Λεπτομέρειες για τις συνθήκες κράτησης από τα μέλη της Χαμάς έδωσε η 85χρονη Ισραηλινή Γιοτσεβέντ Λίφσιτς, η οποία απελευθερώθηκε το βράδυ της Δευτέρας μαζί με την επίσης Ισραηλινή Νούριτ Κούπερ, 79 ετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σύζυγοι και των δύο, ηλικίας 83 και 84 ετών, παραμένουν όμηροι μαζί με άλλους περίπου 220 πολίτες στα χέρια της παλαιστινιακής οργάνωσης.
«Πέρασα από κόλαση, δεν πιστεύαμε ούτε ξέραμε ότι θα φθάναμε σε αυτή την κατάσταση», δήλωσε στους δημοσιογράφους, καθισμένη σε αναπηρική καρέκλα έξω από το νοσοκομείο του Τελ Αβίβ όπου μεταφέρθηκε μετά την απελευθέρωσή της. Ωστόσο, έσπευσε να συμπληρώσει ότι στη συνέχεια είχε καλή μεταχείριση κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της.
Με αδύναμη όψη, η Λίφσιτς είπε πως την έβαλαν πάνω σε μοτοσικλέτα και την μετέφεραν από το κιμπούτς της στη γειτονική Γάζα.
«Με έβαλαν σε μια μοτοσικλέτα, το κεφάλι μου ήταν στην μία πλευρά και το υπόλοιπο κορμί μου στην άλλη πλευρά. Ανατίναξαν τον ηλεκτρονικό φράχτη που κόστισε 2 εκατομμύρια δολάρια για να κατασκευαστεί, αλλά δεν βοήθησε σε τίποτα. Με πήραν όμηρο, δεν υπήρχε διάκριση μεταξύ ηλικιωμένων και νέων. Ήταν πολύ οδυνηρό. Μου χτυπούσαν τα πλευρά και δυσκολευόμουν να αναπνεύσω» είπε χαρακτηριστικά.
Άπαξ και έφθασε στη Γάζα, είπε πως οι απαγωγείς την οδήγησαν μέσα σε ένα «τεράστιο δίκτυο» υπόγειων σηράγγων και την μεταχειρίστηκαν καλά.
Τόνισε ότι οι απαγωγείς έβγαλαν το ρολόι της και τα κοσμήματά της καθώς την οδηγούσαν. Όταν κατέβηκε από το μηχανάκι, οι άνθρωποι που την χαιρέτησαν της είπαν ότι «πιστεύουν στο Κοράνι» και ως εκ τούτου δεν θα της έκαναν κακό.
«Φτάσαμε σε ένα τούνελ, μετά περπατήσαμε για χιλιόμετρα πάνω σε υγρό χώμα, υπάρχει ένα γιγαντιαίο σύστημα με υπόγειες σήραγγες, σαν ιστός αράχνης», περιέγραψε.
Υποστήριξε ότι κοιμόντουσαν σε στρώματα στο πάτωμα στις σήραγγες κάτω από τη Γάζα, με έναν γιατρό να τους επισκέπτεται κάθε δύο έως τρεις ημέρες, ο οποίος μάλιστα εξασφάλισε ότι η ίδια και άλλοι όμηροι θα έπαιρναν το ίδιο είδος φαρμάκων που έπαιρναν και στο Ισραήλ.
Ένας αιχμάλωτος που τραυματίστηκε σοβαρά σε ατύχημα με μηχανή στο δρόμο για τη Γάζα νοσηλεύτηκε για τα τραύματά του. Η 85χρονη πρόσθεσε ότι ένας νοσηλευτής ήρθε να τους δει για να τους φέρει τα φάρμακα που χρειάζονταν και ότι υπήρχε καθαριότητα παντού.
Είπε ακόμα ότι υπήρχε ένας φρουρός για καθένα από τα πέντε άτομα που κρατούνταν όμηροι στην ομάδα της. Οι απαγωγείς όμως «φρόντιζαν για κάθε λεπτομέρεια, ακόμα και για την γυναικεία υγιεινή».
Η Γιότσεβεντ Λίφσιτς πρόσθεσε ότι ενώ κρατούνταν στις σήραγγες, στην ομάδα της δόθηκε λευκό τυρί και αγγούρι για φαγητό. Ήταν το ίδιο φαγητό που έτρωγαν οι απαγωγείς της από τη Χαμάς. Αναφερόμενη στους άλλους ομήρους που συνέλαβε η Χαμάς, η ίδια αισθάνεται ότι «η ιστορία δεν έχει τελειώσει μέχρι να επιστρέψουν όλοι».
Υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων με τον σύζυγό της
Αίσθηση έχει προκαλέσει πάντως η κίνηση της 85χρονης να δώσει το χέρι της σε έναν εκ των μαχητών της Χαμάς, λίγο μετά την απελευθέρωσή της. Νωρίτερα, η κόρη της, Σάρον Λίφσιτς, είπε στο BBC ότι η χειρονομία ήταν ήταν σύμφωνη με τον χαρακτήρα της μαμάς της: «Είναι τόσο αυτή!».
🇮🇱🇵🇸 LIVE VIDEO OF HAMAS RELEASING 2 HOSTAGES
What’s truly remarkable is that pro-Palestinian supporters are advocating for the Hamas terrorists! These people are truly INSANE!#Syria #GazaWar #WWIll #Ceasefire #Gazabombing #Israelattack #Israel_under_attack Israel and Gaza pic.twitter.com/5Cg4kJbdTV
— Libs Fails 🇺🇸 (@LibsFails) October 24, 2023
Είπε πως θα εξακολουθήσει να κάνει εκστρατεία για την απελευθέρωσή του πατέρα της, του Όντεντ Λίφσιτς, και των υπόλοιπων ομήρων.
«Είναι δημοσιογράφος και για δεκαετίες εργάζεται για την ειρήνη και τα δικαιώματα των Παλαιστινίων», είπε η Σάρον Λίφσιτς. «Μιλάει καλά αραβικά, άρα μπορεί να επικοινωνήσει πολύ καλά με τους ανθρώπους εκεί.
Ο Όντεντ Λίφσιτς εργαζόταν στην εφημερίδα Al-Hamishmar, που εκδιδόταν στο Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη. Πιο πρόσφατα, είχε συμμετάσχει εθελοντικά σε μια ομάδα που μεταφέρει άρρωστους Παλαιστίνιους από τη Γάζα για θεραπεία σε ισραηλινά νοσοκομεία.
Το 1972 υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των Βεδουίνων που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους στην περιοχή Ράφα, νότια της Γάζας. Το 1982 ήταν από τους πρώτους δημοσιογράφους που έκαναν ρεπορτάζ για τη σφαγή σε παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς στη Βηρυτό.
