Η χρονιά ήταν το 1963, μήνας Απρίλιος, 41 χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και 40 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάνης που έβαλε τίτλους τέλους στην ελληνική παρουσία στις πατρογονικές εστίες της Μικρασίας.
Εκείνο το έτος, μέλη της οικογένειας Αθανασόγλου επιστρέφουν στο Κορδελιό αναζητώντας το σπίτι που άφησαν πίσω τους τον Σεπτέμβριο του ’22. Ήταν πάνω στην παραλία, στη γειτονιά που τότε είχαν ήδη ορθωθεί πολυκατοικίες.
Η επίσκεψη τόσο στο Κορδελιό όσο και στη Σμύρνη αποτυπώθηκε σε ένα φιλμ των 8mm. Το βουβό ταινιάκι ανακάλυψε ο Νικόλαος Αθανασόγλου. Έχει διάρκεια 154 δευτερόλεπτα και πλέον είναι ψηφιοποιημένο και έγχρωμο.
Η οικογένεια του πατέρα του ήταν από το Αϊδίνι και είχε μετακομίσει στο Κορδελιό, απέναντι από τη Σμύρνη. Σύμφωνα με τη σύντομη περιγραφή: «Διασχίζοντας με αυτοκίνητο τον παραλιακό δρόμο της Σμύρνης φτάνουμε στο Κορδελιό και παρατηρούμε τα σπίτια των Ελλήνων που ζούσαν εκεί μέχρι την Καταστροφή του 1922».
Το φιλμ ανοίγει με πλάνα από την πλατεία Izmir Cumhuriyet στη Σμύρνη, όπου υπάρχει αδριάντας του έφιππου Μουσταφά Κεμάλ. Η συνέχεια είναι στην προκυμαία όπου ο θεατής βλέπει τον ελαφρύ κυματισμό της θάλασσας, το λιμενοβραχίονα με τον μικρό φάρο και το Ναυτικό Κέντρο Υγείας· αφήνει πίσω ένα σκάφος του Λιμενικού συνεχίζοντας την περιήγηση μέσα στην πόλη.
Ακολουθούν πλάνα από ένα παλιό αρχοντικό με κλειστό τζαμένιο χαγιάτι, καθώς η παρέα χαμογελά μπροστά στο φακό. Ο κινηματογραφιστής συνεχίζει τις λήψεις από την προκυμαία της Σμύρνης, στέκεται σε έναν τουρκικό κιοσέ (μικρά στεγασμένα ή μη ξύλινα μπαλκόνια) και προσπερνά την αφίσα του χαμογελαστού Dario Moreno (συνθέτης, στιχουργός, ηθοποιός, τραγουδιστής, κιθαρίστας).
Στη συνέχεια ο θεατής βλέπει την Yali Cadessi στο Κορδελιό. Πλάνα από παλιά νεοκλασικά αρχοντικά και από την παρέα που πλησιάζει δύο καμήλες με φίμωτρο κουβαλώντας πραμάτεια.
Το φιλμ κλείνει με μνήμες να ξυπνούν καθώς η παρέα βρίσκεται μπροστά στο πατρικό σπίτι του πατέρα Αθανασόγλου.
