Εσείς τι θα σκεφτόσασταν αν ξαφνικά βλέπατε μπροστά σας, στο δρόμο, ένα χαμηλό όχημα που περισσότερο μοιάζει με μια τεράστια κιτρινοπράσινη γρανίτα με ρόδες, παρά με τρίκυκλο ή ποδήλατο;
Στο Σικάγο των ΗΠΑ αυτό το θέαμα αποτελεί καθημερινότητα, καθώς ένας Ελληνορθόδοξος μοναχός διασχίζει καθημερινά την πόλη με το velomobile του, ένα πρωτότυπο τρίκυκλο που κινείται αποκλειστικά με πεντάλ και μαγνητίζει τα βλέμματα των περαστικών.
Μάλιστα, πολλοί είναι αυτοί που, αντικρίζοντας το velomobile, περιμένουν ίσως να βγει από μέσα ένας αθλητής, αλλά αντ’ αυτού εμφανίζεται ένας ορθόδοξος μοναχός με μαύρο ράσο και έναν ξύλινο σταυρό στο λαιμό του. Και τότε είναι που μένουν πραγματικά εμβρόντητοι.
Από την Αλάσκα
Ο 53χρονος μοναχός Εφραίμ μετακόμισε το 2023 στο Northwest Side του Σικάγου από μια απομακρυσμένη και ήσυχη μονή στην Αλάσκα, χωρίς τρεχούμενο νερό και με περιορισμένη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Στις παγωμένες θάλασσες της περιοχής έκανε κουπί πέντε μίλια (πάνω από 8 χλμ) με καγιάκ, από το μοναστήρι που βρίσκεται στο νησί St. Nilus στο πολύ μεγαλύτερο νησί Kodiak.
«Μπόρεσα να φτάσω κοντά σε μια ομάδα πτεροφαλαινών και να αγγίξω μια από αυτές», έχει πει για τη μοναδική εμπειρία του.
Φτάνοντας στο Σικάγο –και θέλοντας να παραμείνει υγιής τόσο σωματικά όσο και πνευματικά– παρήγγειλε από τη Ρουμανία ένα velomobile, το οποίο διαθέτει μόνο πεντάλ, όπως του ποδηλάτου, και κανένα είδος μηχανής, καθώς δεν ήταν ποτέ λάτρης των αυτοκινήτων.
Όταν κινείται στους δρόμους, πολλοί περαστικοί αναρωτιούνται αν υπάρχει κάποιος μέσα, ενώ κάποιοι πιστεύουν ότι είναι drone. Μιλώντας για την επιλογή του οχήματός του, υπογράμμισε ότι «κάνει τις μετακινήσεις, ή απλώς τις δουλειές, εξαιρετικά ευχάριστες».
«Δεν μπορείτε να φανταστείτε τις εκφράσεις στα πρόσωπα των ανθρώπων όταν με βλέπουν να το οδηγώ, επειδή είναι τόσο παράξενο πράγμα να το βλέπεις στους δρόμους. Ειδικά οι αντιδράσεις των παιδιών είναι ανεκτίμητες», δήλωσε ο μοναχός στην εφημερίδα Chicago Sun Times.
Μηχανολόγος μηχανικός στο MIT
Με πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού από το πανεπιστήμιο ΜΙΤ, ο μοναχός Εφραίμ είναι ιερέας στην ελληνορθόδοξη εκκλησία των Αγίων Αθανασίου και Ιωάννη στο Old Irving Park.
Αυτό όμως δεν εμπόδισε την αστυνομία να τον σταματήσει, και μάλιστα δύο φορές, ώστε να διαπιστώσει αν πρόκειται για μηχανοκίνητο όχημα, το οποίο θα απαιτούσε πινακίδα κυκλοφορίας.
«Μόλις τους λέω ότι δεν υπάρχει κινητήρας, μου λένε, “Ω, εντάξει, τότε απλώς να είστε προσεκτικός”», ανέφερε ο μοναχός στην εφημερίδα του Σικάγου.
Εχει συνηθίσει να τον κατακλύζουν με ερωτήσεις οδηγοί, πεζοί και ποδηλάτες. Τα μάτια του διακρίνονται μέσα από το στενό παρμπρίζ από πλεξιγκλάς. Αν κάποιος επιμείνει ευγενικά, θα ανοίξει την κουκούλα και θα βγει έξω, για να τους δείξει πώς λειτουργεί.
«Αν και το όχημα δεν έχει θέρμανση, παράγεις τόση πολλή θερμότητα απλά κάνοντας πετάλι, που πρέπει να κρατάς ανοιχτούς τους αεραγωγούς για να μπαίνει φρέσκος αέρας και να σε κρατάει δροσερό», πρόσθεσε.
This is a velomobile. And the man behind the wheel is Greek Orthodox monk Father Ephraim, who moved to the Northwest Side after five years at a religious commune in remote Alaska.
Who wouldn’t want to navigate Chicago streets in a vehicle not much taller than a fire hydrant? pic.twitter.com/WlxdKROmXu
— Chicago Sun-Times (@Suntimes) April 5, 2024
Ένα μικροσκοπικό υποβρύχιο
Υποστηρίζει ωστόσο ότι το velomobile δεν είναι για όλους. «Όταν είσαι μέσα στο κέλυφός του από ανθρακονήματα, με μόνο ένα μικροσκοπικό παράθυρο για να βλέπεις έξω, είναι σαν να βρίσκεσαι μέσα σε ένα μικροσκοπικό υποβρύχιο», λέει χαρακτηριστικά.
Αυτός πάντως, με ύψος 1,80μ, κατάφερε να το οδηγήσει μέχρι το Ουισκόνσιν και πίσω, σημειώνοντας τελική ταχύτητα 59 χλμ/ώρα στο Green Bay Road. «Φυσικά, μου πήρε 2,5 ώρες για να φτάσω εκεί», λέει χαριτολογώντας.
Επίσης δήλωσε ότι ποτέ δεν είχε κάποιο ατύχημα, αλλά, επειδή είναι τόσο χαμηλά στο έδαφος, πρέπει να επαγρυπνεί για τους οδηγούς που μπορεί να μην τον βλέπουν.
Ο μοναχός Εφραίμ πρόσθεσε ότι οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του δεν βλέπουν την επιλογή μεταφοράς του ορθόδοξου ιερέα ως ιδιαίτερα… ανορθόδοξη, αλλά δεν θα τον πείραζε ακόμη κι αν το έκαναν. «Είναι σημαντικό να λαμβάνεις υπόψη σου τι σκέφτονται οι άλλοι άνθρωποι για σένα […] αλλά να μην μένεις προσκολλημένος σ’ αυτό», κατέληξε.
