Το «ποκίνημα» των σφουγγαράδων της Καλύμνου (η προετοιμασία και η αναχώρηση, καθώς και οι εκδηλώσεις που γίνονταν όταν ξεκινούσαν για την αλίευση των σφουγγαριών στα παράλια της Αφρικής) θα αναβιώσει σε μια εκδήλωση με έντονες μνήμες και με στοιχεία της παράδοσης του νησιού στις 2 Αυγούστου.
Πρόκειται για μια ιστορική εκδήλωση που οργανώνεται από το Δήμο Καλύμνου, την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και το Επαρχείο Καλύμνου, στη διάρκεια της οποίας θα υπάρξουν αναπαραστάσεις και θεατρικά δρώμενα βγαλμένα από την ιστορία του νησιού.
«Πρόκειται για ιστορική εκδήλωση που συμπυκνώνει όλη την ιστορία του νησιού, κι αυτό θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε» αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιάννης Νομικάριος, μηχανολόγος και διοργανωτής της εκδήλωσης, αφού έχει ασχοληθεί αρκετά χρόνια με την παράδοση του νησιού. Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν –σε συνεργασία με θεατρικές ομάδες του νησιού– η αναχώρηση και ο αποχαιρετισμός των σφουγγαράδων για το μακρινό ταξίδι, το οποίο διαρκούσε αρκετούς μήνες.
«Το ποκίνημα εμπεριέχει εκ των πραγμάτων και στοιχεία τραγωδίας, αφού ο αποχαιρετισμός που γινόταν ήταν σε αρκετές περιπτώσεις ιδιαίτερα δύσκολος λόγω του ότι πολλοί από τους σφουγγαράδες –λόγω των συνθηκών στις οποίες εργάζονταν– δεν θα κατάφερναν να γυρίσουν, ενώ κάποιοι άλλοι θα γύριζαν με σοβαρά προβλήματα υγείας, κυρίως παράλυτοι», επισημαίνει ο Γ. Νομικάριος.
Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί επίσης πώς ετοιμαζόταν ένα καΐκι για το μακρινό ταξίδι, όπως και τα «ντεπόζιτα», τα σκάφη δηλαδή που μετέφεραν τις προμήθειες και γενικά τον εξοπλισμό των σφουγγαράδων.
Θα υπάρξει επίσης και ντύσιμο του δύτη με την παραδοσιακή στολή των σφουγγαράδων, πράγμα που θα αναβιώσει μνήμες από την παράδοση του νησιού, δεδομένου ότι μέχρι και τον περασμένο αιώνα, η Κάλυμνος ήταν το νησί με τους περισσότερους σφουγγαράδες στην Ελλάδα.
Στο τέλος θα παρασκευαστεί παραδοσιακό φαγητό, ο γνωστός καβουρμάς τον οποίο έπαιρναν μαζί τους οι σφουγγαράδες στο πολύμηνο ταξίδι τους, και θα ακολουθήσει παραδοσιακό γλέντι.
Η αναχώρηση των σφουγγαράδων, «το ποκίνημα», γινόταν πάντα την επομένη της Ανάστασης, και το ταξίδι –κυρίως προς τα παράλια της Αφρικής– διαρκούσε 7-8 μήνες. Όταν επέστρεφαν τα σφουγγαράδικα καΐκια, οι Καλύμνιοι μετρούσαν τις απώλειές τους διότι πράγματι υπήρχαν αρκετά θύματα, τα περισσότερα εκ των οποίων, μάλιστα, θάβονταν σε ερημικές ακτές ή σε νησίδες της Αφρικής.
