Γεννημένος στα Πλάτανα Τραπεζούντας, ο Χρήστος Κουλαουζίδης ήρθε στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία και η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Σφενδάμη Πιερίας.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος (και από το 1960 ως το θάνατό του, τον Δεκέμβριο του 1974, μέλος του ΔΣ) του Σωματείου «Παναγία Σουμελά», και βασικός συντελεστής της έκδοσης του λευκώματος της «Παναγίας Σουμελά» καθώς και της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Ποντιακή Εστία.
Συνεργάστηκε στενά με τον Φίλωνα Κτενίδη στις προσπάθειές του να ανιστορήσει τη μονή της Παναγίας Σουμελά, να διατηρήσει τα ήθη και έθιμα των Ποντίων μέσω της Ποντιακής Εστίας, αλλά και στην προσπάθειά του να οργανώσει παμποντιακό συνέδριο, το 1959, στη Θεσσαλονίκη – προσπάθεια η οποία δεν ευοδώθηκε.
Ως εκπρόσωπος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» ο Κουλαουζίδης συμμετείχε ωστόσο στο Α’ Παμποντιακόν Συνέδριον που έγινε τελικά το 1961 στη Θεσσαλονίκη,1 κεντρική απόφαση του οποίου ήταν η εξής:
«Η ίδρυση κορυφαίας οργάνωσης των Ποντίων, κρίθηκε από την οργανωτική επιτροπή αναγκαία και επιβεβλημένη για τον συντονισμό της προσπάθειας των Σωματείων με γνώμονα την προώθηση των σκοπών και των επιδιώξεών τους. Η κορυφαία οργάνωση εκτός του ότι θα αποβή φορεύς και εκφραστής των ποντιακών ζητημάτων και προβλημάτων και θα εκπροσωπή τα Σωματεία ενώπιον των αρμόδιων Κρατικών Αρχών, θα μπορεί και να κατευθύνη, με μια λελογισμένη πειθαρχία και ομοιομορφία, όλες τις ποντιακές εκδηλώσεις και τα διαφέροντα, και να δώση ιδιαίτερα τις σωστές λύσεις στο θέμα των λαογραφικών εκδηλώσεων».
Στο άρθρο του που ακολουθεί, γραμμένο έναν χρόνο μετά το Συνέδριο, τον Ιούνιο του 1962, και δημοσιευμένο στην εφημερίδα Το Βήμα της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, ο Κουλαουζίδης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε σχέση με τους …παραχαράκτες της ποντιακής παράδοσης.
