Πάνος Θεοδωρίδης: Η πνευματική Θεσσαλονίκη αποχαιρετά τον Πόντιο «Πετεφρή» της

Δεν εγκατέλειψε ποτέ την αγαπημένη του πόλη, τη Θεσσαλονίκη. Μελέτησε όσο λίγοι την ιστορία της, την οποία και τίμησε τόσο με τα γραπτά του όσο με την ενασχόλησή του ως αναστηλωτής και συντηρητής μνημείων.

Ο Πάνος Θεοδωρίδης, που την περίοδο 1996-97 διατέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του οργανισμού «Θεσσαλονίκη – Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης», έφυγε την περασμένη νύχτα από τη ζωή στα 77 του χρόνια.

Πόντιος με καταγωγή από τη Χαλδία, είχε γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη (1948) και μεγάλωσε στα Γιαννιτσά. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΑΠΘ και Συντήρηση Μνημείων στο Γιορκ. Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας ανασκαφών και ερευνητής της μεσαιωνικής τεχνολογίας σε πολλές αρχαιολογικές αποστολές, ελληνικές και ξένες.

Στην αποχαιρετιστήρια ανάρτησή του με τίτλο «Πάει ο Πάνος», ο συγγραφέας Ηλίας Κουτσούκος έγραψε:

Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου

Ως σπάνια σύνθεση ενός αναγεννησιακού ανθρώπου που λάτρευε τον Ανατολικό και τον Δυτικό Μεσαίωνα χαρακτηρίζει τον Πάνο Θεοδωρίδη ο πρώην υπουργός και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Ως αρχιτέκτων και αναστηλωτής, ποιητής και πεζογράφος, σκηνοθέτης και ηθοποιός, παραγωγός ιδεών και γεγονότων και κυρίως ως αφηγητής ο Πάνος Θεοδωρίδης είχε φιλοτεχνήσει τη γοητευτική προσωπικότητά του ως σχέση με τους άλλους και κυρίως ως σχέση με την Ιστορία.

»Συνδεδεμένος με κάθε εκδοχή της ελληνικότητας κινήθηκε ανάμεσα στα μυστικά του Βάλτου των Γιαννιτσών και τα περιβόλια της Κέρκυρας», γράφει.

Για τη συνεργασία που είχε μαζί του, σημειώνει: «θυμάμαι με αγάπη τη συνεργασία μας για τη Θεσσαλονίκη – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, και κυρίως τις συζητήσεις μας. Είχε καταλάβει από πολύ νωρίς αυτό που θα ακούσει, ότι “ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως”».

Λίγα λόγια για το έργο του Πάνου Θεοδωρίδη

Ο «Πετεφρής», όπως ήταν το ψευδώνυμό του, υπήρξε πολυγραφότατος. Είτε μέσα από τα βιβλία του είτε από το ιστολόγιο που διατηρούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια, είτε ως αρθρογράφος στις εφημερίδες Μακεδονία, Αγγελιοφόρος, Έθνος, βοήθησε ώστε να αναδυθούν ιστορίες και τοπόσημα της Θεσσαλονίκης, αρκετά από τα οποία ήταν λησμονημένα. Ήταν οξυδερκής, καυστικός, εξαιρετικά μορφωμένος και με ιδιαίτερο χιούμορ.

Το όνομά του συνδέθηκε επίσης με τα λογοτεχνικά περιοδικά Τραμ, Χάρτης και Εντευκτήριο.

Ασχολήθηκε με ποίηση, πεζογραφία, θέατρο, σενάρια, μετάφραση, κριτική, ραδιόφωνο, αρθρογραφία, συνεργασίες με εφημερίδες και περιοδικά.

Ως αναστηλωτής του υπουργείου Πολιτισμού επί εξαετία ασχολήθηκε με πολλά μνημεία, ιδίως της Μακεδονίας. Στο ερευνητικό του έργο περιλαμβάνεται η μελέτη της ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού, η μοναστηριακή αρχιτεκτονική, οι μεσαιωνικοί νερόμυλοι, τα αμυντήρια. Ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορική και μνημειακή τοπογραφία και από το 1965 εξέδιδε μέρος της ερευνητική του εργασίας σε έντυπα της πόλης.

Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου, στις 12:45, στο ναό Αναστάσεως του Κυρίου στα κοιμητήρια της Θέρμης.