Τη σημασία του διαλόγου στον σύγχρονο κόσμο και ειδικά ανάμεσα στις Χριστιανικές Εκκλησίες και στις θρησκείες ευρύτερα, υπερτόνισε στη χθεσινή ομιλία του ενώπιον 1.500 ομογενών ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στη διάρκεια επίσημου δείπνου που παρέθεσε προς τιμήν του στη Μελβούρνη η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας.
Εισαγωγικά, ο Παναγιώτατος επαίνεσε την αυστραλιανή κοινωνία, μια κοινωνία ελευθερίας, προοπτικών και ευημερίας, αντιπαραβάλλοντας αυτές τις συνθήκες με τους πολέμους, την πείνα, τις αδικίες και τα πλείστα όσα δεινά που βασανίζουν τους ανθρώπους σε άλλες γωνιές της γης.
Αφού ανέλυσε συνοπτικά τους παράγοντες που προκαλούν αυτά τα δεινά, εστιάζοντας στην «απύθμενο πλεονεξία της ανθρωπίνης φύσεως», υπογράμμισε ότι οι Χριστιανικές Εκκλησίες «έχουν ευαγγελικόν χρέος να υψώσουν ισχυράν φωνήν διαμαρτυρίας». Φωνή, η οποία όμως είναι αποδυναμωμένη εξαιτίας των διαιρέσεων, όπως παρατήρησε.
Στο σημείο αυτό υπενθύμισε πως το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι πρωτοπόρος στην υπόθεση του διαλόγου, ενώ παρέθεσε, ενδεικτικά, σχετικές πρωτοβουλίες των προκατόχων του, καθώς και απόσπασμα από τα επίσημα έγγραφα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης. Ακολούθως, διεμήνυσε ότι «η Ορθόδοξος Εκκλησία, εκ της φύσεως και της συστάσεώς της, επιθυμεί και προωθεί τον διάλογον, ιδίως τον διαχριστιανικόν, διότι ούτος και μόνος είναι ο τρόπος της προσεγγίσεως, της καταλλαγής και της πολυποθήτου αλλ’ εισέτι απραγματοποιήτου ενότητος».
«Όστις εχθρεύεται τον διάλογον, και μάλιστα “προφάσει ευσεβείας”», συνέχισε, «είναι πολέμιος της ειρήνης του Χριστού και υποπίπτει εις βαρύτατον αμάρτημα. Κατά την ταπεινήν ημών πατριαρχίαν εδέχθημεν αναρίθμητους σκαιάς ύβρεις και συκοφαντίας διά την υπόθεσιν του διαλόγου, αλλά δεν καμπτόμεθα και αγωνιζόμεθα και θα αγωνιζώμεθα όσον ο Θεός το επιτρέπει, μη παραβλέποντες ασφαλώς και τα πάμπολλα αναφυόμενα προβλήματα» πρόσθεσε.
«Παραμείνατε έως εσχάτης υμών αναπνοής εντός της Αγίας Κιβωτού της Ορθοδόξου Πίστεως και εις τα όσα παρελάβατε εκ των πατέρων ημών» παρότρυνε τους ακροατές του.
Νωρίτερα, τον Παναγιώτατο καλωσόρισε ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος, περιγράφοντας συνοπτικά την πορεία ακμής του Ελληνισμού στην αυστραλιανή μεγαλούπολη και καταθέτοντας την αγωνία για τα φαινόμενα διχασμών στην ομογένεια της Μελβούρνης που τον διακατείχε όταν αναλάμβανε το πηδάλιο της τοπικής Εκκλησίας. Υπογραμμίζοντας και ο ίδιος την αξία του διαλόγου, επεσήμανε με ικανοποίηση ότι «η Μελβούρνη σήμερον είναι πηγή εγκαυχήσεως και αναψύξεως διά την ελαχιστότητά μου και την Ιεράν Αρχιεπισκοπήν Αυστραλίας, διότι τα πλείστα των προσκομμάτων του παρελθόντος δεν υφίστανται πλέον, τα διαρραγέντα απεκατεστάθησαν, οι παραπικρασμοί ελησμονήθησαν και η προτέρα αγάπη ανεθερμάνθη».
