«Ποτέ πια γενοκτονία»: Όταν ο Μίμης Πλέσσας μελοποιούσε Δημήτρη Μπρούχο και έδειχνε έμπρακτα την αγάπη του για τον Πόντο

Ο Μίμης Πλέσσας, που άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 100 ετών τα ξημερώματα του Σαββάτου, υπήρξε σίγουρα ένας από τους πλέον δημοφιλείς και παραγωγικούς Έλληνες συνθέτες. Αυτό που δεν ξέρουν πολλοί είναι το ότι έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για τον Πόντο – για την ιστορία του, τους ανθρώπους του και τη μουσική του.

Σε μια συναυλία με τους αδελφούς Τσαχουρίδη μάλιστα, το 2015 στο Κιλκίς, αφού ευχαρίστησε το πολυπληθές κοινό μετά το εμβληματικό «Αητέντς επαραπέτανεν», πλησίασε τον Ματθαίο, πήρε την ποντιακή λύρα από τα χέρια του και την φίλησε.

Ευτυχώς η σκηνή καταγράφηκε σε βίντεο, μαρτυρία μιας μοναδικής στιγμής:

Δεν είναι όμως η μόνη. Ανάμεσα στις πολυπληθείς δουλειές του μεγάλου συνθέτη, είναι λογικό κάποιες να πέρασαν …απαρατήρητες. Όπως το CD Άγιες μνήμες – Ποιητική μονογραφία εμπνευσμένη από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του μαρτυρικού Πόντου που κυκλοφόρησε το 2007.

Από τον κύκλο αυτών των τραγουδιών, σε στίχους του Θεσσαλονικιού Δημήτρη Μπρούχου (που έφυγε κι αυτός από τη ζωή τον περασμένο Αύγουστο), ξεχωρίσαμε το «Ποτέ πια Γενοκτονία» που ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης.

Πέρασαν τα χρόνια, οι παλιοί έχουνε φύγει
Θάμπωσαν οι μνήμες, μεγαλώσαν τα παιδιά
Ίδιο όμως τα βράδια το παράπονο με πνίγει
Και στον ίδιο χάρτη καρφωμένη η καρδιά…

Μάνα μου Ελλάδα, μες στα δυο μικρά μου μάτια
Πώς να σε χωρέσω που σε χώρισε η μανία
Μάνα μου Ελλάδα, που σε κάνανε κομμάτια
Μια ευχή σου δίνω, μια μονάχα ευχή

Ποτέ πια Γενοκτονία
Ποτέ ξανά άλλη καμιά Γενοκτονία.

Άμοιρες Πατρίδες και Αλύτρωτος Αγώνας
Πόντος, Μικρασία και ζωή σε μια κλωστή
Πέρασε με ψέματα σχεδόν ένας αιώνας
Μείναν αναπάντητα αμέτρητα γιατί…

Μάνα μου Ελλάδα, μεσ’ στα δυο μικρά μου μάτια
Πώς να σε χωρέσω που σε χώρισε η μανία
Μάνα μου Ελλάδα, που σε κάνανε κομμάτια
Μια ευχή σου δίνω, μια μονάχα ευχή:

Ποτέ πια Γενοκτονία
Ποτέ ξανά άλλη καμιά Γενοκτονία.