Σε ηλικία 92 ετών άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή ο συγγραφέας και πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Θανάσης Βαλτινός.
Τον αποχαιρέτησε με ανάρτησή της στο facebook η εκδότριά του, Εύα Καραϊτίδη (εκδ. Εστία), γνωστοποιώντας ότι η κηδεία θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο στις 11:00, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Είχε γεννηθεί στην Καράτουλα Κυνουρίας το 1932. Στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου η οικογένειά του μετακινήθηκε σε διάφορες πόλεις και ο Θανάσης Βαλτινός φοίτησε στα γυμνάσια Σπάρτης, Γυθείου και Τρίπολης.
Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1958 με τη βράβευση του διηγήματός του Κατακαλόκαιρο σε διαγωνισμό του περιοδικού Ταχυδρόμος. Το 1963 δημοσίευσε στο περιοδικό Εποχές το αφήγημα «Η κάθοδος των εννιά», έργο που κυκλοφόρησε και σε γερμανική μετάφραση το 1976. Ασχολήθηκε επίσης με τη θεατρική γραφή και μετάφραση –συνεργάτης του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν–, καθώς και με το κινηματογραφικό σενάριο. Είχε συνεργαστεί με διάφορα αθηναϊκά περιοδικά (Ταχυδρόμος, Εποχές, Η Συνέχεια, Η λέξη, Διαβάζω, Ausblicke, Αντί, Χάρτης) και εφημερίδες (Η Καθημερινή, Η Αυγή).
Διατέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών το 2016.
Τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ Καννών για την ταινία Ταξίδι στα Κύθηρα του Θόδωρου Αγγελόπουλου (1984) και με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το Στοιχεία για τη δεκαετία του ’60 (1990), καθώς και με το διεθνές βραβείο Καβάφη (2001) και το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών «Πέτρος Χάρης» (2002).
Το 2002 του απονεμήθηκε ο χρυσός σταυρός του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το 1994 με την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου του Ορθοκωστά, με θέμα τον Εμφύλιο, προκλήθηκαν έντονες συζητήσεις σχετικά με τη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας.
Το 2012 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων και της Λογοτεχνίας από τη Διεύθυνση Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, για το σύνολο του έργου του. Πολλά βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Το έργο του είχε ευρεία αποδοχή στην αριστερή διανόηση της μεταδικτατορικής Ελλάδας, ωστόσο οι κύκλοι αυτοί το αποκήρυξαν μετά το 1995, μετά την κυκλοφορία του βιβλίου Ορθοκωστά.
Είχε διατελέσει γενικός διευθυντής της ΕΡΤ (1989-1990) και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2005-2006). Ήταν τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (Akademia Scientiarum et Artium Europaea), του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Συγγραφέων, της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί πέντε θητείες.
