«Πατριδογνωσία Πόντου – Η Ρωμιοσύνη της Ανατολής». Ο τίτλος είναι απόλυτα ταιριαστός του έργου της εικαστικού Σοφίας Αμπερίδου, το οποίο για πρώτη φορά αυτή παρουσιάζεται εκτός ελληνικών συνόρων, και συγκεκριμένα στη Γερμανία, στο κεντρικό μουσείο της πόλης του Ντίσελντορφ. Πρόκειται για μια σημαντική στιγμή, και γιατί εντάσσεται στο πλαίσιο εορτασμού των 40 χρόνων του Συλλόγου Ελλήνων Ποντίων Ντίσελντορφ και Περιχώρων «Ο Ξενιτέας».
Η έκθεση θα φιλοξενείται στο μουσείο έως τις 30 Οκτωβρίου. Είναι υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας, του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στο Ντίσελντορφ και του δημάρχου της πόλης Stephan Keller.
Έργα φιλοτεχνημένα με ακρυλικά, σκόνες, ακουαρέλες και χαρακτικά συνιστούν «μικρά βιβλία» και αφηγούνται την ιστορία και τον πολιτισμό των Ελλήνων της Ανατολής, αλλά και στιγμιότυπα από τη ζωή των προγόνων.
Όπως αναφέρει σε κριτικό σημείωμά της η δρ Λαογραφίας Μυροφόρα Ευσταθιάδου, «η Σοφία Αμπερίδου λες και ζωγραφίζει αγιογραφίες με στοιχεία ποντιακά. Λες και αγιοποιεί τους Πόντιους ήρωες της ζωγραφικής της».
Τα εγκαίνια της έκθεσης τίμησαν με την παρουσία τους η διευθύντρια του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Ντίσελντορφ Miriam Koch, η υποπρόξενος Αλεξάνδρα Χαχάλου, ο αρχιμανδρίτης Θεοφάνης Λάππας και ο διευθυντής του Τμήματος Συλλογών του 19ου αι. του Μουσείου δρ Christoph Danelzik-Brüggemann.
Στον σύντομο χαιρετισμό της η Miriam Koch, η οποία εκπροσώπησε τον δήμαρχο, σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «ο ξεριζωμός και η φυγή δεν είναι απλά ένα θέμα ιστορικό, αλλά είναι θέμα της ανθρώπινης ιστορίας». Μίλησε για την πόλη στην οποία ζουν πάνω από 190 διαφορετικές εθνότητες, και χωρίς τις οποίες το Ντίσελντορφ δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα.
«Συγχαίρω τη Σοφία Αμπερίδου για τα θέματα πολιτισμού και ιστορίας που πραγματεύεται στο έργο της» σημείωσε.
Από την πλευρά της η υποπρόξενος Αλεξάνδρα Χαχάλου τόνισε ότι «η πραγματοποίηση της έκθεσης αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη δύναμη και την αντίσταση της ποντιακής κοινότητας στο πέρασμα των χρόνων, αλλά είναι ένας μάρτυρας για τη βαρύτητα που δίνει η πόλη για την ενίσχυση του πολιτισμού και των διαφορετικών κοινοτήτων που βρίσκονται σε αυτή».
Παίρνοντας το λόγο, η Σοφία Αμπερίδου εξήγησε ότι μετά από 16 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και περισσότερες από 80 συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα και άλλα μέρη του κόσμου, ήρθε η ώρα για την πρώτη ατομική έκθεση της στο εξωτερικό.
Αναφέρθηκε στις καλλιτεχνικές ρίζες της που βρίσκονται στην ελληνική βυζαντινή τέχνη και πώς μέσω αυτής δημιούργησε την ενότητα για τον Πόντο και τον ελληνισμό της Ανατολής.
«Ο πυρήνας της δουλειάς μου είναι η ιστορία, η λαογραφία και ο πολιτισμός του Πόντου απ’ όπου αντλώ δύναμη και έμπνευση. Τη μεγαλύτερη βεβαίως δύναμη και έμπνευση την αντλώ από τα προσωπικά μου βιώματα, καθώς μεγάλωσα με τις αφηγήσεις της γιαγιάς και του παππού μου. Ήρθαν με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 από την Κερασούντα του Πόντου στην Πιερία, και μεταλαμπάδευσαν στην ψυχή μου την ομορφιά της πατρίδας καθώς και τα βάσανα που έζησαν τα δύσκολα χρόνια» είπε.
Κλείνοντας υποσχέθηκε ότι με τα πινέλα της θα εργάζεται ενάντια στη φθορά της μνήμης, «και με αίσθηση ηθικού χρέους προς τους αγέννητους προγόνους και απογόνους ακολουθώντας το πρόσταγμα της εσωτερικής μου φωνής».
Ο κύκλος των ομιλιών ολοκληρώθηκε με ένα μοιρολόι από τον Χρήστο Στεφανίδη και τον Νίκο Ευθυμιάδη, τον τραγουδιστή και τον λυράρη του «Ξενιτέα» αντίστοιχα, ενώ στη συνέχεια η Σοφία Αμπερίδου ξενάγησε τους επισκέπτες στην έκθεση, προτρέποντάς τους να δουν τα έργα της ως «βιβλία που αφηγούνται ιστορίες».