Το δείπνο διανθίστηκε από μουσικό πρόγραμμα, ενώ στην κορύφωση της βραδιάς ο Οικουμενικός Πατριάρχης από κοινού με τον αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας έκοψαν τούρτα για τα 100 χρόνια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.
Στο ελληνορθόδοξο Κολλέγιο του Αγίου Ιωάννου
Το πρωί της Τρίτης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφθηκε το ελληνορθόδοξο ημερήσιο Κολλέγιο του Αγίου Ιωάννου στο προάστιο Preston της Μελβούρνης, όπου έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τους μαθητές.
Τα παιδιά τον καλωσόρισαν με τυμπανοκρουσίες και παραδοσιακούς χορούς από τη γενέτειρά του, Ίμβρο, ενώ από πάνω τους δέσποζε ένα μεγάλο τοιχογράφημα με το πρόσωπο του Πατριάρχη.
Περιηγηθείς στις εγκαταστάσεις του σχολείου, επισκέφθηκε το ανακαινισμένο Κέντρο Αθλητισμού και Τεχνών, όπου είδε έργα των μαθητών για το περιβάλλον και τη μετανάστευση.
Στη συνέχεια, καμάρωσε τη σχολική Βυζαντινή Χορωδία, η οποία έψαλε εκκλησιαστικούς ύμνους, και παρακολούθησε μια συγκινητική μουσικοθεατρική παράσταση στην οποία τα παιδιά αναβίωσαν πτυχές της ζωής των ξενιτεμένων γιαγιάδων και παππούδων τους.
Για πάντα παρών στην «καρδιά» της Ιεράς Επισκοπής Χώρας
Ένα σημείο αναφοράς σταθερό, το οποίο θα μαρτυρά εσαεί την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Αυστραλία απέκτησε η Ιερά Επισκοπή Χώρας, στις εγκαταστάσεις της ιεράς μονής Παναγίας «Άξιον Εστί» στο Northcote της Μελβούρνης.
Πρόκειται για έναν ανδριάντα, στον οποίο ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας παρουσιάζεται καθήμενος, σε ανεπιτήδευτη στάση, με τα χέρια του να ξεκουράζονται απαλά στα γόνατα, κρατώντας ένα βιβλίο, πάνω στο οποίο είναι γραμμένο, στα ελληνικά και αγγλικά: «Το Σύνταγμα της Εκκλησίας». Το πρόσωπό του εκπέμπει γαλήνη και ηρεμία, ενώ η στάση του σώματος αποπνέει μια αβίαστη οικειότητα, ενώ η γενικότερη έκφραση τον καθιστά προσιτό, σαν να καλεί τους περαστικούς να διακόψουν για λίγο την πορεία τους, να καθίσουν και να αναπαυθούν δίπλα του.
Το σκεπτικό της δημιουργίας του γλυπτού περιέγραψε ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων του έργου, σημειώνοντας ότι «αποφασίσαμε να αφιερώσουμε στην ευλογητή επίσκεψη του Πατριάρχου μας ένα έργο γλυπτικής, το οποίο προσβλέπουμε να τον καταστήσει παντοτινά και βιωματικά παρόντα ανάμεσά μας».
«Το άγαλμα αυτό που αποτυπώνει τη σεπτή μορφή τού Πατριάρχου μας είναι, θα έλεγα, τόσο ανθρώπινο – δεν έχει τοποθετηθεί πάνω σε βάθρο, δε χρειάζεται να υψώσεις το κεφάλι σου για να το δεις. Ο Πατριάρχης είναι ανάμεσά μας και γι’ αυτό ο ανδριάντας του θα δεσπόζει στην “καρδιά” του Πολιτιστικού Κέντρου της Επισκοπής Χώρας […] ώστε να εμπνέονται οι νέοι μας από το σεπτό πρόσωπό σας, για να αντεπεξέλθουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει στο μέλλον η τοπική μας Εκκλησία» κατέληξε.
