Πολιτικού χάους συνέχεια στη Βουλγαρία. Μόλις 9 μήνες κράτησε η… ανάπαυλα και το σκηνικό επαναλαμβάνεται, καθώς η αδυναμία συμφωνίας των πολιτικών κομμάτων φέρνει όλο και πιο κοντά τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές – θα πρόκειται για την 6η αναμέτρηση μέσα σε τρία χρόνια.
Οι δύο μεγαλύτερες πολιτικές δυνάμεις άφησαν στην άκρη τις διαφορές τους τον Ιούνιο του 2023 για να σχηματίσουν μια φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία. Ωστόσο, η συμμαχία δεν διήρκησε πολύ.
Θεωρητικά η υπουργός Εξωτερικών Μαρίγια Γκάμπριελ επρόκειτο να διαδεχθεί τον Νικολάι Ντένκοφ στην πρωθυπουργία, βάσει της συμφωνίας για εκ περιτροπής ηγεσία. Τίποτα όμως δεν πήγε όπως είχε σχεδιαστεί και τα δύο στρατόπεδα πλέον αλληλοκατηγορούνται.
Οι φιλοδυτικές συμμαχίες του GERB και της Ένωσης Δημοκρατικών Δυνάμεων (GERB-SDS) και Συνεχίζουμε την Αλλαγή – Δημοκρατική Βουλγαρία (PP-DB) δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για τη συνέχιση του συνασπισμού που σχημάτισαν, λόγω διαφωνιών για τα πρόσωπα και τις μεταρρυθμίσεις.
Αντιμέτωπη με την πόλωση, η πρώην Ευρωπαία επίτροπος έριξε λευκή πετσέτα την περασμένη εβδομάδα.
Οι πρώην φιλελεύθεροι εταίροι αποχώρησαν με τη σειρά τους την Τετάρτη, ανοίγοντας το δρόμο για ακόμη μια εκλογική διαδικασία που ενδεχομένως να διεξαχθεί ίδια ημέρα ή λίγο μετά τις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου.
Σήμερα ο Βούλγαρος πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ έδωσε εντολή στον επικεφαλής του Ελεγκτικού Συνεδρίου Ντίμιταρ Γκλάβτσεφ να συγκροτήσει μεταβατική κυβέρνηση. Πρόθεση του δεύτερου είναι να υπάρξει ένα υπουργικό συμβούλιο από «πολιτικά ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες».
«Είμαστε οι παγκόσμιοι πρωταθλητές στη διοργάνωση εκλογών», λέει ο πολιτικός επιστήμονας Τέοντορ Σλάβεν, καθώς η χώρα διέρχεται μια άνευ προηγουμένου κρίση από την πτώση του κομμουνισμού το 1989. «Μια κατάσταση που δεν δυσαρεστεί το Κρεμλίνο» προσθέτει.
Στη Βουλγαρία, η οποία για πολλά χρόνια ήταν στη σοβιετική σφαίρα επιρροής λόγω της θέσης της στην άκρη του Εύξεινου Πόντου, «η ρωσική επιρροή παραμένει ισχυρή και η Μόσχα επιθυμεί την αστάθεια», εξηγεί ο ίδιος στο Γαλλικό Πρακτορείο. Τα φιλορωσικά κόμματα μπορούν να εκμεταλλευτούν την πολιτική αναταραχή για να διευρύνουν τα εκλογικά ποσοστά τους.
Η παλιά φρουρά παρούσα και ενεργή
Στο επίκεντρο αυτής της νέας πράξης στο πολιτικό σκηνικό ο πρώην πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος κυριάρχησε για μια δεκαετία προτού παραιτηθεί μετά από ένα κύμα διαμαρτυριών κατά της διαφθοράς, το καλοκαίρι του 2020.
Αν και δεν μπορεί να επιστρέψει στην εξουσία, συνεχίζει να κινεί τα νήματα ως… αφεντικό του ακόμη ισχυρού συντηρητικού κόμματος GERB.
Σύμφωνα με τον διευθυντή του ινστιτούτου Market Links Ντόμπρομιρ Ζίνκοφ, ο Μπόικο Μπορίσοφ, «ένας μεγαλόσωμος άνδρας με ξυρισμένο κεφάλι, πρώην σωματοφύλακας», αυτή τη φορά ασκεί πιέσεις για να αποκτήσει θέσεις-κλειδιά για τους εκλεκτούς του και να «εμποδίσει τις μεταρρυθμίσεις» που ξεκίνησε η κυβέρνηση, ιδιαιτέρως στη Δικαιοσύνη και τις υπηρεσίες πληροφοριών. Μεταξύ των προκλήσεων, η επιλογή του νέου γενικού εισαγγελέα.
Στόχος του Μπόικο Μπορίσοφ είναι να διατηρήσει το στάτους κβο σε συνεργασία με τον βουλευτή Ντελιάν Πέεφσκι, τον πρώην μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης που βρέθηκε αντιμέτωπος με αμερικανικές και βρετανικές κυρώσεις, για διαφθορά.
Από την άλλη, οι μεταρρυθμιστές του κόμματος «Συνεχίζουμε την Αλλαγή» (το οποίο ιδρύθηκε από 40χρονους επιχειρηματίες που σπούδασαν Χάρβαρντ) δεν κατάφεραν να διατηρήσουν τη δυναμική που τους έδωσε προσωρινά την εξουσία το 2022.
Οι διαδηλώσεις πριν από τέσσερα χρόνια γέννησαν ελπίδες, αλλά «καμία επανάσταση» δεν έγινε. «Η κοινωνία περιορίζεται σε αργές και επώδυνες αλλαγές ενώ οι πολιτικές ελίτ ανανεώνονται», αναφέρει ο Ντόμπρομιρ Ζίνκοφ.
Στο μεταξύ, οι Βούλγαροι συνεχίζουν να μεταναστεύουν λόγω έλλειψης προοπτικών στη χώρα τους, η οποία είναι μια από τις πιο φτωχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Επιπλέον, η πολιτική αναταραχή είναι πιθανό να καθυστερήσει περαιτέρω την πλήρη ένταξη στη Σένγκεν, μια αναμονή που κρατά εδώ και 13 χρόνια. Την Κυριακή η πρόσβαση θα περιοριστεί σε αεροπορικά και θαλάσσια δρομολόγια, με τις οδικές συγκοινωνίες να μην επηρεάζονται.
Μια άλλη ματαιωμένη φιλοδοξία είναι αυτή της εισόδου στην Ευρωζώνη έως το 2025, στόχος που είναι πλέον μη ρεαλιστικός.
