό και εξαιρετικά σπάνιο άγαλμα αφού, κατά πληροφορίες, απεικονίζει όρθιο τον Μακεδόνα βασιλιά. «Ανάγεται στον 2ο αιώνα π.Χ. Το κράμα είναι εκείνης της εποχής και η διάβρωσή του αποκαλυπτική του χρόνου, καθώς δεν μπορεί ούτε να αντιγραφεί ούτε να γίνει απομίμηση» ανέφερε μεταξύ άλλων κατά την εξέτασή της.
Οι δύο κατηγορούμενοι (κατά δήλωσή τους ο ένας είναι επιχειρηματίας κι ο άλλος αγροτοκτηνοτρόφος) είχαν συλληφθεί στα τέλη Φεβρουαρίου του 2010 στον αυτοκινητόδρομο της Εγνατίας Οδού, στο ύψος της διασταύρωσης της Καβάλας. Το επίδικο αγαλματίδιο είχε εντοπιστεί στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν. Οι αστυνομικές Αρχές φαίνεται πως είχαν πληροφορίες για την εις βάρος τους αποδιδόμενη πράξη, ενώ είχε προηγηθεί πολύμηνη έρευνα, όπως προκύπτει από τη δικογραφία.
Στις απολογίες τους ενώπιον των δικαστών του Εφετείου αρνήθηκαν την κατηγορία. Ανέφεραν ότι είχε προηγηθεί επαγγελματικό ταξίδι στην Τουρκία και το άγαλμα ήταν δώρο από έναν Τούρκο (τον οποίο κατονόμασαν) χωρίς να γνωρίζουν το περιεχόμενό του. Όσον αφορά τα υπόλοιπα αντικείμενα, είπαν ότι τα είχαν αγοράσει κατά καιρούς από δημοφιλή αγορά της Κωνσταντινούπολης.
Διά των συνηγόρων τους αμφισβήτησαν τη γνησιότητα του αγάλματος του Μεγαλέξανδρου, τονίζοντας ότι πρόκειται για αντικείμενο που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο ως απομίμηση και ζήτησαν να διενεργηθεί πραγματογνωμοσύνη, ενώ επικαλέστηκαν την κατάθεση μάρτυρα χημικού που –κατά τους ισχυρισμούς τους– εξετάζοντας το εύρημα δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει επ’ ακριβώς το χρόνο στον οποίο ανάγεται.
Η δίκη διακόπηκε και θα συνεχιστεί με τις αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης. Μετά την πρωτόδικη καταδίκη τους είχαν αφεθεί ελεύθεροι ενόψει του Εφετείου.
