Εκδήλωση τιμής για τις χιλιάδες Ελληνίδες, οι οποίες στα μέσα του 20ού αιώνα ξεκίνησαν ένα μακρύ και άγνωστο ταξίδι για μια νέα ήπειρο διοργανώνει την Κυριακή ο Εργατικός Σύνδεσμος «Δημόκριτος» στη Μελβούρνη, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.
Με στόχο να αφήσουν πίσω τους τη φτώχεια, την εξαθλίωση και μια χώρα ρημαγμένη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι γυναίκες αυτές αναζήτησαν νέες ευκαιρίες και προοπτικές για μια καλύτερη ζωή στα άγνωστα τοπία της Αυστραλίας.
Το εγχείρημά τους δεν ήταν καθόλου εύκολο, καθώς, μόλις πάτησαν στο αυστραλιανό έδαφος, τις περίμενε μια σειρά από προκλήσεις, όπως το γλωσσικό εμπόδιο, οι πολιτιστικές προσαρμογές και η πολυπλοκότητα της οικοδόμησης μιας νέας ζωής σε μια ξένη χώρα. Ωστόσο αντιμετώπισαν το άγνωστο με αποφασιστικότητα και βρέθηκαν να ασχολούνται με επίπονη εργασία, να μοχθούν σε χωράφια, εργοστάσια ή σπίτια, χτίζοντας από το μηδέν ένα καλύτερο μέλλον για τις ίδιες και τα παιδιά τους.
Αυτές τις γυναίκες αποφάσισε να τιμήσει αύριο ο «Δημόκριτος», με ομιλία της ιστορικού πολιτισμού του Πανεπιστημίου Monash δρ Κωνσταντίνας Ντούνη.
«Για να δυναμώσει η βιομηχανία της που ήταν στα αρχικά στάδια, η Αυστραλία χρειαζόταν τη δεκαετία του ’50 μια ισχυρή εργατική τάξη. Είχε τρομερή ανάγκη από νέους ανθρώπους να δουλέψουν στα εργοστάσια που όλο και πλήθαιναν στα μεγάλα αστικά κέντρα, ειδικά στο Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη» υπογράμμισε η Κ. Ντούνη, σημειώνοντας ότι η έρευνά της για την προσφορά των Ελληνίδων της Αυστραλίας επικεντρώνεται σε λογοτεχνικά έργα που προέρχονται από την ελληνική Διασπορά, καθώς, πέρα από τη λογοτεχνική αξία τους, έχουν ιδιαίτερη σημασία και για την ιστορική μνήμη.
Από την έρευνα αυτή προκύπτει ότι η συμβολή των Ελληνίδων επεκτείνεται σε τέσσερις βασικούς τομείς· στην εργασία στα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις και την ύπαιθρο, την ίδρυση συλλόγων, εκκλησιών και πολιτιστικών φορέων, τη λογοτεχνική παραγωγή, αλλά και την οικιακή απασχόληση, η οποία ήταν στην ουσία μια καθημερινή δεύτερη, απλήρωτη δουλειά.
«Όταν κατέφθαναν εξαντλημένες στο σπίτι έπρεπε να μαγειρέψουν νόστιμα ελληνικά φαγητά κάθε μέρα, να πλύνουν, να ράψουν, να καθαρίσουν το σπίτι, αλλά και να μεταδώσουν την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό στα παιδιά τους.
»Κι όλα αυτά ενώ είχαν υπομείνει βάναυσες συνθήκες στα εργοστάσια, μερικές φορές κακοποίηση μέσα στον ίδιο τους το σπίτι από τους συζύγους τους, οικονομικές δυσκολίες, το μαρτύριο της νοσταλγίας, την ανάγκη να μάθουν μια εντελώς ξένη γλώσσα… Δεν το έβαζαν κάτω. Αγωνίστηκαν ακούραστα στο εργοστάσιο, στο σπίτι, στην παροικία, για μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους. Αυτή η αντοχή και η επιμονή, είναι που τις κάνει αξιοθαύμαστες, που τις κάνει ηρωίδες».
Στην εκδήλωση θα τονιστεί επίσης η σημασία των αξιών που μετέφεραν οι γυναίκες αυτές στη νεότερη γενιά. «Τα παιδιά τους έμαθαν να δουλεύουν σκληρά, να σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους, να είναι περήφανα για την ταυτότητά τους, να αναγνωρίζουν το πόσο σημαντικό είναι το σπιτικό φαγητό, να καλλιεργούν έστω και ένα μικρό περιβολάκι, να σέβονται τους νόμους της Αυστραλίας. Αλλά και να μην ξεχνούν ποτέ την καταγωγή τους, τα ήθη και έθιμά μας, την ελληνική γλώσσα. Και κυρίως να χαίρονται τη ζωή και να… το ρίχνουν και λίγο έξω» συμπληρώνει χαρακτηριστικά η Κ. Ντούνη.
Τέλος, θα ακολουθήσει συζήτηση για την ευρύτητα της αυστραλιανής κοινωνίας και την κατάσταση που επικρατεί όσον αφορά τις αυτόχθονες γυναίκες, τις Αβορίγινες, και τις αδικίες που έχουν υποστεί σε βάθος αιώνων.
