Δημιουργήθηκε για να προσφέρει ένα καταφύγιο γνώσης και ενσωμάτωσης στα ελληνόπουλα που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον Εύξεινο Πόντο και να έρθουν να ζήσουν στην Ελλάδα. Από τη δεκαετία του ’90, που άνοιξε τις πόρτες του για να τα υποδεχτεί, αν και προκατασκευασμένο, μπολιάστηκε με τόση αγάπη και φροντίδα από τους νέους, αλλά και παλιότερους κατοίκους της Παλαγίας, που ράγισε η καρδιά τους όταν το αντίκρισαν καπνισμένο από τις φλόγες.
Όταν τα παιδιά το αποχαιρέτησαν τον περασμένο Ιούνιο με γιορτές και παιχνίδια στην αυλή, κανείς δεν φανταζόταν ότι λίγες ημέρες πριν από τον αγιασμό του Σεπτεμβρίου, θα έβγαινε βαριά λαβωμένο από μια καταστροφική πυρκαγιά.
Τα συνεργεία, αλλά και οι ίδιοι οι γονείς των περίπου 90 μαθητών, έχουν ήδη αρχίσει πυρετωδώς τις εργασίες αποκατάστασης, προκειμένου να προλάβουν να το ετοιμάσουν εγκαίρως για τη νέα σχολική χρονιά που αρχίζει σε λίγες ημέρες, τη στιγμή που οι φλόγες εξακολουθούν να απειλούν τον Έβρο για ένατη ημέρα.
Βρέθηκε χρηματοδότης
Τη δαπάνη αποκατάστασης των ζημιών πρόκειται να αναλάβει η εταιρεία ΔΕΠΑ Εμπορίας, όπως ανακοίνωσε με ανάρτησή της. «Με δεδομένη την ευαισθησία της σε θέματα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, η ΔΕΠΑ Εμπορίας προχωρά άμεσα στην αποδέσμευση του απαιτούμενου ποσού για την έγκαιρη αποκατάσταση του σχολείου στην πληγείσα περιοχή», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.
Ωστόσο, σύμφωνα με δηλώσεις του τέως διευθυντή του σχολείου Χρήστου Αρίκα στην εφημερίδα «Καθημερινή», οι μηχανικοί του δήμου Αλεξανδρούπολης μετά την αυτοψία που πραγματοποίησαν, σημείωσαν ότι «μόνο οι τοίχοι μπορούν να μείνουν από την κατασκευή, καθώς το θερμικό φορτίο έχει προκαλέσει καταστροφές ακόμη κι αν δεν είναι εμφανείς».
Ειδικότερα, έχουν προκληθεί σημαντικές φθορές στη στέγη, καθώς και κάποια δομικά και ηλεκτρολογικά προβλήματα σε τουλάχιστον τρεις αίθουσες, και στο γυμναστήριο.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, το σχολείο θα έχει αποκατασταθεί μέσα σε τρεις μήνες με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. «Μέχρι τότε τα παιδιά θα πρέπει να φιλοξενηθούν σε δύο άλλα σχολεία της Αλεξανδρούπολης και να πηγαινοέρχονται κάθε μέρα εκεί», εξήγησε ο διευθυντής, ο οποίος ολοκλήρωσε τη θητεία του τον περασμένο Ιούνιο.
Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος της κοινότητας Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ναϊτίδης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN, εκτίμησε ότι ίσως οι βασικές εργασίες καταφέρουν να ολοκληρωθούν μέσα στις επόμενες ημέρες, ώστε το κουδούνι να χτυπήσει κανονικά για τον αγιασμό και τα παιδιά να μπουν με ασφάλεια από την πρώτη ημέρα στις αίθουσές του.
Ευχή των γονέων, σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στην «Κ» Φίλιππου Κετίκογλου, είναι να μην υπάρξουν «πρόχειρες λύσεις, το κακό που προκάλεσε η καταστροφική φωτιά, να γίνει τουλάχιστον αφορμή ώστε το σχολείο της Παλαγίας να αναγεννηθεί».
«Εφόσον δημιουργηθεί ένα σχολείο εξ αρχής, δε θα υπάρχουν οι μικροεπεμβάσεις που προκύπτουν όταν κάτι δε φτιάχνεται από το ξεκίνημα όπως πρέπει. Ας είναι η ευκαιρία να αποκτήσουμε μια και καλή ένα σχολείο, έτσι όπως πρέπει να είναι» τόνισε ο Φ. Κετίκογλου.
Η ιστορία του χωριού και του σχολείου
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου Παλαγίας Έβρου Παύλο Στεφανίδη, ο οποίος μίλησε στο ΟΡΕΝ, το χωριό ιδρύθηκε το 1924 όταν ήρθαν περίπου 100 ελληνικές οικογένειες από την Παλαγία του Πόντου κι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, όπου παλιότερα έμεναν Βούλγαροι.
Πολύ αργότερα, τον Αύγουστο του 1993, στη διάρκεια της επιχείρησης «Χρυσόμαλλο Δέρας» του Πολεμικού Ναυτικού, κατά την οποία μεταφέρθηκαν περί τους 1.000 Έλληνες αμάχους του Πόντου από το Σοχούμι του εμφυλίου πολέμου στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, η Παλαγία έγινε ένα από τα βασικά κέντρα υποδοχής των παλιννοστούντων.
«Για να καλυφθούν εκείνη την περίοδο οι εκπαιδευτικές ανάγκες, τα μαθήματα γίνονταν σε διαφορετικά κτήρια του χωριού, στο παλιό νηπιαγωγείο, ακόμη και μέσα στο καφενείο», λέει ο Χρ. Αρίκας. «Δεν υπήρχε σχολείο. Όταν προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90 βρέθηκε το οικόπεδο ενός στρατοπέδου, δημιουργήθηκε αυτό το προκατασκευασμένο κτήριο, σε μια προσπάθεια να καλυφθούν πρόχειρα οι ανάγκες διδασκαλίας των δεκάδων παιδιών που είχαν φτάσει στο χωριό με τις οικογένειές τους από τον Εύξεινο Πόντο».
Σήμερα η Παλαγία φιλοξενεί σχεδόν 2.000 κατοίκους και όλοι εύχονται το σχολείο να επαναλειτουργήσει σύντομα, ώστε τα παιδιά να μην χρειαστεί να βιώσουν την έννοια του ξεριζωμού, έστω και του προσωρινού.
Πηγές: kathimerini.gr, τηλεοπτικός σταθμός ΟΡΕΝ
