«Τ’ άστρον ατ’ θελυκόν έν’». Αυτό είναι το παράδειγμα που δίνει ο Άνθιμος Παπαδόπουλος στο Ιστορικόν λεξικόν της ποντικής διαλέκτου για τη μία από τις θετικές μεταφορικές σημασίες του επιθέτου «θελυκός» (δλδ θηλυκός) και όπως εξηγεί, έχει την έννοια του «αίσιος» (άρα αυτός που έχει θηλυκό άστρο, είναι ο τυχερός).
Αντίστοιχα παραθέτει και τη φράση «θελ’κά λόγια λέει», περιγράφοντας τον μειλίχιο άνθρωπο, αλλά και την εκδοχή του «θελυκού» ανθρώπου ως ήσυχου και πράου.
Και κάπου εδώ εξαντλούνται οι θετικές μεταφορές της ποντιακής διαλέκτου, γιατί βλέπουμε και τη φράση «άμον θελ’κός αλεπός», που χρησιμοποιείται για άνθρωπο όχι απλώς πανούργο, αλλά πανουργότατο!
