Νεκρός στο κελί του βρέθηκε την Παρασκευή ο 46χρονος Βασίλης Δημάκης, ο οποίος εξέτιε πολυετή ποινή στις φυλακές Κορυδαλλού για ληστείες και άλλα αδικήματα.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής, εντοπίστηκε από συγκρατούμενους του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο των φυλακών για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες, αλλά όπως διαπιστώθηκε, είχε καταλήξει.
«Για το περιστατικό ενημερώθηκε άμεσα ο αρμόδιος εισαγγελέας, κλήθηκε και μετέβη στο σημείο ιατροδικαστής, ενώ ταυτόχρονα αποκλείστηκε ο χώρος στον οποίο εντοπίστηκε προκειμένου να εξερευνηθεί από αστυνομικούς της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών», αναφέρεται στην ίδια ανακοίνωση.
Την προανάκριση έχει αναλάβει η Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Πειραιά, ενώ για την υπόθεση έχει διαταχθεί πειθαρχική έρευνα.
Ποιος ήταν ο Βασίλης Δημάκης
Γεννήθηκε το 1978 και σε ηλικία μόλις 20 ετών ξεκίνησαν τα μπλεξίματα του με το νόμο, όταν το 1998 καταδικάστηκε για «έγκλημα τιμής» που αφορούσε την αδερφή του.
Αφότου αποφυλακίστηκε κατηγορήθηκε για έξι ληστείες τραπεζών και καταδικάστηκε με ποινή κάθειρξης 44 ετών για ληστείες, παράνομη οπλοφορία και πλαστογραφία. Έμεινε γνωστός ως «ο ληστής με το καλάσνικοφ».
Παρά το βαρύ ποινικό του μητρώο και ενώ ήταν κρατούμενος στις φυλακές Γρεβενών, αποφάσισε να ολοκληρώσει τη φοίτησή του στο λύκειο. Τελείωσε ως αριστούχος, με βαθμό 19,9.
Ακολούθως, πέτυχε στις πανελλαδικές εξετάσεις και εισήχθη στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Για να διεκδικήσει το δικαίωμά του στην εκπαίδευση, ο Βασίλης Δημάκης προχώρησε πολλές φορές σε απεργίες πείνας και δίψας.
Το 2018 ξεκίνησε απεργία πείνας στις 14 Μαρτίου, ζητώντας εκπαιδευτική άδεια για να παρακολουθεί τα μαθήματά του στο πανεπιστήμιο. Στις 6 Απριλίου του ίδιου έτους κλιμάκωσε την κινητοποίησή του σε λευκή απεργία (αποχή και από το νερό), διαμαρτυρόμενος για την καθυστέρηση στην εξέταση του αιτήματός του.
Το 2020, μετά από μεταγωγή του στις φυλακές Γρεβενών, ξεκίνησε νέα απεργία πείνας και δίψας, απαιτώντας την επιστροφή του στον Κορυδαλλό για να συνεχίσει τις σπουδές του. Η μεταγωγή του προκάλεσε αντιδράσεις και εκκλήσεις για την ικανοποίηση των αιτημάτων του.
Το 2022 προχώρησε σε τρίτη απεργία πείνας και δίψας, διαμαρτυρόμενος για την άρνηση χορήγησης εκπαιδευτικής άδειας που θα του επέτρεπε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Σε ανάρτησή του ανέφερε ότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να παρακολουθήσει τα δύο τελευταία μαθήματα που απαιτούνταν για την απόκτηση του πτυχίου του.
Παρ’ όλες τις προσπάθειές του για μόρφωση και επανένταξη, ο Βασίλης Δημάκης αντιμετώπισε σημαντικά εμπόδια στο σωφρονιστικό σύστημα, με τις απεργίες του να αναδεικνύουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι φοιτητές στην Ελλάδα.
Ο έρωτας με την Ερασμία Μάνου
Εν μέσω μιας απεργίας πείνας ένα μήνυμα συμπαράστασης στάθηκε αφορμή για να γνωριστεί με την Ερασμία Μάνου, κόρη της Σοφίας Βόσσου.
Του έστειλε μήνυμα στα social media για να δηλώσει τη στήριξή της. Τότε το προφίλ του το διαχειριζόταν άλλοι, οι οποίοι και τους έφεραν σε επαφή. Ακολούθησαν επισκεπτήρια στον Κορυδαλλό κάθε 15 ημέρες.
Στις 4 Μαΐου 2023 υπέγραψαν σύμφωνο συμβίωσης. Ωστόσο, χώρισαν τον Φεβρουάριο του 2024 με τον Βασίλη Δημάκη να δηλώνει: «Είναι μια γυναίκα που αγαπάω, που αγάπησα και θα συνεχίσω να αγαπώ. Όπως κάθε γυναίκα που της είπα ότι την αγαπώ, γιατί όταν λες “σ’ αγαπώ”, σημαίνει ότι την αγαπάς».
Η Ερασμία Μάνου τον αποχαιρέτισε με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:
