Η συνταγματικότητα των διατάξεων του ν. 5089/2024 για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τη δυνατότητά τους να υιοθετούν απασχόλησε σήμερα την μείζονα Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόεδρο τον Μιχάλη Πικραμένος και εισηγήτρια την σύμβουλο Επικρατείας Αναστασία -Μαρία Παπαδημητρίου.
Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του για το εάν η αναγνώριση της δυνατότητας τέλεσης γάμου μεταξύ ομοφύλων και η συνακόλουθη δυνατότητα των ομόφυλων έγγαμων ζευγαριών να υιοθετούν (είτε από κοινού είτε ο ένας σύζυγος το νόμιμο παιδί, θετό ή βιολογικό, του άλλου) αντίκεινται στις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 1 (περί προστασίας της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας) και 4 παρ. 1 (περί ισότητας) του Συντάγματος.
Στο ΣτΕ έχουν προσφύγει τρία σωματεία ενασχολούμενα με παιδική ηλικία, κ.λπ., τα οποία στους καταστατικούς σκοπούς τους, προβλέπουν την στήριξη του θεσμού της οικογένειας και του γάμου και την ενθάρρυνση της τεκνογονίας σύμφωνα με την ελληνορθόδοξη παράδοση και, γενικότερα, την προάσπιση της ορθόδοξης πίστης.
Να σημειωθεί ότι υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης έκανε την πρώτη παρέμβασή της η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ).
Οι προσφεύγοντες, υποστήριξαν μεταξύ των άλλων, ότι με τον επίμαχο νόμο τροποποιείται πλήρως ο θεσμός της οικογένειας, σε σημείου να περιλαμβάνει ζεύγη και γονείς του ίδιου φύλου. Κάτι το οποίο είναι σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 21 του Συντάγματος που προβλέπει ότι η οικογένεια είναι θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, όπως επίσης προβλέπει ότι ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους.
Ακόμη, υποστήριξαν, ότι:
1) η συνταγματική προστασία της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας προϋποθέτει την ύπαρξη μητέρας και πατέρα, ήτοι γονέων διαφορετικού φύλου και, επομένως, γάμο μεταξύ προσώπων διαφορετικού φύλου και
2) η υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα έγγαμα ζευγάρια στερεί από τα παιδιά αυτά το δικαίωμα να ανατρέφονται σε οικογένεια με μητέρα και πατέρα, θέτοντας αυτά σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με τα παιδιά που μεγαλώνουν με ετερόφυλους γονείς.
Παράλληλα, από την άλλη πλευρά, υποστηρίχθηκε ότι ο νόμος εξυπηρετεί υπέρτερο δημόσιο συμφέρον το οποίο ανάγεται στην προστασία των ανήλικων παιδιών, ενώ παράλληλα ανταποκρίνεται στο περί δικαίου αίσθημα.
Επίσης, αναφέρθηκε ότι με τον εν λόγω νόμο επέρχεται η υλοποίηση της συνταγματικής επιταγής περί ισότητας και ο νόμος είναι μέσα στο πλαίσιο της συνταγματικής υποχρέωσης του κράτους για την προστασία του ανθρώπου και πολύ περισσότερο μάλιστα όταν δεν παρεμβαίνει στα θρησκευτικά δρώμενα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/Παναγιώτης Τσιμπούκης
