Ζωντανό παραμένει το πνεύμα της Μικρασίας στα Βούναινα της Λάρισας, ένα μικρό χωριό όπου βρήκαν καταφύγιο μετά την Ανταλλαγή οι πρόσφυγες από την Σουλούτζοβα (Υδατοπέδιον) της Καππαδοκίας, το 1924. Απόδειξη οι δράσεις τους, η αναβίωση εθίμων από την αλησμόνητη πατρίδα αλλά και ο τρόπος που μεταλαμπαδεύουν οι παλαιοί στους νεότερους χρόνια τώρα τα ήθη και τα έθιμα, τους χορούς και τα τραγούδια.
Κομβικό ρόλο και σημαντικό έργο επιτελεί ο Μικρασιατικός Σύλλογος Βουναίνων «Η καθ’ ημάς Ανατολή» που πριν από λίγες μέρες γιόρτασε την έλευση του νέου χρόνου με την ετήσια χοροεσπερίδα του.
Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο που εξελέγη τον Δεκέμβριο διοργάνωσε την εκδήλωση– όπου παρέστησαν μέλη και φίλοι του Συλλόγου, βουλευτές του νομού, στελέχη της Περιφέρειας Θεσσαλίας, η δημοτική Αρχή του Κιλελέρ δηλαδή του δήμου στον οποίο ανήκουν διοικητικά τα Βούναινα, ο πρόεδρος της κοινότητας– έχοντας κατά νου την παράδοση και τους νέους ανθρώπους του Συλλόγου αλλά και του χωριού ευρύτερα.
Στον χαιρετισμό του ο βουλευτής Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας και ιστορικός ερευνητής Μάξιμος Χαρακόπουλος συνεχάρη τον πρόεδρο του μικρασιατικού συλλόγου Ηλία Αθαναηλίδη και τα μέλη, «καθώς οι δράσεις του, αν και έχουν ως σημείο αναφοράς ένα μικρό προσφυγικό χωριό, εδώ και χρόνια έχουν ξεπεράσει τα όρια του νομού και τυγχάνουν ευρύτερης αναγνώρισης. Με τις πολυσχιδείς δράσεις του, έναν αιώνα μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών που επέβαλε η Συνθήκη της Λοζάνης και την έξοδο των τελευταίων Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ο Σύλλογος συντηρεί τις μνήμες των αλησμόνητων πατρίδων της Ανατολής. Μέσα από την αναβίωση ηθών και εθίμων και τη διάδοση των παραδοσιακών χορών στα μέλη του και στη νεότερη γενιά ζει και το πνεύμα της Μικρασίας, που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες».
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος τόνισε ότι «ιδιαίτερα οι σύλλογοι των μικρών χωριών, που βιώνουν τη δημογραφική απίσχναση, αξίζουν περισσότερο τη στήριξη της αυτοδιοίκησης, καθώς με τις δράσεις τους δίνουν ανάσες ζωής στα χωριά μας».
Κατά τη διάρκεια της χοροεσπερίδας και πριν η χορευτική ομάδα του Συλλόγου παρουσιάσει παραδοσιακούς χορούς από τη Μικρά Ασία, με επίκεντρο την Καππαδοκία, βραβεύτηκαν τα παιδιά που εισήλθαν στα πανεπιστήμια και έλκουν καταγωγή από τα Βούναινα.
Την παράσταση έκλεψε η αναβίωση του δρώμενου «κοτζά ντομούζ» που λάμβανε χώρα τα Θεοφάνια στη Σουλούτζοβα.
