Η 96χρονη σήμερα Λυδία Ησαΐα είναι το τιμώμενο πρόσωπο της έκθεσης «Τρεις γενιές Ζωγραφική της Βελόνας» που φιλοξενείται στο Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ελληνισμού της Διασποράς (ΠΠΙΕΔ) του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας.
Η μητέρα της ήταν η πρώτη διδάξασα αυτής της μαγικής τεχνικής που εύστοχα χαρακτηρίστηκε «ζωγραφική της βελόνας» και η αειθαλής Λυδία, όπως και η κόρη της, Ευτέρπη, συνέχισαν κι ανέδειξαν την τέχνη μπολιάζοντάς την με τις δικές τους εμπνεύσεις.
Γεννημένη το 1928 από Σμυρνιούς πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1922, από τις 27 Οκτωβρίου έχει τη χαρά να βλέπει (και να επιβλέπει, όπως θα δείτε στο βίντεο) τα μοναδικά αυτά έργα σε μια έκθεση που εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο «Η πόλη γνωρίζει τους ανθρώπους της», με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας.
Αποδεικνύεται όμως ότι η έκφραση του ταλέντου και της καλλιτεχνικής φύσης της Λυδίας Ησαΐα δεν περιορίζεται μόνο στη βελόνα. Σε βίντεο που ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο καλλιτεχνικός διευθυντής της έκθεσης Βλάσης Σταθούλιας βλέπουμε και τη μουσική διάστασή της.
Το πρώτο βίντεο που ακολουθεί είναι από την ημέρα των εγκαινίων.
Όταν έφυγε ο κόσμος, ζήτησε να ανέβει στο πιάνο και να αφιερώσει ένα τραγούδι σε όσους την τίμησαν με την παρουσία τους:
Λίγες μέρες αργότερα, ο Αποστόλης Κουνής και ο Κώστας Μουγγολιάς την επισκέφτηκαν στο «σπίτι-μουσείο» όπου διαμένει με την κόρη και τις εγγονές της, και την ρώτησαν αν η μητέρα της της είχε μιλήσει για τη ζωή στη Σμύρνη, αλλά και για τη μικρασιατική τραγωδία. Και η γιαγιά Λυδία επανέλαβε αυτό που είχε απαντήσει σε ανάλογη ερώτηση στο παρελθόν:
«Τον μεγάλο πόνο ή τον μοιράζεσαι για να τον αντέξεις, ή τον κουβαλάς μόνη σου όπως ο Χριστός το σταυρό του».
Όπως γράφει ο Βλάσης Σταθούλιας, μετά «το λόγο πήραν τα όργανα για να εκφράσουν της ψυχής τα παράπονα»:
Η υποδοχή της έκθεσης από τον κόσμο είναι τόσο θερμή, που ενώ ήταν να διαρκέσει μόνο μέχρι τις 3/11, πήρε παράταση μέχρι τις 27 του μήνα.
