Ένα απόσπασμα από την ιστορική ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, το 1838, επέλεξε το ΔΣ της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος ως προμετωπίδα στο μήνυμά του για την 25η Μαρτίου, ως μήνυμα που «πρέπει να φωτίζει τις πράξεις που θα διαμορφώσουν το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας».
Δεν παραλείπει φυσικά να υπογραμμίσει τη συμβολή του εκ Τραπεζούντος καταγόμενου Αλέξανδρου Υψηλάντη, και το κάλεσμά του σε ξεσηκωμό με την ιστορική διακήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος».
Πάνω απ’ όλα όμως, μας υπενθυμίζει ότι «η Ελευθερία, αλλά και κάθε αγαθό της ανθρώπινης ύπαρξης, κατακτάται μόνο με αγώνες».
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΠΟΕ
«Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο,
οπού ημείς ελευθερώσαμε· και, δια να γίνη τούτο,
πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια,
την θρησκεία, και την φρόνιμον ελευθερία».
(Από την ιστορική ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη προς τη νεολαία, στην Πνύκα, στις 8 Οκτωβρίου 1838)
Η Εθνεγερσία του 1821, με αποτέλεσμα την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς, είναι ένα ορόσημο όχι μόνο στην ελληνική, αλλά και στην παγκόσμια ιστορία. Ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας τις αντίξοες συνθήκες εκείνης της εποχής, τους συσχετισμούς δυνάμεων και το γενικότερο πολιτικό κλίμα στην Ευρώπη που ακολουθούσε το δόγμα Μέτερνιχ.
Ο χαρακτήρας της Ελληνικής Επανάστασης ήταν εθνικοαπελευθερωτικός, δηλαδή σκοπό είχε τη δημιουργία εθνικής εστίας ανεξάρτητου κράτους, με την απελευθέρωση του υπόδουλου ελληνικού γένους, αλλά και κοινωνικοαπελευθερωτικός, για τη διασφάλιση κοινωνικής δικαιοσύνης και την κατάκτηση δημοκρατικού βίου.
Η εξέγερση του 1821 ήταν η τελευταία πράξη μιας σειράς προεπαναστατικών κινημάτων και τοπικών ξεσηκωμών, που έκαναν έκδηλη την αποφασιστική προσήλωση των Αγωνιστών στο σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος».
Γεγονότα κορυφαία που διατρανώνουν και επισφραγίζουν τη στάση αυτή, είναι οι πράξεις αυτοθυσίας και πρωτοφανούς γενναιότητας, που συντάραξαν ολόκληρο τον ελληνικό χώρο.
Η τιμή για την έκρηξη της Επανάστασης ανήκει σε έναν Πόντιο, τον εκ Τραπεζούντος καταγόμενο Αλέξανδρο Υψηλάντη. Επικεφαλής του Ιερού Λόχου στις 24 Φεβρουαρίου 1821, διάβηκε τον Προύθο ποταμό στην περιοχή της Μολδαβίας και κάλεσε τους ραγιάδες σε ξεσηκωμό με την ιστορική του διακήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος».
Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, για συμβολικούς κυρίως λόγους, καθιερώθηκε η έναρξη της Παλιγγενεσίας να εορτάζεται και να τιμάται κάθε 25 Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Έτσι, η επέτειος αποκτά διττή σημασία και αξία, τόσο εθνική όσο και θρησκευτική.
Η επέτειος όμως, όποτε κι αν τιμάται, είναι για να μας θυμίζει ότι η Ελευθερία, αλλά και κάθε αγαθό της ανθρώπινης ύπαρξης, κατακτάται μόνο με αγώνες.
Αγώνες γεμάτους αυταπάρνηση, αποφασιστικότητα, ηρωισμούς, αλλά και προδοσίες, νίκες, αλλά και ήττες, αυτοθυσία αλλά και τυχοδιωκτισμό, ώσπου να επιτευχθεί ο τελικός στόχος.
Σήμερα, ανατρέχοντας στα γεγονότα της Παλιγγενεσίας, αισθανόμαστε υπερήφανοι και συγκινημένοι για τον τιμημένο Αγώνα. Σε μια εποχή κρίσιμη, όπως η σημερινή, επιβάλλεται να σταθούμε προσεχτικά σε ορισμένα θέματα που αφορούν τις περιόδους κάμψης, κατάπτωσης και εκφυλισμού που γνώρισε η Ελληνική Επανάσταση. Να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη μας και να αποτελέσουν για μας τους Νεοέλληνες τα σημεία αυτά «Έργα πολιτικής διδαχής προς αποφυγήν».
Σε αυτά τα ζητήματα επικεντρώνεται το μήνυμα της επετείου και η προτροπή, ευχή και κατάρα, του στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη πρέπει να φωτίζει τις πράξεις που θα διαμορφώσουν το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί…
εις ημάς μένει να ισάσουμε και να στολίσουμε τον τόπο…
