Μια κιβωτό μνήμης, γεμάτη ιστορίες αποχωρισμού, ξενιτιάς, πόνου, αλλά και ευτράπελων περιστατικών από τις ζωές που άρχισαν σε μια ξένη χώρα, ανάμεσα σε ξένους ανθρώπους, πολλές φορές χωρίς γνώση της γλώσσας και της κουλτούρας της νέας πατρίδας αποτελεί το διαδραστικό μουσείο που αφιέρωσε η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας στους Έλληνες μετανάστες.
Το μουσείο εγκαινίασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την επίσκεψή του στον ιερό ναό «Άξιον Εστίν», στην Έδρα της Ιεράς Επισκοπής Χώρας, στη Μελβούρνη και αποτελεί συνέχεια του προγράμματος της αρχιεπισκοπής «Οι άνθρωποί μας και οι ιστορίες τους» (Our People Their Stories), το οποίο περιλαμβάνει οπτικοακουστικό υλικό με τις ιστορίες και τις προσωπικές μαρτυρίες Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης περιηγήθηκε τους χώρους του Μουσείου, που στεγάζεται στο συγκρότημα των Γραφείων της Ιεράς Επισκοπής Χώρας, στους οποίους εκτίθενται αντικείμενα και φωτογραφίες των Ελλήνων μεταναστών.
Ανάμεσά τους και μία φωτογραφία στην οποία εικονίζεται ο ίδιος όταν ήταν παιδί, μαζί με τα αδέλφια του στην Ίμβρο, και την οποία είχε φέρει μαζί του ο αδελφός του Νικόλαος, όταν μετανάστευσε στην Μελβούρνη.
Το Μουσείο, εκτός από τον εκθεσιακό χώρο, «εκτείνεται» και στο διαδίκτυο καθώς στην ιστοσελίδα του είναι αναρτημένο το οπτικοακουστικό υλικό με τις ιστορίες και τις προσωπικές μαρτυρίες Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία.
Μάλιστα, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος ζήτησε από τον Πατριάρχη, αντί της κοπής της παραδοσιακής κορδέλας των εγκαινίων, να ενεργοποιήσει με το πάτημα ενός κουμπιού την λειτουργία της ιστοσελίδας του, ανοίγοντας ψηφιακά τις πόρτες του Μουσείου σε όλο τον Κόσμο (opts.org.au).
«Με πολλή χαρά και υπερηφάνεια σας καλωσορίζω στο Μουσείο Προφορικής Ιστορίας ‘Οι Άνθρωποί μας, οι Ιστορίες τους’ – ‘Our People Their Stories’, ένα έργο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής μας, το οποίο φιλοδοξεί να αποτελέσει ‘κιβωτό μνήμης’ και να συμβάλει στην ανάδειξη της συλλογικής ιστορίας του Ελληνισμού της Αυστραλίας. Συγχρόνως, επιχειρεί να λειτουργήσει σαν μια ‘μηχανή του χρόνου’, που θα επιτρέπει στις νεότερες γενεές να βαδίζουν νοερά στα μονοπάτια που χάραξαν στην αυστραλιανή γη οι συμπατριώτες μας, οι προπάτορές μας, οι οποίοι κατέφθαναν μαζικά από τη μητέρα πατρίδα κατά το δεύτερο κυρίως ήμισυ του περασμένου αιώνος», ανέφερε, εισαγωγικά στην ομιλία του ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας.
Στη συνέχεια, ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον διευθυντή του γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής Μάρκελλο Πετρόπουλο, ο οποίος, όπως ανέφερε, «είχε την ιδέα να φτιάξουμε αυτό το ζωντανό μουσείο, και έχει αναλάβει όλο το βάρος της καταγραφής, της παρουσίας, της συλλογής υλικού και της συνθέσεως των κειμένων…».
Από την πλευρά του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνεχάρη τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τους συντελεστές του μουσείου για τις ενέργειές τους και χαρακτήρισε «ζωντανόν μουσείον καταγραφής, διαφυλάξεως και διασώσεως της συλλογικής μνήμης των Ομογενών» την πρωτοβουλία της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας «Οι άνθρωποί μας και οι ιστορίες τους».
Παράλληλα, σημείωσε ότι «όλη αυτή προσπάθεια δεν συνίσταται μόνον εις την καταγραφήν και συστηματικήν γραπτήν παρουσίασιν γεγονότων του παρελθόντος, αλλά πρόκειται διά μίαν πλατφόρμα πολυμέσων, εις την οποίαν θα εγγράφωνται αι προσωπικαί ιστορίαι των ανθρώπων, ώστε τόσον αι ιστορίαι όσον και τα πρόσωπα να παραμείνουν εις την συλλογικήν μνήμην», μέσω των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς, οι οποίοι «γνωρίζουν τις διηγήσεις των παλαιοτέρων, τας δυσκολίας και τας περιπετείας, αλλά και την πρόοδον και την εξέλιξιν και ενσωμάτωσίν των εις την αυστραλιανήν κοινωνίαν».
«Το πρόγραμμα ‘Οι άνθρωποί μας και οι ιστορίες τους’, μέσω των προσωπικών διηγήσεων και ιστοριών, των φωτογραφιών και λοιπών τεκμηρίων, συνεισφέρει σημαντικά εις την αποτύπωσιν της συγχρόνου Αυστραλιανής κοινωνίας, της οποίας αναπόσπαστον και ξεχωριστόν τμήμα αποτελούν οι Έλληνες μετανάσται. Είναι βέβαιον ότι το πρόγραμμα αυτό είναι μία εξόχως σοβαρά προσπάθεια να ιχνηλατηθή το αποτύπωμα των Ελλήνων εις όλην την ιστορικήν διαδρομήν και την ιδιοπροσωπίαν της Πέμπτης Ηπείρου, εις την κοινωνικήν, οικονομικήν και πολιτισμικήν διάρθρωσιν αυτής».
Τέλος, ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε όλους εκείνους που άφησαν την Ελλάδα για μια καλύτερη τύχη στην Αυστραλία και σήμερα οι ιστορίες τους παρουσιάζονται στις νεότερες γενιές.
«Και, βεβαίως, άξιοι πολλών επαίνων τυγχάνουν οι ίδιοι οι Ομογενείς αδελφοί μας, οι οποίοι με προθυμίαν και χαράν και θάρρος εδέχθησαν να μοιρασθούν την προσωπικήν τους ιστορίαν και τας εμπειρίας τους με τους υπολοίπους, καθ᾽ ότι πλείστες όσες φορές αι ιστορίαι των ήσαν ιστορίαι πόνου, αποχωρισμού, απορφανισμού και ξενιτείας», κατέληξε.
