Για πολλά χρόνια, η σπουδαία Άννα Παναγιωτοπούλου (που έφυγε σήμερα από τη ζωή) υπήρξε ταυτισμένη με δύο από τους πολλούς ρόλους που ερμήνευσε στην πλούσια καριέρα της. Ο ένας ήταν ο ρόλος της Όλγας Χαρίτου-Παπαχαρίτου από τις «Τρεις Χάριτες» (1989-1992) – την τηλεοπτική σειρά που σημάδεψε την απαρχή της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα.
Είχε προηγηθεί όμως η «Μαντάμ Σουσού» τού… δικού μας Δημήτρη Ψαθά, το 1986 στην ΕΡΤ2.
Η ιστορία είναι πλέον γνωστή σε όλους: Η Σουσού Παναγιώτου είναι μια μεγαλομανής –πλην πάμφτωχη– γυναίκα, η οποία ζει στον Βούθουλα, μια φτωχογειτονιά των Αθηνών την οποία η ίδια «γαλλιστί» αποκαλεί «Μπύθουλα». Βλέπει όλους τους γείτονές της ως μυρμήγκια (χαρακτηριστική η φράση της «πτωχοκομείο») κι έχει τη μύτη ψηλά και τουπέ αριστοκράτισσας, ασχέτως αν με το ζόρι καταφέρνει να έχει ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι της κάθε μέρα. Όλη αυτή η συμπεριφορά της πηγάζει από το γεγονός ότι ο πατέρας της ήταν «γιατρός της αριστοκρατίας», όπως διατυμπανίζει σε κάθε ευκαιρία.
Είναι παντρεμένη με τον Παναγιωτάκη, ο οποίος έχει ιχθυοπωλείο («της αριστοκρατίας», σύμφωνα με τη Σουσού) και προσπαθεί να εξασφαλίσει τον επιούσιο. Είναι ένας καλοκάγαθος άνθρωπος, ο οποίος συχνά κάνει τα στραβά μάτια στις απαιτήσεις και τις παλαβομάρες της γυναίκας του, αφήνοντάς την να ζει στον δικό της κόσμο.
Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς, η Σουσού αποφασίζει να ομορφύνει το ψαράδικο του Παναγιωτάκη και παραγγέλνει στον Βρασίδα, έναν τοπικό ζωγράφο, μια ταμπέλα που να γράφει «Ιχθυοπωλείον το Λούβρον».
Η απολαυστική (με όλη της σημασία της λέξης) Άννα Παναγιωτοπούλου, υπήρξε ιδανική Μαντάμ Σουσού:
