Ήταν 9 Μαΐου του 1950 όταν ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν πρότεινε τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), τα μέλη της οποίας θα διαχειρίζονταν από κοινού την παραγωγή των δύο κύριων πρώτων υλών της πολεμικής βιομηχανίας μέχρι και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παρουσίαση της Διακήρυξης Σουμάν έτυχε θετικής ανταπόκρισης και έτσι Γαλλία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Βέλγιο και Λουξεμβούργο ίδρυσαν την ΕΚΑΧ. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα ήταν ο πρώτος από μια σειρά υπερεθνικών ευρωπαϊκών θεσμών που τελικά μετεξελίχθηκαν στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά και η 9η Μαΐου έχει πλέον καθιερωθεί ως ημέρα γενεθλίων της Ευρώπης.
Με αυτήν την αφορμή, το 2005, ο δήμος Αγίου Νικολάου Κρήτης είχε δωρίσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση το γλυπτό «Η αρπαγή της Ευρώπης» ένα έργο των αδερφών Νίκου και Παντελή Σωτηριάδη εμπνευσμένο από τον ομώνυμο μύθο.
Με ρίζες από τον Πόντο και την Κρήτη οι δύο καλλιτέχνες δημιούργησαν ένα γλυπτό που έμελλε να ενώνει για πάντα την Ευρωπαϊκή Ένωση με την αλησμόνητη πατρίδα και το μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο νησί της Ελλάδας.
Τοποθετημένο το γλυπτό στην είσοδο «Ουίνστον Τσόρτσιλ» του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο, το γλυπτό βρίσκεται σε μια βάση πλάτους 2 μέτρων και μήκους 5 μέτρων ενώ το ίδιο το γλυπτό σύμπλεγμα είναι ένα μνημειακό έργο ύψους 3,6 μέτρων, πλάτους 1,5 μέτρου και μήκους 5 μέτρων. Το γλυπτό σύμπλεγμα είναι φτιαγμένο από σφυρήλατο ανοξείδωτο χάλυβα, χαλκό και γυαλί, η Ευρώπη από χαλκό και ο ταύρος από ανοξείδωτο χάλυβα.
Πριν από μερικά χρόνια μιλώντας στο neo.gr είχαν δηλώσει πως η πρόταση που κατέθεσαν στο δήμο Αγίου Νικολάου Κρήτης, για το γλυπτό αφορούσε δύο αντίγραφα. Το ένα προοριζόταν για τον κρητικό δήμο και το άλλο θα γινόταν δωρεά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβουργο.
«Μάλιστα προτείναμε η όλη τελετή να σχετιστεί και με την κυκλοφορία του Ευρώ, ώστε να θυμίσει στους Ευρωπαίους την προέλευση του ονόματός του και της Ευρώπης και να κάνει ευρύτερα γνωστό τον ελληνικό μύθο. Έτσι, δημιουργήσαμε τη μακέτα και το σχετικό φάκελο και τον υποβάλλαμε στο Κολέγιο των Κοσμητόρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αυτοί παρέπεμψαν την πρόταση στην Καλλιτεχνική Επιτροπή, η οποία το έκανε δεκτό και όρισε ως χώρο μόνιμης έκθεσής του εκείνον μπροστά από την είσοδο του Ευρωκοινοβουλίου, δίπλα από τις σημαίες,.
»Όπως αντιλαμβάνεστε ήταν πολύ μεγάλη η τιμή για μας, το Δήμο, αλλά και τη χώρα μας. Θα πρέπει να ξέρετε, παρενθετικά, ότι κάθε χρόνο υποβάλλονται εκατοντάδες προτάσεις στο Ευρωκοινοβούλιο από τις οποίες ελάχιστες γίνονται αποδεκτές. Ακόμα, η θέση του γλυπτού δε θα μπορούσε να είναι καλύτερη από αυτήν που ορίστηκε», είχαν εξηγήσει.
Οι αδελφοί Σωτηριάδη
Παιδιά του Πόντιου Χαράλαμπου Σωτηριάδη, με καταγωγή από το Καπίκιοϊ της Τραπεζούντας, γεννημένου στην Κωνσταντινούπολη το 1923, και της Κρητικιάς Ειρήνης Κουτσελάκη, από την Καλαμαύκα Ιεράπετρας, ο Νίκος και ο Παντελής αν και σπούδασαν κάτι εντελώς διαφορετικό επέλεξαν να συνεχίσουν τη δουλειά του πατέρα τους. Από εκείνον έμαθαν την τεχνική της επεξεργασίας του μετάλλου, που ο ίδιος είχε μάθει από τον δικό του πατέρα Νικόλαο, χαλκουργό στον Πόντο.
⇒ Διαβάστε περισσότερα εδώ.
